ဗီဇ အပိုင္း.....၂

ဗီဇ ( ၂ )

 ပိုး တုန္ရီတဲ႕ ေၿခလွမ္းေတြကို ၾကိဳးစား လွမ္းရင္း အိမ္ကို ၿပန္ေရာက္လာတယ္ ။
မေနႏိုင္လို႕ ခိုးမိၿပန္ေတာ႕ ဆိုင္က ေကာင္ေလးတေယာက္က ၿမင္လိုက္ပံုရတယ္ ။ ဆိုင္ အထြက္မွာ ေစာင္႕ၿပီး အိတ္ကို ရွာခ်င္တယ္ လို႕ ေၿပာတယ္ ။ ပိုးလည္း တကယ္တမ္္း လူမိၿပီ ဆိုေတာ႕ တအား ေၾကာက္သြားတယ္ ။

မ်က္ရည္လည္လာတယ္ ။ သူက ပိုးကို သနားသြားတဲ႕ပံု ရွိတယ္ ။ လႊတ္ေပးလိုက္တယ္ ။ ပိုး ရွက္လည္း ရွက္ေၾကာက္လည္းေၾကာက္...သူ႕ကို ေလသံေလးနဲ႕ “ သိုင္းက်ဴး ” လို႕ ေၿပာခဲ႕တယ္ ။

အိမ္ေရာက္ေတာ႕ ေဒၚေလး အတြက္ ၀က္အူေခ်ာင္္း ေၾကာ္..ငါးေၿခာက္နဲ႕ ၾကက္ဥဟင္း ခ်က္တယ္ ။ ဆိုင္က ေကာင္ေလးကိုဘဲ ၿပန္ ၿပန္ ၿမင္ေယာင္ေနတယ္ ။ ေနာင္က်ရင္ေတာ႕ မခိုးဘဲ မေနႏိုင္လို႕ ခိုးမိရင္ ဒီထက္ ပို သတိထားဖို႕ စဥ္းစားေနတယ္ ။

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း လူမလစ္လို႕ မနႏၵာကို လိုးဖို႕ မေၿပာနဲ႕ ။ စကားေတာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေၿပာၿဖစ္ဘူး ။ ေၿပာဖို႕ အခြင္႕အေရး မရဘူး ။ မနႏၵာကလည္း သူ႕အေဖၾကီး အလစ္မွာ လာလာစတယ္ ။ သူ႕ဖင္ကို လာညွစ္တယ္ ။ တခိခိနဲ႕ ။ သူက ၿပန္စလို႕ မရဘူး ။ မိသြားရင္ ကြိဳင္တက္မွာ ။

ဒီေန႕ ပြေပါက္ တိုးတာ တခုကေတာ႕ ေမၾကင္နဲ႕ အလုပ္လုပ္ရင္း ေဆာင္႕ေၾကာင္႕ထိုင္ၿပီး ပစၥည္းေတြ ေရတြက္ေနတဲ႕ ေမၾကင္ ေအာက္စ လြတ္တာကို ေတြ႕လိုက္ရတာပါ ။ ေမၾကင္လည္း ဒီေန႕ ထူးထူးဆန္းဆန္း အတြင္းခံပင္တီ ၀တ္မထားဘူး ။ ေပါင္တန္ ၿဖဴၿဖဴေဖြးေဖြးေတြကို ဖ်တ္ကနဲ ၿမင္ရလို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ ၿပန္ၾကည္႕မိလိုက္တဲ႕အခါ ေဖါင္းမို႕ ခံုးေနတဲ႕ ေမၾကင္႕ ေစာက္ဖုတ္ၾကီးကို သူ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ အေမႊး ရိပ္သင္ ရွင္းလင္းထားတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္း နီညိဳညိဳၾကီး ။

ရွီး.....လွလိုက္တဲ႕ မုန္႕ေပါင္းၾကီး ။

၀င္းမွည္႕ေနတဲ႕ ေမၾကင္႕ ေစာက္ဖုတ္ကို ေတြ႕ခဲ႕ၿပီးတဲ႕ေနာက္ သူ ေမၾကင္႕ကိုလည္း ၾကံစည္ခ်င္တဲ႕ စိတ္ေတြ
ေပါက္လာတယ္ ။ ေမၾကင္ကလည္း တေန႕ထက္ တေန႕ ပို ရင္းႏွီးလာေတာ႕ ပို ရဲတင္းလာတယ္ ။ စလာ ေနာက္လာတတ္တယ္ ။ ပုတ္လားခတ္လား နဲ႕ ။

ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ ေလာက္မွာ ဦးေမာ္ၾကီး ၿပန္သြားတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ ၀ယ္သူေတြ မ်ား..အလုပ္မ်ားၿပီး မမ
နဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြ႔ခ်ိန္မရဘူး ။ေမၾကင္လည္း ရွိေနတာေၾကာင္႕ေပါ႕ ။

ဆိုင္သိမ္းခါနီး  ေမၾကင္ ၿပန္သြားေတာ႕ ၀ယ္သူလည္း ပါးလာၿပီး မနႏၵာနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ၿဖစ္သြားတဲ႕ အခါက်
ေတာ႕မွ မနႏၵာကို “ မမ....သည္အခြင္႕အေရးကို တေန႕လံုး ေစာင္႕လိုက္ရတာဗ်ာ....” ဆိုၿပီး အေနာက္ကေန သိုင္း ဖက္လိုက္မိတယ္ ။ မနႏၵာက....“ ဟုတ္ပါရဲ႕ ေဇာ္ေလး ရယ္....အလုပ္ကလည္း မ်ားလိုက္တာ.....ကဲ..ဘယ္လိုလဲ...မမလည္း တေနကုန္ အလုပ္မ်ားထားလို႕ ေခြ်းေတြ သန္ေတြနဲ႕....ဆိုင္မွာ ေရမခ်ိဳးေတာ႕ဘဲ မင္းအိမ္ကို လိုက္ခဲ႕ၿပီး
ေရခ်ိဳးမလားလို႕ မမ စဥ္းစားေနတယ္....ရမလား....” လို႕ ေၿပာလိုက္လို႕ သူက စားခ်င္ေနသူ ဆိုေတာ႕ “ ရတယ္
မမ..မမသေဘာ..အိမ္က်မွ ခ်ိဳးေပါ႕...” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္တယ္ ။ မနႏၵာက “ အဲ႕က်မွ သေဘာရွိေပါ႕..ေဇာ္ေလးေရ....” လို႕ ၿပံဳးစိစိနဲ႕ ေၿပာလိုက္တယ္ ။

သူ႕စိတ္ထဲမွာ ပြဲၾကီးပြဲေကာင္း ေတာ႕ ေတြ႕ၿပီေပါ႕ လို႕ ၾကံဳး၀ါးလိုက္တယ္ ။ ဒီတခါၿဖင္႕ အပီကို ဆြဲၿပီဗ်ာ.....လို႕စိတ္ထဲ စဥ္းစားရင္း ဆိုင္ကို အၿမန္ သိမ္းတယ္ ။ ပိုက္ဆံေရေနတဲ႕ မနႏၵာက “ ဟိတ္..ၿဖည္းၿဖည္းလုပ္....ခလုပ္တိုက္ေနအံုးမယ္....” လို႕ ရယ္ၿပီး ေၿပာလိုက္တယ္ ။

ဆိုင္သိမ္း ဆိုင္တံခါးကို ေသာ႕ခတ္ၿပီးေတာ႕ မနႏၵာနဲ႕ အိမ္ကို အသြား ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႕ ဆိုက္ကားတစီးကို လွမ္းတားၿပီး စီးလိုက္တယ္ ။

သူ တအားထန္ၿပီး စိတ္ေစာေနတယ္ ဆိုတာ သိလို႕ မနႏၵာက “ ေဇာ္ေလး....မင္း လိုခ်င္တာ မၾကာခင္ ရေတာ႕မွာပါကြာ....သိပ္လည္း စိတ္ေလာၾကီး မေနပါနဲ႕..” လို႕ နားနားကပ္ၿပီး တိုးတိုးေလး
ေၿပာလိုက္တယ္ ။

ဆိုက္ကားဆရာ နင္းေနတာ ေႏွးေကြးလြန္းတယ္လို႕ သူ ထင္မိေနသလို ေပါင္ၾကားက ဖြားဖက္ေတာ္ လီးတန္က မာေၾကာ ေတာင္မတ္ေနၿပီ ။
အိမ္ေရာက္ေတာ႕ အိမ္ေရွ႕တံခါးက ေသာ႕ခေလာက္ကို ဖြင္႕ဖို႕ ေသာ႕တန္ကို ထိုးထည္႕တဲ႕ အခ်ိန္မွာလည္း ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ရဲ႕ လက္ေတြ တုန္ေနလို႕ ေသာ႕ခေလာက္က ေသာ႕ေပါက္ထဲကို  ေသာ႕တန္ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မ၀င္လို႕ မနႏၵာက စိတ္မရွည္ေတာ႕ဘဲ ဆြဲယူၿပီး ဖြင္႕ေပးလိုက္ရတယ္ ။ အိမ္ထဲကို ေရာက္တာနဲ႕ မနႏၵာရဲ႕ ဖင္တံုးေတြကို လက္နဲ႕ အားရပါးရ ဆုပ္ညွစ္လိုက္မိတယ္ ။

“ ဟိတ္...ကဲလိုက္တာ...”

မနႏၵာက တခစ္ခစ္နဲ႕ ရယ္ရင္း သူ႕ကို စတဲ႕ အေနနဲ႕ သူ႕ေပါင္ၾကားကို လက္၀ါးနဲ႕ လွမ္း ရိုက္လိုက္တယ္ ။ မာေၾကာၿပီး မတ္မတ္ၾကီး ေထာင္ေနတဲ႕ လီးကို ရိုက္မိသြားေတာ႕ မနႏၵာလည္း တဟားဟား
နဲ႕ ေအာ္ ရယ္တယ္ ..။ သူ႕ကို ေနာက္ေၿပာင္သေရာ္ေနေပမယ္႕ မနႏၵာလည္း သူ႕လိုဘဲ တအား ထန္ေနတယ္ ဆိုတာကို သူ သိလိုက္ရတယ္ ။ မနႏၵာရဲ႕ ထမိန္ကို ဆြဲခြ်တ္ၿပီး ေပါင္ၾကားဂြဆံုက ေစာက္ဖုတ္ၾကီးကို သူ စမ္းလိုက္တဲ႕ အခါ အရည္ေတြ ရႊဲရႊဲစိုေပယိုစီးေနတာကို သူ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ေလ ။

မနႏၵာလည္း ဒီအိမ္မွာ အကို ေဇာ္ရဲေအာင္နဲ႕ လာလိုးေနက် ဆိုေတာ႕ အိမ္က စိမ္းမေနဘူး ။ အိပ္ခန္းထဲက ကုတင္ေပၚကို တက္ၿပီး လိုးလိုက္ၾကတာ တေၿဖာင္းေၿဖာင္းနဲ႕ ။ မနႏၵာရဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြကို တၿပြတ္ၿပြတ္ စို႕ ေၿခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႕ပုခံုး တဖက္တခ်က္ေပၚ ထမ္းတင္ၿပီး တအားၾကံဳး ေဆာင္႕လိုးထည္႕ေနမိတယ္ ။ ဆီးခံုခ်င္း ရိုက္တဲ႕ အသံေတြက တဖတ္ဖတ္နဲ႕ ဆူညံေနသလို သူ႕ေဂြးစိႏွစ္လံုးကလည္း မနႏၵာရဲ႕ ဖင္ၾကားထဲကို လိုးေဆာင္႕တဲ႕ ဆီးခ်က္နဲ႕ အညီ ရိုက္ခတ္ေနတယ္ ။ မနႏၵာရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္က စီးစီးၾကပ္ၾကပ္နဲ႕ လိုးလို႕ တအား ေကာင္းေနတယ္ ။ မနႏၵာက သူ
လိုးေဆာင္႕ထည္႕သမွ်ကို ပင္႕ေကာ႕ေပးၿပီး တံု႕ၿပန္ေနတယ္ ။

“ အား....အား....အား....ေကာင္းတယ္........အား.....လိုး....လိုး.....လိုး....ေဇာ္ေလး...လိုး...ေဆာင္႕......တအား...တအား.......”

မနႏၵာက တအားေဆာင္႕ဖို႕ ေတာင္းဆိုေနၿပီမို႕ ဆက္တိုက္ ခပ္ၿပင္းၿပင္း ေဆာင္႕ခ်က္ေတြ ေဆာင္႕ထည္႕ေပးလိုက္တယ္ ။ “ ေကာင္းတယ္.....ေဆာင္႕...ေဆာင္႕...အိုး....ေဆာင္႕..တအား....တအား..
မနႏၵာရဲ႕ ပင္႕ခ်က္ေတြကလည္း အားပါလွတယ္ ။ ဖင္ၾကီးေတြကို ေ၀႕၀ိုက္ ရမ္းေပးေနတယ္ ။ တကုိယ္လံုး ေခြ်းေတြ ရႊဲနစ္ စိုေနတယ္ ။ မနႏၵာ ၿပီးသြားတဲ႕ အခ်ိန္ အထိ အားကုန္ေဆာင္႕လိုက္ၿပီး ေအာင္႕ထား တင္းထားတာေတြကို လႊတ္ထည္႕ၿပီး သူလည္း မနႏၵာနဲ႕ ဆက္တိုက္ ဆိုသလိုဘဲ ၿပီးလိုက္တယ္ ။

မနႏၵာနဲ႕ စြပ္ရက္ တပ္ရက္ၾကီး အၾကာၾကီး ေနေနၿပီးမွ သူ႕လတန္လည္း ေပ်ာ႕က်သြားလို႕ လူခ်င္းခြာလိုက္ၾကတယ္ ။ မနႏၵာက ခဏ အေမာေၿဖ လွဲေနေပမယ္႕ “ ေဇာ္ေလး..အိမ္ၿပန္ရအံုးမယ္...အေမတို႕
စိတ္ပူေနမယ္....” လို႕ ဖုန္းကိုလည္း ဖြင္႕ၾကည္႕ၿပီး ေၿပာလိုက္တယ္ ။ “ မမ..ေနပါအံုးဗ်ာ...ေအးေဆးေပါ႕....” လို႕ သူက ေၿပာလိုက္ေပမယ္႕ မနႏၵာက “ ေနာက္ေတာ႕ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ႕ ေဇာ္ေလးရယ္....ဆိုင္မွာလည္း မင္းနဲ႕ မမ ေန႕တိုင္း အတူတူဘဲ ဥစၥာ.....ၿပန္လိုက္အံုးမယ္ကြာ.....” လို႕ ေၿပာၿပီး ၿပန္သြားတယ္ ။

မနႏၵာနဲ႕ လိုးခဲ႕တာေတြကို ၿပန္ၿမင္ေယာင္ သတိရ ေနတဲ႕ အခ်ိန္ တေဒါက္ေဒါက္ တံခါး ေခါက္သံေၾကာင္႕ အိမ္ေရွ႕ကို ထြက္ခဲ႕လိုက္တယ္ ။

တံခါးကို ဖြင္႕လိုက္ေတာ႕ သူ အရမ္းကို အံ႕ၾသသြားတယ္ ။

“ ဟင္...အကို ေဇာ္ၾကီး.......”

သူ႕အကို ေဇာ္ရဲေအာင္သည္ တံခါး၀မွာ ရပ္ေနတယ္ ။ အထုပ္ေတြအပိုးေတြနဲ႕ ။

“ ငါလည္း မင္းကို အေၾကာင္းမၾကားၿဖစ္ဘူး...ေဇာ္ေလး.......”

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း မနႏၵာသာ ေစာေစာ မၿပန္ဘဲ ဆက္ေနေနရင္ အကိုေဇာ္ရဲေအာင္နဲ႕ ပက္ပင္းတိုးေနမွာဘဲ လို႕ ရင္ေတြ တထုန္းထုန္း ခံုေနရင္း စဥ္းစားလိုက္မိတယ္ ။ လက္မတင္ေလးဘဲ ။

“ ငါလည္း...အေဖ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတဲ႕ အခ်ိန္ မင္းလည္း တေယာက္ထဲ ၿဖစ္ေနလို႕ ၿပန္လာခဲ႕လိုက္တယ္....ညီေလး......”

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း အကို ေဇာ္ရဲေအာင္ကို ဘာ ၿပန္ေၿပာရမွန္း မသိဘဲ ေငးၾကည္႕ေနမိတယ္ ။

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ လည္း မနႏၵာနဲ႕ ပြဲၾကီးပြဲေကာင္း ေဆာ္လို႕ေကာင္းေနခိုက္ ပိုင္ရွင္ ေဇာ္ရဲေအာင္ ၿပန္ေရာက္လာလို႕ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္သြားသည္ ။ အကုိ ၿပန္ေရာက္လာလို႕ အားေတာ႕ ရွိသြားသည္  ။ လတ္တေလာ သူ တေယာက္ထဲနဲ႕ အိမ္စားရိတ္ေကာ အေဖ႕အမွဳကိစၥေရာ မႏိုင္မနင္း ၿဖစ္ေနသည္ေလ ။
ေဇာ္ရဲေအာင္ကို သူ မနႏၵာတို႕ ဆိုင္မွာ ၀င္လုပ္ေနတဲ႕ အေၾကာင္း ေၿပာၿပလိုက္သည္ ။

“ ေကာင္းတာေပါ႕ကြာ....နႏၵာက မင္းကို အလုပ္ေပးလို႕ ေတာ္ေသးတာေပါ႕....ေဆာရီးဘဲ ညီေလးရာ..အကိုလည္း ခ်က္ခ်င္း ၿပန္မလာႏိုင္ဘူး...အကိုလည္း ရရာ အလုပ္ တခုခု လုပ္မယ္....” လို႕ ေဇာ္
ရဲေအာင္က ေၿပာသည္ ..။

ညဖက္ အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ ။ မနႏၵာနဲ႕ ေဆာ္ပြဲေတြ ရပ္တန္႕သြားမွာက ေသခ်ာေနသည္ ။ အကိုေဇာ္ၾကီး ၿပန္ေရာက္လာလို႕ မနႏၵာက သူ႕ကို အရင္လို ေပးေတာ႕မယ္လို႕ မထင္ဘူး ။ ေနာက္တေန႕ မနက္ သူအလုပ္သြားေတာ႕ မနႏၵာကို ကိုေဇာ္ၾကီး ညက ၿပန္ေရာက္လာတဲ႕အေၾကာင္း ေၿပာၿပလိုက္သည္ ။ မနႏၵာက “ ဟယ္....ငါ နဲ႕ နဲနဲေလးဘဲ လြဲသြားတာေပါ႕....ေတာ္ပါေသးရဲ႕..” လို႕ ေၿပာသည္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း ဆိုင္စဖြင္႕တဲ႕ အခ်ိန္ အကိုေဇာ္ၾကီး ၿပန္ေရာက္လာလည္း သူ႕ကို မနႏၵာက ဆက္ၿပီး ေဆာ္ခြင္႕ေပးမလား ဆိုတာကို စမ္းသပ္ခ်င္တာနဲ႕ ဆိုင္ အတြင္းဖက္မွာ ပစၥည္းေတြ ၀င္ယူရင္း မနႏၵာကိုအေနာက္က သိုင္းဖက္လိုက္ၿပီး မနႏၵာရဲ႕ ႏို႕ၾကီး ႏွစ္လံုးကို ဆုပ္ညွစ္လိုက္သည္ ။ မနႏၵာက တခစ္ခစ္ ရယ္ရင္း..“ ေဇာ္ေလးေရ..မမနဲ႕ မင္း ၿဖစ္တာေတြကို မင္းအကို သိလို႕ လံုး၀ မၿဖစ္ဖူးေနာ္...ေတာ႕ပ္စီးခရက္ ဘဲ....” လို႕ ေၿပာေပမယ္႕ ႏို႕ၾကီးေတြကို နယ္ေနတာကို မရုန္းဖယ္ မၿငင္းဆန္ဘဲ ခံေနသည္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း အားတက္သြားၿပီး ဖင္ၾကီးေတြကိုပါ အားရပါးရ ဆုပ္
နယ္သည္ ။ လီးကလည္း အစြမ္းကုန္ မတ္မတ္ ေထာင္လာေတာ႕ မနႏၵာကို ထင္းရွဴးေသတၱာၾကီးေပၚကို တင္ၿပီး လိုးဖို႕ ၾကံစည္လိုက္သည္ ။
“ ဟိတ္..ေဇာ္ေလး..လိုးေတာ႕ မလိုးနဲ႕ကြာ..ဆိုင္ထဲကို ေဖေဖေမေမတို႕ ရုတ္တရက္ ၀င္လာရင္ ကြိဳင္တက္မယ္.....” လို႕ မနႏၵာက သူ႕ကို ေၿပာလိုက္ၿပီး လွန္တင္လိုက္တဲ႕ စကပ္ကို ၿပန္ဖံုးလိုက္သည္ ။
ဘာဘဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ အလစ္မွာေတာ႕ ဆက္ေဆာ္ခြင္႕ရႏိုင္ေသးတယ္ လို႕ သူ သိလိုက္သည္ ။

ခဏၾကာေတာ႕ ေမၾကင္ ေရာက္လာသည္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း မနႏၵာကိုဘဲ ေဆာ္ခ်င္တဲ႕စိတ္ကို ေလ်ာ႕ခ်လိုက္ၿပီး ေမၾကင္႕ကို ၾကံစည္ဖို႕ လမ္းေၾကာင္း စလိုက္ရင္ ေကာင္းမည္ လို႕ ေတြးလိုက္မိ
ၿပီး ေမၾကင္႕ကို အရင္ကထက္ ေနာက္ေၿပာင္ၾကည္စယ္ၿပီး ၀င္ေရာ ၀င္လံုးေလသည္ ။
ေမၾကင္က အရင္ထဲက သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ခင္ခင္မင္မင္ ရွိလွတာေၾကာင္႕ ဆိုင္ ထပ္ခိုးေပၚမွာ ပစၥည္းေတြ တက္ယူတဲ႕ အခါ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္  ရိုက္လိုက္ ဆိတ္လိုက္နဲ႕ စတတ္ ေနာက္
တတ္လို႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း ေမၾကင္ရဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြကို သြားရည္ယိုေနသလို ခါးေသးေသး ေအာက္က ဖင္တံုးေတြကိုလည္း ကိုင္ခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚေနရသည္ ။

မနႏၵာက ကိုေဇာ္ၾကီး ဖုန္းဆက္ေၾကာင္း..ညဖက္က်ရင္ သူနဲ႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္တို႕ အိမ္မွာ ခ်ိန္းေတြ႕ၾကမည္ ဆိုတာေတြကို ေၿပာၿပသည္ ။ သူတို႕ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၿပန္ဆံုၾကမွာမို႕ အၾကီးအက်ယ္ ေဆာ္
ၾကလိုးၾကေတာ႕မယ္ ဆိုတာကို ေဖာ္ေဇာ္ေအာင္ သိလိုက္သည္ ။ မနႏၵာက “ ဂ်က္လက္စီ မၿဖစ္ေနနဲ႕ ေဇာ္ေလး..သူနဲ႕ ငါက မင္းထက္ အရင္ ၿဖစ္ေနခဲ႕တဲ႕ သမီးရည္းစားေတြဟဲ႕....” လို႕ စပ္ၿဖဲၿဖဲ ရယ္
က်ဲက်ဲနဲ႕ ေၿပာလိုက္သည္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း ေမၾကင္ သူတို႕ အနားကို ေရာက္လာလို႕ မနႏၵာကို စကားစ ၿဖတ္လိုက္သည္ ။ ဆိုင္ေရွ႕မွာ ခင္းက်င္းထားတဲ႕ ပစၥည္းေတြကို ထြက္ၾကည္႕လိုက္သည္ ။

“ ဟင္.....”
ဆိုင္ေရွ႕မွာ သူ ေတြ႕လိုက္တာက ဟိုတေန႕က ဆိုင္မွာ ေစ်းလာ၀ယ္ရင္း ခိုးသြားတဲ႕ ေကာင္မေခ်ာေလး ...။

“ မင္း...မင္း.....”
“ ဟုတ္တယ္......ပိုးပါ.....ဒို႕ နံမည္က ပိုး .....ယူကေရာ..နံမည္ ဘယ္လို ေခၚလဲ.....”

“ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္.....”

“ ဟိုေန႕က ပိုးကို မဖမ္းဘဲ လႊတ္ေပးခဲ႕တဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးပါ...ဒါ ယူ႕မိသားစုရဲ႕ ဆိုင္လားဟင္....”

“ မဟုတ္ဖူး...ဒို႕က လာ အလုပ္လုပ္တာ....အလုပ္သမားေပါ႕....”

“ ဟင္းဟင္း...ယူ႕ပံုက အလုပ္သမား နဲ႕ မတူဘူး.......”

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က ရယ္လိုက္ၿပီး..“ ဟုတ္လား....ဘာလို႕လဲ....” လို႕ ေမးသည္ ။ “ ယူ႕အိုက္တင္က ပိုင္ရွင္သားလို ပံုေပါက္ေနလို႕ ” လို႕ ပိုးက ေၿပာလိုက္ၿပီး ရယ္သည္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က ပိုးကို

ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည္႕ၿပီး..“ မင္းကလည္း အရမ္း လွတယ္..မင္း ပံုကလည္း ဆင္းရဲသား ပံု မေပါက္ဘူး..ဘာလို႕ အဲလို....ဟိုဒင္း လုပ္တာလဲ.....” လို႕ ေမးလိုက္သည္ ။ ဘာလို႕ ခိုးတာလဲ ဆိုတဲ႕

စကားကို ေၿပာမထြက္လို႕ ဘာလို႕ ဟိုဒင္း လုပ္တာလဲလို႕ ေၿပာလိုက္တာ ...။

ပိုးက “အဲဒါကို မလုပ္ဘဲ မေနႏိုင္ဘူး....တေန႕..အခ်ိန္ရရင္ ပိုး ၿဖစ္တာေတြကို ရွင္းေၿပာၿပခ်င္တယ္....” လို႕ ေၿပာေနတဲ႕ အခ်ိန္ မနႏၵာ ဆိုင္ အေရွ႕ကို ထြက္လာလို႕ ပိုးက “ ေနာက္မွ ေတြ႕မယ္...ပိုး

သြားေတာ႕မယ္ ” လို႕ ႏုတ္ဆက္ၿပီး ထြက္သြားသည္ ။

မနႏၵာက “ အဲဒါ ဘယ္သူလဲ ေဇာ္ေလး....” လို႕ ေမးေတာ႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က “ ဟိုတေန႕က ဆိုင္မွာ ေစ်းလာ၀ယ္တဲ႕ တေယာက္ပါ....” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္ရင္း ဆိုင္ထဲကို ၀င္လိုက္သည္ ။

မနႏၵာက “ ညက်ရင္ မင္း ငါတို႕ကို လာေခ်ာင္းအံုးမွာလား..” လို႕ ၿပံဳးစိစိနဲ႕ ေမးသည္ ။

“ ဟင္႕အင္း..” လို႕ သူ ေၿဖသည္ ။
ဒါေပမယ္႕ ညေရာက္ေတာ႕ မနႏၵာလည္း အိမ္ကို ေရာက္လာေရာ အကိုေဇာ္ၾကီးက သူ႕ကို တခ်က္ လွမ္းၾကည္႕လိုက္တယ္ ။ မင္း ဒိုးေတာ႕ ဆိုတဲ႕ အထာ ။ သူက “ က်ေနာ္ လမ္းထိပ္က ဂိန္းဆိုင္ ခဏ သြားအံုးမယ္...” လို႕ေၿပာၿပီး အိမ္က ထြက္လိုက္တယ္ ။ သို႕ေပမယ္႕ ကိုေဇာ္ၾကီးနဲ႕ မနႏၵာတို႕ လိုးတာကို ေခ်ာင္းခ်င္တဲ႕စိတ္က တား
မရဆီးမရ ေပၚေနတယ္ ။

အိမ္ေနာက္ေဖး ဖက္ကို ၿပန္သြားၿပီး သူတို႕ လိုးၾကမယ္႕ ကိုေဇာ္ၾကီး အိပ္တဲ႕ အိပ္ခန္းကို ေခ်ာင္းဖို႕ ၿပင္တယ္ ။အေပါက္ေတြက အမ်ားၾကီးမို႕ သူတို႕ လိုးတဲ႕ေနရာနဲ႕ ကိုက္မယ္႕ အေပါက္ကို ေသခ်ာ ေရြးၿပီး ေခ်ာင္းလို႕ရတယ္။

အရင္တံုးက ေခ်ာင္းတံုးက သူတို႕ လိုးတာေတြထက္ ဒီေန႕ လိုးတာက ပိုပီၿပင္တယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးက အၾကာၾကီးခြဲထားရတဲ႕ ခ်စ္သူကို ၿပန္ေတြ႕လို႕ ႏြားသိုးၾကိဳးၿပတ္ အားနဲ႕မာန္နဲ႕ လိုးတဲ႕ပြဲေလ ။

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး အိပ္ခန္းထဲက မီးေတြ လင္းထိန္ေအာင္ ဖြင္႕ထားတဲ႕ေအာက္ ကိုယ္လံုးတီးေတြနဲ႕ တေယာက္ကို တေယာက္ ပြတ္သပ္နမ္းရွံဳ႕ေနၾကတာကို စေတြ႕တာနဲ႕ သူ႕လီးက မတ္လာရတယ္ ။ မနႏၵာကလည္း  ကိုေဇာ္ၾကီး မေလး ေရာက္ေနတဲ႕အခ်ိန္ ငတ္ၿပတ္ ဆာေလာင္ေနတဲ႕ပံုနဲ႕ အငမ္းမရ ပံုစံေပါက္ေနတယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးနဲ႕ စစ္စတီႏိုင္း ပံုစံ အၿပန္အလွန္ လီးစုတ္ ေစာက္ဖုတ္ယက္ လုပ္ၾကတာ တၿပြတ္ၿပြတ္ တၿပတ္ၿပတ္နဲ႕ ။

ပေလြသံ ဘာဂ်ာသံေတြ ဆူညံေနတယ္ လို႕ ေၿပာရမွာေပါ႕ ။

ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနရင္း လီးကို ပြတ္ေခ်ၿပီး ကြင္းေဆာင္႕ေနမိတယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးက စစ္စတီႏိုင္းကို ၾကာၾကာ မဆြဲဘူး ။ အရမ္းထန္ေနၿပီ လိုးခ်င္လွၿပီ ထင္ပါရဲ႕ ။ မနႏၵာရဲ႕ ေၿခေထာက္ေတြကို ပုခံုးေပၚ ထမ္းတင္ၿပီး ဆြဲေတာ႕တာဘဲ ။ မနႏၵာကလည္း တဟင္းဟင္းနဲ႕..“ လိုး...လိုး...တအား..တအား...ေဆာင္႕..” လို႕ အားေပးလိုက္ သူ႕လည္ဂုတ္ကို ဖမ္းဆြဲဖက္ၿပီး ေကာ႕ေကာ႕ေပးလိုက္နဲ႕ တံု႕ၿပန္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္လိုးရတာထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းသလိုဘဲ ။ ၾကည္႕ရင္း တခ်ီ သုတ္လႊတ္ထုတ္ ၿပီးသြားရတယ္ ။

သူတို႕ကေတာ႕ ဗ်င္းလို႕ ေကာင္းေနတံုးဘဲ ။ အသင္႕ေဆာင္ထားခဲ႕တဲ႕ တစ္ရွဴးစကၠဴနဲ႕ ေပေရေနတာေတြကို သုတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ၿပန္ေခ်ာင္းလိုက္တဲ႕အခ်ိန္ မနႏၵာက ဖင္ၾကီး ကုန္းေပး ( ဖင္ပူးေတာင္းေထာင္) ၿပီး ေပးေနတာကို အကိုေဇာ္ၾကီးက အေနာက္ကေန တအားနင္း ေဆာင္႕လိုးထည္႕ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ မနႏၵာရဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြက ေဆာင္႕ထည္႕လိုက္တိုင္း ခါတုန္ရမ္းေနတာကိုလည္း ၿမင္ရတယ္ ။ ဟင္းဟင္း..ရွဴးရွဴးနဲ႕ အသက္္ရွဴသံေတြ ၿပင္းေနတယ္ ။ တဖတ္ဖတ္ အသံေတြ ဖြတ္ဖပ္အသံေတြလည္း ထြက္ေနတယ္ ။

တခ်ီ သုတ္ထုတ္ထားတဲ႕ သူ႕လီးလည္း ၿပန္မတ္လာၿပန္တယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးက ပက္လက္ အိပ္ေပးၿပီး မနႏၵာကအေပၚက တက္တယ္ ။ သည္အခ်ိန္မွာ မနႏၵာရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲက အရည္ေတြက အမ်ားၾကီး စီးယိုထြက္ေနတာေပါင္တေလ်ာက္ အရည္စီးေၾကာင္းေတြကို ေတြ႕ေနရတယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးရဲ႕ လီးတုတ္တုတ္ ေပၚကို တက္ခြထိုင္ၿပီး
ေဆာင္႕ခ်ေနတဲ႕ မနႏၵာရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္နဲ႕ ကိုေဇာ္ၾကီးရဲ႕ လီး တပ္ရက္စြပ္ရက္ ၀င္ထြက္ေနတာကို ေသေသခ်ာခ်ာၿမင္ေနရတယ္ ။

“ အား.....အား......ေကာင္းတယ္.......လိုး......လိုး.....တအား.....တအားေဆာင္႕...အို....ေဆာင္႕ပါဆို....အိုး......

အီး......လိုး...လိုး......ေဆာင္႕လိုး.....”

“ အင္း..အင္း....ဟင္း....ရွီး.....”

သူတို႕ တအားနင္း ေဆာင္႕ထည္႕လိုးေနၿပီး မၾကာခင္ သူတို႕ ၿပီးသြားၾကတဲ႕ အခ်ိန္ သူလည္း သုတ္ေတြ ပန္းထြက္ၿပီး ဒုတိယအၾကိမ္ ၿပီးသြားရတယ္ ။

“ ဟူး...........အား..........ေကာင္းလိုက္တာ........” လို႕ ကိုေဇာ္ၾကီး ရဲ႕ ညည္းသံၾကီး ကို ၾကားလိုက္ရတဲ႕ အခ်ိန္ သူ အိမ္၀င္းထဲက ထြက္ဖို႕ ၿပင္ေနၿပီ ။

ပိုး သည္အိမ္မွာ မေနခ်င္ေတာ႕ ။ ညည ေဒၚေလးမီဖက္က ကာမပြဲၾကမ္းေတြရဲ႕ အသံဘလံေတြက ဆူညံလြန္းၿပီး ပိုးလို အပ်ိဳမေလး တဖက္ခန္းမွာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို လံုး၀ ဂရုမစိုက္သလို လုပ္ခ်င္တာ

ေတြကို လုပ္ေနတာ ။ ပိုးကို ေစာ္ကားသလိုဘဲ လို႕ ခံစားမိတယ္ ။

ဒါေၾကာင္႕ ပိုက္ဆံစုေနတာ ၾကာၿပီ ။ ပိုး မိန္းကေလး အေဆာင္တခုမွာ သြားေနမလို႕ ။ ဒါေၾကာင္႕ ပိုး အလုပ္ရွာခဲ႕တာ အခု ပိုး အလုပ္ရသြားၿပီ ။ ပိုး ကံေကာင္းတယ္လို႕ ဆိုရမလား ။ မိန္းမတေယာက္

ဦးစီး လုပ္ေနတဲ႕ မုန္႕ဆိုင္တဆိုင္..အဲ..ကိတ္မုန္႕တိုက္ ေပါ႕...အဲဒီမွာ အလုပ္သြားေလွ်ာက္တာ ပိုင္ရွင္ သူေဌးမက ပိုးကို ၿမင္တာနဲ႕ သေဘာက်ၿပီး အလုပ္ခန္႕လိုက္တယ္ေလ ။

တခုဘဲ ပိုး တအားၾကီး သတိထားေနရတာက ပိုး လုပ္ေနတဲ႕ မုန္႕တိုက္မွာ ဘာမွ မခိုးမိေစဖို႕ဘဲ ။ ခိုးတတ္တဲ႕ ဗွဇက ဘယ္လိုမွ ေဖ်ာက္ပစ္လို႕ မရေသးဘူး ။ မခါတြန္ ဆီကို ခိုးရာပါ ပစၥည္းေတြ သြား

ေရာင္းတာလည္း ရပ္လိုက္ၿပီ ။ သည္ ရပ္ကြက္ အပိုင္က ဆားပုလင္း နယ္ထိန္းၾကီးက ပိုး လာလာေရာင္းတာကို သတိထားမိၿပီး ပိုးကို သကၤာမကင္း ၿဖစ္ေနၿပီ ေလ ။

ပိုး အိပ္မရတဲ႕ ၾကားထဲ ေသးက ေပါက္ခ်င္လာေတာ႕ အိမ္အေနာက္ဖက္က အိမ္သာဆီကို ထလာခဲ႕တယ္ ။ ေစာေစာက တဖုန္းဖုန္း လိုးေနၾကတဲ႕ ေဒၚေလးမီတို႕ စံုတြဲလည္း ၿပီးသြားၾကၿပီ ထင္တယ္ ။

ဘာသံမွ မၾကားေတာ႕ဘူး ။ ၿငိမ္သြားၾကၿပီ ။

ပိုး အိမ္သာထဲ ေသးထိုင္ ေပါက္ေနတဲ႕ အခ်ိန္ အသံတခု ၾကားလိုက္တယ္ ။ ေၿခသံလိုလို အသံ ။ အိမ္သာခန္းထဲက အထြက္ ၿဗံဳးကနဲ ၿမင္လိုက္ရတာက ေဒၚေလးနဲ႕ လိုးေနတဲ႕ လူၾကီး ။ အို.....။

သူ ကိုယ္တံုးလံုးၾကီး...။ လီးတန္းလန္းၾကီးနဲ႕ ။ ပိုးကို စိုက္ၾကည္႕ၿပီး ၿပံဳးေနတဲ႕ ပံုက တမ်ိဳးၾကီးဘဲ ။ ပိုးလည္း သူကားဆီးထားတာေၾကာင္႕ သူ႕ကို ကြင္းၿပီး ကိုယ္႕အခန္းဖက္ကို ၿပန္ဖို႕ ၾကိဳးစားလိုက္တဲ႕

အခ်ိန္ သည္လူၾကီးရဲ႕ လက္တဖက္က ပိုးရဲ႕ လက္ေမာင္းကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္တာကို ခံရတယ္ ။

“ ဟိတ္..လာစမ္း..နင္႕ကို အလကား မလုပ္ပါဘူး..နင္ ေတာင္းသေလာက္ ငါေပးမွာ....” လို႕ ေၿပာလိုက္တာ သူ႕ပါးစပ္က အရက္နံ႕ေတြ တေထာင္းေထာင္း ထြက္ေနတာ ရွဳမိလိုက္တယ္ ။

“ လႊတ္..က်မ အဲလို အစား မဟုတ္ဖူး.....”

ပိုး တအား ရုန္းလိုက္ၿပီး သူ႕လက္ထဲက လြတ္သြားတယ္ ။ ပိုး တအား ငိူမိတယ္ ။ ေဒၚေလးမီ အသံ ဘာမွ မၾကားရဖူး ။ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာလား မသိဘူး ..။ ပိုးလည္း အိပ္ခန္းတံခါးကို အထဲကေန ဂ်က္

ထိုးလိုက္တယ္ ။ သည္လူၾကီးက ပိုး သေဘာမတူလို႕ ထင္တယ္ ။ လိုက္ေတာ႕ မလာဘူး ။ ပိုးလည္း မနက္ဖန္မွာ သည္အိမ္ကေန ထြက္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္ ။

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း ေနာက္တေန႕ အလုပ္ကို ေရာက္ေတာ႕ မနႏၵာ ဆိုင္လာ မဖြင္႕ဘဲ သူ႕အေမၾကီး လာဖြင္႕တာကို ေတြ႕လိုက္ရလို႕..“ မနႏၵာ..မလာဘူးလား..အန္တီ...” လို႕ ေမးလိုက္တယ္ ။

“ ေအး..ေနလို႕ သိပ္မေကာင္းလို႕ ေနာက္က်မယ္..ဒါေၾကာင္႕ ငါလာဖြင္႕တာ..မင္း ၾကည္႕လုပ္ထားလိုက္..ငါက ၀က္သားဆိုင္ဖက္ ေၿပးရဦးမယ္.....” လို႕ အဖြားၾကီးက ေၿပာတယ္ ။ သူက “ စိတ္ခ်

ပါ အန္္တီ..က်ေနာ္ အားလံုး ၾကည္႕လုပ္ထားပါမယ္..” လို႕ ေၿပာလိုက္တယ္ ။ တကယ္လည္း ဆိုင္ကို သူ ေကာင္းေကာင္း တာ၀န္ယူၿပီး လုပ္ႏိုင္ေနၿပီ ေလ ။

ခဏၾကာေတာ႕ ေမၾကင္လည္း ေရာက္လာေတာ႕ မနႏၵာရဲ႕ အေမၾကီးလည္း သူတို႕ကို ႏုတ္ဆက္ၿပီး ၀က္သားဆိုင္ကို ထြက္သြားလိုက္ေတာ႕ ဆိုင္မွာ သူနဲ႕ ေမၾကင္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ က်န္ေတာ႕

တယ္ ။ ဒီေန႕ ဆိုင္ကလည္း နည္းနည္း အေရာင္းပါးတယ္ ။ မနႏၵာကလည္း မရွိဘူး ဆိုေတာ႕ သူ ေမၾကင္ကို ထိကပါးရိကပါးေတြ လုပ္ဖို႕ ပိုၿပီး အခြင္႕အေရး ရတယ္ ။ ေမၾကင္ကလည္း ဆတ္စလူး

ခါၿပီး သူလုပ္တာကို တခိခိနဲ႕ သေဘာက်ၿပီး သူ႕ကိုလည္း ၿပန္ဆိတ္လိုက္ ရိုက္လိုက္နဲ႕မို႕ အိုးခ်င္းထား အိုးခ်င္းထိဖို႕ အေတာ္ေလးကို အလားအလာ ေကာင္းေနတယ္ ။

သူ႕စိတ္ေတြကလည္း ေမၾကင္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ နီးစပ္ေနတာေၾကာင္႕ တအား ၾကြေနတယ္ ။ ထန္ေနတယ္ ။ ဆိုင္ထဲမွာ ၀ယ္သူ မရွိတဲ႕ အခ်ိန္ ပစၥည္းေတြ ေစ်းႏွံဳးကပ္ေနတဲ႕ ေမၾကင္ကို သူ သြားသြား

စတယ္ ။ ေနာက္တယ္ ။ ေမၾကင္ကလည္း သူ႕ကို ၿပန္ေနာက္တယ္ ။ “ ေမၾကင္..ငါ နငါ႕ကို ၾကိဳက္တယ္ဟာ..နင္ တအားမိုက္တယ္...ငါ႕ကို ၿပန္ၾကိဳက္ပါလား....” လို႕ စသလိုလိုနဲ႕ ေၿပာလိုက္ေတာ႕

ေမၾကင္က “ ယံုပါဘူး..ကိုေဇာ္ေလးက မနႏၵာနဲ႕ ၾကိဳက္ေနၾကတာ မဟုတ္ဖူးလား..ေမၾကင္ ရိပ္မိပါတယ္ေနာ္..ဟင္း....သိလြန္းလို႕..” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္လို႕ သူ အံ႕ၾသသြားတယ္ ။

“ အာ..နင္ကလည္း မဟုတ္တာၾကီး..သူက ငါ႕အကိုနဲ႕ ၾကိဳက္ေနတာ...မလုပ္ပါနဲ႕ဟာ..ေတာ္ၾကာ ငါ႕အကိုက နင္ေၿပာတာ ၾကားသြားလို႕ ငါ႕ကို အထင္လြဲေနပါ႕မယ္.....” လို႕ ေၿပာလိုက္ၿပီး ဟာသ

ေဖါက္ၿပီး..“ ငါၾကိဳက္တာက နင္..နင္႕ကို တဖက္သပ္ ၾကိဳက္ေနလို႕ ငါ႕အသဲေတြ နာက်င္ေနၿပီ ေမၾကင္ရယ္....ငါ႕ကို သနားပါဟာ...ေနာ္...ေနာ္.....” လို႕ ေၿပာရင္း ေမၾကင္႕ကို အတင္း ၀င္ဖက္တယ္။

“ အိုး...ကိုေဇာ္ေလး..မလုပ္နဲ႕..အို..ဆိုးလိုက္တာ......”

ေမၾကင္က ရယ္ၿပီး သူ႕ကို တြန္းလႊတ္တာ ။ စိတ္မဆိုးမွန္း သိလို႕ သူက လုပ္ရဲေနတယ္ ။ ေမၾကင္႕ကို တအားဖက္လိုက္ၿပီး ပါးေလးကို နမ္းလိုက္တယ္ ။

“ ဟိတ္..ကိုေဇာ္ေလးေနာ္....မကဲနဲ႕.....ေနာက္သလိုလိုနဲ႕.....”

မ်က္ေစာင္းေလး ပစ္ထိုးရင္း ေမၾကင္က ေၿပာလိုက္ေတာ႕..“ ေနာက္တာ မဟုတ္ဖူး ေမၾကင္..နင္႕ကို ငါ ခ်စ္တယ္ဟာ..ၿပန္ခ်စ္ပါ...” လို႕ ေၿပာရင္း ထပ္ဖက္ ဖပ္ နမ္းလိုက္တယ္ ။ ေမၾကင္က ပထမ

ရုန္းဖယ္ေနေပမယ္႕ ေနာက္ပိုင္း သူ႕ကို ၿပန္စိုက္ၾကည္႕ၿပီး..“ တကယ္ ေၿပာတာလား...” လို႕ ေမးလိုက္တယ္ ။ သူ႕စိတ္ထဲ ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ ေမၾကင္ သူ႕ကို ၿပန္ၾကိဳက္ေတာ႕မယ္ လို႕ ထင္မိသြားတယ္ ။

“ တကယ္ေပါ႕ ေမၾကင္....ေမၾကင္႕ကို စေတြ႕ကထဲက ခ်စ္မိသြားတာ..တကယ္....ဘုရားစူးရေစရဲ႕.....တအား ခ်စ္တယ္.....” လို႕ ေၿပာလည္းေၿပာ သူ႕ကိုလည္း ဖက္နမ္းလိုက္တယ္ ။

သည္ အခ်ိန္မွာ ဆိုင္ထဲကို ၀ယ္သူ မိန္းမၾကီး တေယာက္ ၀င္လာလို႕ လူခ်င္း ခြာလိုက္ၾကရတယ္ ။

“ မယ္၀ သစ္သီးယိုစံု ရွိလား.....”

“ ရွိတယ္ဗ်..ဟိုေရွ႕က ဘန္းထဲမွာ.....” လို႕ ေၿဖရင္း ၿပလိုက္တဲ႕ သူ႕ပုဆိုးၾကားက တန္ဆာေခ်ာင္းက ေငါေငါၾကီး ထိုးထြက္ေနတယ္ ။ မိန္းမၾကီး ေတြ႕သြားသလားေတာင္ မသိဘူး ။ ၿမန္ၿမန္၀ယ္ ၿမန္ၿမန္

ၿပန္သြားေစခ်င္လို႕ ရွာေနတဲ႕ ယိုထုပ္ေတြကို ေမၾကင္ကို သြားၿပခိုင္းလိုက္တယ္ ။ ေမၾကင္က သည္ မိန္းမၾကီးကို ယိုထုပ္ေတြကို ၿပေနတံုး ေမၾကင္႕ရဲ႕ တင္ပါးေတြကို သူ ေငးစိုက္ ၾကည္႕ၿပီး စိတ္ေတြ

တအား ထန္သထက္ ထန္လာတယ္ ။ တင္ပါးေတြက တင္းေတာင္႕လြန္းလို႕ ။ ၀ွဴး......ေမၾကင္က သူ႕ထက္ လပိုင္းဘဲ ငယ္တဲ႕ အခုလမွ ဆယ္႕ရွစ္ႏွစ္.ၿပည္႕တဲ႕ အပ်ိဳႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလး .။

တအားကို အလွေတြ ၀င္႕ၾကြားေနတဲ႕ အခ်ိန္ ။

မိန္းမၾကီး ေငြရွင္းေပးတာကို ေမၾကင္ကဘဲ လက္ခံယူလိုက္တယ္ ။ မိန္းမၾကီး ဆိုင္ထဲက ၿပန္ထြက္သြားေတာ႕ ေကာင္တာ အေနာက္ဖက္မွာ ရွိေနတဲ႕ သူ႕အနားကို ေမၾကင္ ၿပန္လည္း ေရာက္လာေရာ

ခါးေလးကေန ဆြဲဖက္ၿပီး ႏွဳတ္ခမ္းဖူးလံုးလံုးေလးေတြကို စုတ္ယူ နမ္းပစ္လိုက္မိတယ္ ။ ရုတ္တရက္ ဆိုေတာ႕ ေမၾကင္ လန္႕ၿပီး သူ႕ကို တြန္းထုတ္ပစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားလိုက္ေပမယ္႕ သူက ေမၾကင္႕ကို တအား

ဖက္ထားၿပီး ဆက္နမ္းေနတယ္ ။ ေမၾကင္႕ တြန္းေနတဲ႕ လက္ေတြ မတြန္းေတာ႕ဘူး ။ မ်က္လံုးေတြလည္း ပိတ္သြားတယ္ ။

ႏွဳတ္ခမ္းခ်င္းအခြာမွာ “ အရမ္းခ်စ္တယ္ဟာ...ခ်စ္တယ္ မဟုတ္လား...” လို႕ သူ ေမးလိုက္တယ္ ။ ေမၾကင္က မေၿဖဘူး ။ သူ ထပ္ စုတ္နမ္းလိုက္ၿပန္တယ္ ။ ေမၾကင္က သူ႕ကို ၿပန္ ဖက္သိုင္းလာတယ္ ။

ဒီတခါ ႏွဳတ္ခမ္းခ်င္း အခြာမွာ သူက “ ခ်စ္လား..ေၿပာ...” လို႕ ထပ္ေမးတယ္ ။ ေမၾကင္က “ အင္း..” လို႕ ေၿဖတယ္ ။ ခ်စ္တယ္ လို႕ ေသေသခ်ာခ်ာေၿဖဟာ...လို႕ ထပ္ေၿပာလိုက္ေတာ႕ ေမၾကင္က “ ခ်စ္

တယ္...” လို႕ ၿပံဳးစိစိနဲ႕ ေၿဖတယ္ ။ သူတို႕ ႏွဳတ္ခမ္းခ်င္း ၿပန္စုတ္မိၾကၿပန္တယ္ ။

သူ႕လက္ေတြက ေမၾကင္႕ ဖင္တံုးေတြကို ကိုင္လိုက္မိတယ္ ။ ေမၾကင္က ဘာမွ မတား ။ သူ ဖ်စ္ညွစ္ဆုပ္နယ္မိေနတယ္ ။ အား..ေကာင္းလိုက္တဲ႕ ဖင္တံုးေတြ...။ “ ဖင္ကိုင္တာ အရသာ ရွိလို႕လား....”

လို႕ ေမၾကင္က ေမးတယ္ ။ “ အင္း..ရွိတယ္..ေမၾကင္လည္း ကိုင္ၾကည္႕ပါလား...” လို႕ သူက ေၿပာၿပီး ေမၾကင္႕ လက္တဖက္ကို သူ႕ေပါင္ၾကားက ေထာင္ထေနတဲ႕ သူ႕တန္ဆာေခ်ာင္းကို ကိုင္ခိုင္းလိုက္

တယ္။ ေမၾကင္က လက္ကေလးကို ၿပန္ရုပ္ၿပီး...“ ဟင္႕ ဖင္လည္း ဟုတ္ဘဲနဲ႕...” လို႕ ေၾကာက္လန္႕တၾကားေလး ေၿပာလိုက္လို႕ ေမၾကင္႕လက္ေပၚကေန သူ႕လက္နဲ႕ အုပ္ၿပီး တန္ဆာကို အတင္း

ကိုင္ခိုင္းလိုက္တယ္ ။ “ ကိုင္ၾကည္႕.....အရသာ ေကာင္းတယ္....ေမၾကင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆုပ္နယ္ၾကည္႕လိုက္......” လို႕ သူက ခိုင္းတယ္ ။

ေနၾကင္လည္း “ အီး..အၾကီးၾကီးဘဲ....” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာလိုက္ၿပီး သူခိုင္းသလုိဘဲ တန္ဆာေခ်ာင္းၾကီးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဆုပ္နယ္ၾကည္႕ေနသည္ ။ သူကလည္း ေမၾကင္႕ ဖင္တံုးေတြကို ဆုပ္ဖ်စ္

ေနရာက ေမၾကင္႕ မိန္းမကိုယ္ေနရာကို ဖမ္းစမ္းလိုက္တယ္ ။

“ အို႕....”

မို႕ေဖါင္းတဲ႕ အဂၤါစပ္ အံုအိအိၾကီးကို ပြတ္သပ္ၾကည္႕ေနတယ္ ။

သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက ေမၾကင္ရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ကို ေဆာ႕ကစား ပြတ္သပ္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ဆိုင္ထဲကို ၀ယ္သူ တ
ေယာက္ ၀င္လာလို႕ ခ်က္ခ်င္း လူခ်င္း ခြာလိုက္ၾကရတယ္ ။

သူ႕တန္ဆာေခ်ာင္းၾကီးက တအားမတ္ေထာင္ေနလို႕ ပုဆိုးကို ၿပင္၀တ္လိုက္ရတယ္ ။ ေမၾကင္က “ ဘာရွာလဲ..
အန္တီ.... ” လို႕ ေမးလိုက္ရင္း ေကာင္တာအေနာက္ကေန ဆိုင္ေရွ႕ကို ထြက္လိုက္တယ္ ။ ၀ယ္သူကို ေမၾကင္က
ဘဲ ေရာင္းလိုက္တယ္ ။

သူ ေမၾကင္႕ကို ထပ္လုပ္ခ်င္ေပမယ္႕ ေနာက္ထပ္ ဆိုင္ထဲကို လူေတြ ၀င္လာတာနဲ႕ ဘာမွ အလုပ္မၿဖစ္ေတာ႕ ။

ေန႕လည္ ေလာက္မွ မနႏၵာ ေရာက္လာတယ္ ။ ေမၾကင္ရဲ႕ အလစ္မွာ မနႏၵာကို “ ညက ေတာ္ေတာ္ ပြဲၾကမ္း
သြားသလား...မမ...ဆိုင္ေတာင္ လာမဖြင္႕ႏိုင္ဘူး..” လို႕ ရယ္ၿပီး ေမးလိုက္တယ္ ။ မနႏၵာက “ ရွဴးတိုးတိုး....ေကာင္
မေလး ၾကားသြားအံုးမယ္...” လို႕ ေၿပာေပမယ္႕ ၿပံဳးစိစိနဲ႕ ။

မနႏၵာရဲ႕ အိုးၾကီးေတြကို အနီးကပ္ ရွိဳးရင္း ရာဂစိတ္ေတြ ၿပင္းၿပေနသလို ဆိုင္အတြင္းထဲ ပစၥည္းရွာရင္း ေမၾကင္႕ ကို ဖမ္းဆြဲ နမ္းပစ္ရတာကလည္း သူ႕စိတ္ေတြကို ၾကြေစတယ္ ။ ညေနလည္း ေရာက္ေရာ မနႏၵာက သူနဲ႕ ေမၾကင္႕ကို ေခၚၿပီး ဆိုင္ကို မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ ပိတ္ၾက..မမ...သြားစရာ ရွိတယ္....လို႕ ေၿပာတယ္ ။ ၾကည္႕ရတာ
ကိုေဇာ္ၾကီးနဲ႕ ခ်ိန္းထားပံုရတယ္....။

သူကေတာ႕ တအား ေပ်ာ္သြားတာေပါ႕ ။ မမ မရွိရင္ ေမၾကင္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္လား ။

မနႏၵာ မၿပန္ခင္ ေမၾကင္ ေရွ႕မွာ ေစ်းေရာင္းေနတံုး..“ မမ..ကိုေဇာ္ၾကီးနဲ႕ ခ်ိန္းတာလား...” လို႕ ေမးလိုက္ေတာ႕ မနႏၵာက ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးနဲ႕..“ နင္ကလည္း သိသားနဲ႕ ေမးေနေသးတယ္ ေဇာ္ေလးရယ္...” လို႕ ေၿပာလိုက္တယ္ ။ သူက
“ ကိုေဇာ္ၾကီး ၿပန္ေရာက္လာတာနဲ႕ က်ေနာ္လည္း မမနဲ႕ မေတြ႕ရေတာ႕ဘူး....” လို႕ ညည္းသလို ေၿပာလိုက္တယ္။
မနႏၵာက ရယ္တယ္ ။ ပိုင္ရွင္ အစစ္ ၿပန္ေရာက္လာတာကိုး...လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာတယ္ ။

မနႏၵာ ၿပန္သြားၿပီးေပမယ္႕ သူ႕မိဘေတြ ေရာက္လာႏိုင္တာေၾကာင္႕ သိပ္ၾကီး ေပၚတင္ မကဲရဲဘူး ။ေမၾကင္ကို
ေကာင္တာအကြယ္မွာ ႏို႕ကိုင္ ဖင္ႏွိဳက္ေတြေတာ႕ လုပ္တာေပါ႕ ။

ဆိုင္သိမ္း တံခါးပိတ္လိုက္ၿပီးမွ ေမၾကင္႕ကို အပီကိုင္တာ ။ အက်ၤ ီကို ခြ်တ္..ဘရာကိုပါ ခြ်တ္ၿပီး ေမၾကင္႕ ႏို႕ၾကီး
ႏွစ္လံုးကို အပီအၿပင္ ကိုင္..စို႕တယ္ ။ ႏို႕သီးေလးေတြက တအားေထာင္ထြက္ မာေၾကာေနတယ္ ။ ေပါင္ၾကားကို
စမ္းလိုက္ေတာ႕ အရည္ေတြက ရႊဲရႊဲစိုေနတယ္ ။ မနက္ကလို ပင္တီ ၀တ္မထားေတာ႕ဘူး ။ ေမၾကင္က သူ ကိုင္
ေတာ႕မယ္ ဆိုတာ သိလို႕ ပင္တီကို ခြ်တ္ထားေပးတာ ။ ေတာ္ေတာ္ အလိုက္သိ လိမၼာတဲ႕ ခ်စ္သူေလး ။

ေစာက္ဖုတ္ကို ေကာင္းေကာင္း ကိုင္ေပးတာ ေမၾကင္ ထြန္႕ထြန္႕လူးေနတယ္ ။ အရည္ေတြကေတာ႕ ဘာထြက္သလဲ မေမးနဲ႕ ။ သူ႕လက္ပါ စိုစိုရႊဲေနရတယ္ ။ ေမၾကင္က သူ႕အႏွဳးအဆြေတြေၾကာင္႕ တအားကို ထန္
ေနၿပီ ။ ေမၾကင္႕ကို ဆိုင္အေနာက္ထဲက ပံုးေတြေပၚ လွဲခ်ၿပီး ေပါင္ၾကားထဲ ေခါင္းထိုးအပ္လိုက္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ကို
လ်ာနဲ႕ ယက္ေပးလိုက္တယ္ ။ ေမၾကင္က ဘာမွ မေၿပာဘဲ သူ ယက္ေပးတာေတြကို မ်က္စိပိတ္ ပါးစပ္ေလး ဟ
ၿပီး တအင္းအင္း ညည္း၇င္း ခံေနတယ္ ။ ေစာက္စိေလးကို လ်ာထိပ္နဲ႕ ထိုး ကလိလိုက္..တခါတခါ စုတ္ယူလိုက္ လုပ္ေပးေတာ႕ တအားကို တုန္ခါ လူးေနေတာ႕တာဘဲ ။

သည္ အခ်ိန္မွာ ေမၾကင္လည္း တအား လိုခ်င္ေနၿပီ ။ သဘာ၀ ေခ်ာက်ိရည္ေတြကလည္း တအားကို ထြက္ ေန
စိုေနတယ္ ။ မႊန္ထြန္ေနတာမွ ဘာဂ်ာမွဳတ္ ရပ္လိုက္တာေတာင္ တအီးအီး ညည္းၿပီး လူးလြန္႕ေနတယ္ ။ ပုဆိုး
က ေစာေစာထဲက ကြင္းလံုး ကြ်တ္က်ေနၿပီမို႕ မတ္ေတာင္လြန္းၿပီး တင္းမာေနတဲ႕ သူ႕ဖြားဖက္ေတာ္ေခ်ာင္းကို
ေမၾကင္႕ ေစာက္ဖုတ္မွာ ေတ႕လိုက္ၿပီး ေမၾကင္႕ႏို႕တလံုးကို လက္နဲ႕ ဖမ္းဆြဲကိုင္ရင္း ႏို႕သီးေလးကို စို႕လိုက္
တယ္ ။ ေမၾကင္လည္း ဖြားဖက္ေတာ္ ထိပ္ေခါင္းၾကီး အေပါက္၀ လာေတ႕လိုက္လို႕ တြန္႕ကနဲ တုန္သြားေပမယ္႕
တအား ယားၿပီး ခံခ်င္ေနၿပီမို႕လားမသိ ။ သူ႕ကို မတားဆီး ။ သူကလည္း တအား ထန္ေနၿပီ ။ ေစာက္ဖုတ္ထဲကို
တန္ဆာေခ်ာင္း ဖိသြင္းလိုက္တယ္ ။ အရည္ေတြ တအားကို ရႊဲေနတာမို႕ အပ်ိဳမ ေစာက္ဖုတ္ေပမယ္႕ တင္းတင္း
ၾကပ္ၾကပ္နဲ႕ ထိပ္ေခါင္း ၿမဳပ္ရံု တိုး၀င္သြားတယ္။

ေမၾကင္က အင္..အင္....အင္နဲ႕ ေခြးေပါက္ေလးတေကာင္ ႏို႕ေတာင္းလို႕ ညည္းသလို ညည္းရင္း သူ႕ကို တအားဖက္တယ္ ။ သူက ေနာက္ဆုတ္လိုက္ ေရွ႕တိုးလိုက္နဲ႕ သူ႕တန္ဆာေခ်ာင္းၾကီးကို အထဲကို ဖိဖိသြင္းတယ္ ။
ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ က်င္႕ေပးရင္း တၿဖည္းၿဖည္း နဲ႕ အထဲကို တိုး၀င္သြားႏိုင္တယ္ ။

အေတြ႕အၾကံဳ မရွိေသးတဲ႕ အပ်ိဳစင္မေလးကို တက္လိုးေန၇ပါလား ဆိုတဲ႕ အသိက သူ႕ကို ၾကက္သီးေတြ တဖ်န္း
ဖ်န္းထေစတယ္ ။ ၾကပ္တည္းတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္အတြင္းသားေတြက သဘာ၀ အရည္ေတြေၾကာင္႕ႏူးညံ႕လြန္းေနတယ္ ။  ေမၾကင္႕ေစာက္ဖုတ္ထဲကို လီးတေခ်ာင္းလံုး ၿမဳပ္၀င္သြားတဲ႕ အခ်ိန္ ေမၾကင္လည္း သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းေတြကို အငမ္းမ
ရ ၿပန္စုတ္နမ္းလာတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။ သူကလည္း ေမၾကင္႕ႏို႕ၾကီးႏွစ္လံုးကို တဖက္ၿပီး တဖက္ အပီအၿပင္ကို
နယ္ေပးေနတယ္ ။ ႏို႕သီးေခါင္းနီရဲရဲေလးေတြကိုလည္း သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းၾကီးေတြနဲ႕ ဆြဲဆြဲယူတယ္ ။ စို႕လည္းစို႕တယ္။
လ်ာထိပ္နဲ႕လည္း ကလိေပးတယ္ ။

တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ ခပ္မွန္မွန္ေလး လိုးေဆာင္႕ထည္႕လာႏိုင္တယ္ ။ “ လိုးၿခင္း ” ဆိုတဲ႕ အရသာကို ေမၾကင္သိသြား
ရၿပီ ။ ေယာက်္ားလီးကို လက္ေတြ႕ၾကံဳရၿပီေလ ။

စိတ္ရွိလက္ရွိ ေဆာင္႕ထည္႕တာ တဖတ္ဖတ္နဲ႕ ။ ေမၾကင္ကလည္း အူးအား....အီးဟင္း အသံစံု ညည္းေအာ္ေနရင္း
သူေဆာင္႕သမွ် ခံေနတယ္ ။

မၾကာခင္ တအားေကာင္းတက္လာၿပီး ေမၾကင္လည္း တုန္ခါၿပီး သူ႕ကို တအားဆြဲညွစ္လိုုက္ ကုတ္လိုက္ လုပ္လာတာမို႕ ေမၾကင္လည္း ေကာင္းလာေနၿပီ ဆိုတာကို သူ သိလိုက္တယ္ ။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆက္တိုက္ ေဆာင္႕ထည္႕တာ ေမၾကင္ ေကာ႕လန္ၿပီး တအားေအာ္သြားေတာ႕ ေမၾကင္တေယာက္ ၿပီးသြားၿပီ ဆိုတာကို သူ
သိလိုက္တယ္ ။ ဆက္ေဆာင္႕တာ ခဏအတြင္း သူလည္း တအာေကာင္းၿပီး သုတ္ရည္ေတြ တၿပြတ္ၿပြတ္ ပန္း
ထြက္ကုန္တယ္ ။ ေမၾကင္႕ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးတဆံုး ထိုးၿမဳပ္လိုက္မိတယ္ ။ သုတ္ရည္ေတြက ဆက္တိုက္ ပန္း
ထြက္ေနတယ္ ။

ဟူး...ေခြ်းေတြ တကုိယ္လံုး ရႊဲနစ္ေနတယ္ ။ ဟူး..........ေမာဟိုက္လြန္းလို႕ မ်က္လံုးေတြကို ပိတ္ထားတယ္ ။ သူ႕လတန္က ေမၾကင္႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲမွာ တပ္ရက္ၾကီး ။

ေထာက္ကနဲ ေနာက္ေဖးခန္း မီးခလုပ္ ႏွိပ္သံနဲ႕အတူ မ်က္ႏွာက်က္က မီးေခ်ာင္းရဲ႕ ထိန္လင္းတဲ႕ အလင္းေရာင္က
ရုတ္တရက္ ဖ်ာက်လာတယ္ ။ ေစာေစာက ေမွာင္ေနတဲ႕ တခန္းလံုး လင္းသြားတယ္ ။
ခ်ာကနဲ လွည္႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ မနႏၵာရဲ႕ အေမ ၿဖစ္ေနတယ္ ။ သူတို႕ကို ေဒါသၾကီးစြာနဲ႕ စူးစိုက္ၾကည္႕ေနပါ
လား...။
ဟာ..သြားၿပီ...။

“ ဟဲ႕ ေကာင္..ဒါ ဘာလုပ္ေနတာလဲ..ေတာ္သလင္းဇာတ္ခင္းေနတာလား.....”

“ ဗ်ာ..ဟို..ဟို......ေဆာ....ေဆာရီး....”

တပ္ရက္ ၿဖစ္ေနတာကို ဆြဲထုတ္ရလည္း အခက္ ။ ဖင္အေၿပာင္သားနဲ႕ ေမၾကင္႕ကိုယ္ေပၚမွာ ေမွာက္ရက္ၾကီး ။

“ ေခြးေတြ.....နင္တို႕ကို အလုပ္ၿဖဳတ္လိုက္ၿပီ..နင္တို႕ အခု ခ်က္ခ်င္း ငါ႕ဆိုင္က ထြက္သြားၾက...”

အဖြားၾကီးရဲ႕ ေအာ္သံက က်ယ္ေလာင္လွတယ္ ။
“ က်ေနာ္ေတာ႕ အလုပ္ၿပဳတ္သြားၿပီ ..အကို..အလုပ္တခု အၿမန္ရွာရမယ္....”
အေဖ႕ကို ေထာင္၀င္စာ သြားေတြ႕ဖို႕ အသြား လမ္းမွာ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က ေဇာ္ရဲေအာင္ကို ေၿပာလိုက္တာ ။

ေဇာ္ရဲေအာင္က ဘာေၾကာင္႕ အလုပ္ၿပဳတ္သြားသလဲ မေမးဘူး ။ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း မေန႕က နႏၵာနဲ႕ တြဲသြား
တဲ႕အခ်ိန္ နႏၵာ႕အေဖ ဦးေမာ္ၾကီးနဲ႕ လမ္းမွာ ပက္ပင္းတိုးလို႕ ဦးေမာ္ၾကီးက သူ႕ကို ေမာက္ေမာက္မာမာေတြ ေၿပာ
တာကို ခံခဲ႕ရတယ္ ။ သူ မေလးရွားသြားခဲ႕ေပမယ္႕ အလုပ္မၿဖစ္ခဲ႕ဘဲ ၿပန္လာတယ္ ဆိုတာကိုလည္း ဦးေမာ္ၾကီးက
သိတယ္ ။ အင္း..စီးပြားေရးသမား လူလည္ေတြဘဲေလ ။ အကဲခတ္တတ္တာေပါ႕ ။

အေဖ ေထာင္ထဲမွာ အေနေခ်ာင္ဖို႕လည္း သူတို႕ ညီအကိုက တတ္ႏို္င္သေလာက္ လုပ္ေပးၾကရလို႕ ေဇာ္ရဲေအာင္က “ ငါလည္း   အလုပ္ ရွာေနတယ္..ေဇာ္ေလး....” လို႕ ေၿပာတယ္ ။ အေဖကေတာ႕ ေထာင္ထဲ ေနတာ
အၿပင္ထက္ေတာင္ ပို၀လာသလိုဘဲ ။

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္လည္း အေဖနဲ႕သြားေတြ႕ၿပီး ၿပန္လာတဲ႕ အခ်ိန္က စၿပီး အလုပ္ လိုက္ရွာတယ္ ။ တဆိုင္၀င္ တဆိုင္ထြက္ အလုပ္ရမလား လိုက္ေမးတယ္ ။

ေဇာ္ရဲေအာင္လည္း အလုပ္ရွာမယ္ ဆိုၿပီး သူနဲ႕ လမ္းခြဲထြက္သြားတယ္...။ ညမွ အိမ္မွာၿပန္ဆံုၾကမယ္..ညီေလး လို႕
ေၿပာသြားတယ္ ။ ေမၾကင္ေလးပါ အလုပ္ထုတ္ခံလိုက္ရတာေတာ႕ သူ စိတ္မေကာင္းဘူး ။

တာေမြ လမ္းဆံုက ကုန္တိုက္ၾကီးမွာ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ ေရာက္ေနတယ္ ။ အလုပ္လစ္လပ္တဲ႕ေနရာေတြမ်ား ရွိမ
လားလို႕ ။

ည ရွစ္နာရီ ။
အလုပ္က ၿပန္လာတဲ႕ ပိုး သူတို႕ေနတဲ႕ လမ္းထဲကို ခ်ိဳး၀င္လိုက္တဲ႕အခ်ိန္ သူ႕အနားကို ရုတ္တရက္ လူတေယာက္ တိုးကပ္ လာတာ ေတြ႕လိုက္လို႕ အရမ္း လန္႕သြားတယ္ ။

“ ဟင္.....”

လြယ္အိတ္ၾကီး လြယ္ထားတဲ႕ ဆားပုလင္းေအာင္မင္းၾကီး ။
ကြမ္းစားထားတဲ႕ ပါးစပ္ၾကီးနဲ႕ အရက္နံ႕ကလည္း ေထာင္းေနတယ္ ။

“ ေကာင္မေလး....နင္႕ကို ငါ ေစာင္႕ေနတာ..ၾကာၿပီ.....”

“ ဘာ..ဘာလို႕လဲ..ဘာကိစၥလဲ......”

“ နင္႕ကို စခန္းေခၚသြားမလို႕...”

“ အို...ဘာေၾကာင္႕လဲ..ဘာကိစၥလဲ....က်မ....က်မ.....က်မ....ဘာ...ဘာ....ဘာလုပ္လို႕လဲ....”

လူဆိုးထိန္းဆားပုလင္းၾကီးရဲ႕ သန္မာတဲ႕ လက္ၾကီးတဖက္က ပိုးရဲ႕ လက္ေမာင္းေလးကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္တယ္ ။

“ မလုပ္ဘဲနဲ႕ ငါက ေခၚပါ႕မလား...မင္းရဲ႕ အိတ္ကို ေပးစမ္း..ငါ ရွာမယ္....”

ဆားပုလင္းေအာင္မင္းၾကီးက ပိုး လြယ္ထားတဲ႕ အိတ္ကို ရုတ္ရက္ ဆြဲယူလိုက္တယ္ ။ ပိုးရဲ႕ အိတ္ေလး သူ႕လက္
ထဲကို ပါသြားတယ္ ။

“ အို....မလုပ္ပါနဲ႕....”

“ ေကာင္မေလး.....နင္႕ကို ငါ မသက္ာေနတာ ၾကာၿပီ....ဒီတခါေတာ႕ လက္ပူးလက္ၾကပ္ဘဲ....ဟြန္း....နင္  ဒီညေန
နင္႕ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ခြ်တ္ထားတဲ႕ စိန္လက္စြပ္ကို ခိုးလိုက္တာ ဆိုင္ရဲ႕ ကင္မရာမွာ ဒို႕ ေတြ႕လိုက္ရတယ္...မင္း အိတ္
ထဲမွာ ဒီ စိန္လက္စြပ္ ရွိတယ္ မဟုတ္လား.....”

ပိုး အရမး္းကို တုန္လွဳပ္သြားတယ္ ။
ကင္မရာ တပ္ထားမွန္း ပိုး မသိဘူး ။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ရဲ႕ ရံုးခန္းထဲကို ေငြအပ္ဖို႕ အသြား ဆိုင္ပိုင္ရွင္မမ က အိမ္သာထဲ
၀င္ေနတဲ႕အခ်ိန္ ခြ်တ္ထားတဲ႕ စိန္လက္စြပ္ကုိ ပိုး မေနႏိုင္ဘဲ ခိုးလိုက္မိတယ္ ။

အခုေတာ႕ ဆားပုလင္းေအာင္မင္းၾကီး နဲ႕ တိုးေနၿပီ ။ ခက္ၿပီ ။

ဆားပုလင္းေအာင္မင္းၾကီး က ပိုးကို အနားက ကင္းတဲေလး ဆီကို ဆြဲေခၚသြားတယ္ ။ ကင္းတဲေလးမွာ ဘယ္သူမွ
ရွိမေနဘူး ။ ဓါတ္မီးတိုင္ကလည္း မီးပ်က္ေနလို႕ ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးက ေမွာင္မဲေနတယ္ ။

“ ကဲ..ေကာင္မေလး...ေရ..သူခိုးမေလး....နင္ ခိုးမွန္း ခါတြန္ဆိုတဲ႕ ကုလားမဆီက ငါ သိၿပီးသား..နင္ ခိုးရာပါ ပစၥည္း
ေတြ လာလာေရာင္းတာေတြကို ခါတြန္က ငါ႕ကို ေၿပာၿပၿပီးသားဟ....နင္ သိထားဖို႕က ခါတြန္ကို ငါ အၿမဲ သြားသြား
လိုးေနတာ.....ကဲ ဒီတခါေတာ႕ နင္႕ကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မိၿပီ....”

အိတ္ကို ဖြင္႕ႏွိဳက္ရွာတယ္  ။ ဘာမွ မေတြ႕လို႕ အိတ္ထဲရွိတာေတြကို ကင္းတဲ ၀ါးၾကမ္းၿပင္ေပၚကို သြန္ခ်လိုက္ၿပီး
ထပ္ရွာတယ္ ။ ထမင္းဘူး...ေရပုလင္း..မိတ္ကပ္ဘူး.....ဘဲ ေတြ႕တယ္ ။ စိန္လက္စြပ္ ကို မေတြ႕ဘူး ။

“ နင္ ဘယ္မွာ ဖြက္ထားလဲ..ေကာင္မေလး....ကဲ..လက္စြပ္ကို ထုတ္ေပး.....”

ဆားပုလင္းေအာင္မင္း  က ပိုးကို ကင္းတဲေပၚကို ဆြဲေခၚ ထိုင္ခိုင္းလိုက္ရင္း လက္ေမာင္းေလး ႏွစ္ဖက္ကို သူ႕လက္ၾကီးေတြနဲ႕ ဆုပ္ကိုင္ ယမ္းခါလိုက္ရင္း အသံမာမာနဲ႕ ေဟာက္လိုက္တယ္ ။

“ က်မ..က်မ...မခိုးပါဘူး......မရွိပါဘူး......”

ပိုးရဲ႕ မ်က္လံုးရြဲၾကီးေတြဆီက မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးေတြ တေပါက္ေပါက္ က်လာၿပီ ။

“ အိုး...ေၿဗာင္လိမ္ေနၿပီ....ေၿဗာင္လိမ္ေနၿပန္ၿပီ.....ေစာက္ေကာင္မ..သူခိုးမ.......ေပၚတင္ၾကီး ကင္မရာမွာ ခိုးသြားတာ
ေတြ႕တာေတာင္ ေၿဗာင္လိမ္ေနတယ္.....ကဲ နင္ ဘယ္ထဲ ဖြက္ထားလဲ..နင္႕ ဘရာစီယာထဲလား...နင္႕ေပါင္ၾကား
ထဲက ပင္တီထဲလား....ထုတ္ေပး..မေပးရင္ နင္႕ကို အ၀တ္ေတြ ခြ်တ္ၿပီး ရွာရမယ္....စခန္းကို လိုက္ခဲ႕ေတာ႕..”

ပိုးရဲ႕ ကိုယ္အႏွံ႕ကို သူ႕လက္ၾကီးနဲ႕ စမ္းသပ္ေနၿပီ ။

“ အို..မလုပ္နဲ႕...”

ဆားပုလင္းေအာင္မင္းက တဟားဟား ေအာ္ရယ္လိုက္တယ္ ။

“ ေကာင္မ...နင္...ေထာင္ထဲ သြားရေတာ႕မယ္.....သိလား...ဟင္..နင္..ေထာင္ထဲသြားခ်င္သလား.....ေၿပာ....”

ပိုရဲ႕ ရင္စိုင္ေတြကို အက်ၤ ီေပၚကေန ဆုပ္ညွစ္ရင္း ေမးတယ္ ။

“ မသြားခ်င္ဘူး.....”

“ ေအး....နင္႕ေစာက္က်င္႕ေၾကာင္႕ နင္ ေထာင္က်ေတာ႕မယ္......နင္႕ကို စခန္းေခၚသြားမယ္....လာ..လိုက္ခဲ႕...”

ပိုးရဲ႕ ေပါင္တန္သြယ္ေတြကို သူ ပြတ္ေနရင္း ေၿပာလိုက္တာ ။

“ မပို႕ပါနဲ႕...မလိုက္ခ်င္ဘူး.....”

“ ေအာ္.....အိုေကေလ...ရတယ္...နင္ ငါနဲ႕ အေပးအယူ လုပ္မလား.....ငါ နင္႕ကို လႊတ္ေပးမယ္...စိန္လက္စြပ္ေတာ႕
ၿပန္ေပးရလိမ္႕မယ္......”

“ ဘာ အေပးအယူ လုပ္ရမွာလဲ......”

“ နင္႕ကို ငါလိုးမယ္.....ဒါဆို အမွဳမဖြင္႕ေတာ႕ဘဲ ၿပန္လႊတ္ေပးမယ္...စိန္လက္စြပ္ကေတာ႕ ၿပန္မေပးလို႕ မရဘူး...
ပိုင္ရွင္ ေက်နပ္ေအာင္.....”

ပိုး ဘာၿပန္ေၿဖရမလဲ မသိဘဲ ငိုင္ေနတံုး ဆားပုလင္းေအာင္မင္း က လက္ၿမန္ေၿခၿမန္နဲ႕ ပိုး ထမိန္ေလးကို ဆြဲေၿဖ
လိုက္ၿပီး ပိုးေပါင္ၾကားကို သူ႕လက္၀ါးၾကီးနဲ႕ စမ္းလိုက္တယ္ ။

“ အို..”

ပိုးရဲ႕ ခံုးမို႕အိေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္အံုၾကီးကို ဆားပုလင္းေအာင္မင္းရဲ႕လက္ၾကီးက မိမိရရၾကီး အုပ္ကိုင္လိုက္မိေနၿပီ။

ပိုး ၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထသြားရသလို ကိုင္လိုက္တဲ႕ ေအာင္မင္းၾကီးလည္း အထိအေတြ႕ေၾကာင္႕ ကာမစိတ္ေတြ တ
အားထၾကြသြားတယ္ ။ သူ႕လက္ခလယ္က ပိုးေစာက္ဖုတ္ရဲ႕ အကြဲေၾကာင္းကို စမ္းပြတ္လိုက္တယ္ ။

“ အာ႕....”

ေအာင္မင္းၾကီးလည္း ပိုးရဲ႕ ဘေလာက္စ္ပြပြေလး ေအာက္ကို လက္လွ်ိဳၿပီး ႏို႕ေတြကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း စမ္းပစ္လိုက္
တယ္ ။ ဘရာစီယာအေပၚက ၿဖစ္ေပမယ္႕ ပိုး တကုိယ္လံုး တုန္သြားရတယ္ ။ ေအာင္မင္းၾကီး တအား ထန္သြားၿပီး
စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ႕ဘဲ ပိုးကို ကင္းတဲေပၚမွာဘဲ ဆြဲလွဲခ်ၿပီး က်င္႕ဖို႕ တက္ခြလိုက္တယ္ ။

ေအာင္မင္းၾကီးရဲ႕ ပုဆိုးက ေၿမၾကီးေပၚမွာ ကြ်တ္က်ေနၿပီ ။
ခပ္ေ၀းေ၀း အိမ္တအိမ္က မီးေရာင္နဲ႕ ကင္းတဲေပၚမွာ ပက္လက္ေလး ၿဖစ္ေနတဲ႕ ပိုးဟာ ေအာင္မင္းၾကီးရဲ႕ ထိုးထိုး
ေထာင္ေထာင္နဲ႕ တရမ္းရမ္း ၿဖစ္ေနတဲ႕ တန္ဆာမဲမဲၾကီးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ ပိုးလည္း ေအာင္မင္း ကို ေၿခေထာက္နဲ႕ ကန္ထုတ္ရင္း အေနာက္ကို ေၿခကန္ၿပီး ဆုတ္ေၿပးတယ္ ။
ေအာင္မင္းက “ ဟိတ္..ေအးေအးေဆးေဆး ခံစမ္း....မင္း ရုန္းရင္ မင္းဘဲ နာမယ္......အေပးအယူ ေအးေဆး လုပ္စမ္းပါဟာ.....” လို႕ ေၿပာလိုက္ရင္း ပိတ္ရိုက္ဖို႕ လက္၀ါးၾကီးနဲ႕ ရြယ္လိုက္တယ္ ။

ပိုးလည္း ေၾကာက္လန္႕တၾကား မ်က္လံုးေတြ မွိတ္လိုက္တယ္ ။ ေၿဖာင္းကနဲ နားရင္းရိုက္လိုက္ၿပီလို႕ ထင္လိုက္တဲ႕အခ်ိန္ ေၿဖာင္းကနဲ အသံ အီးကနဲ ေအာ္သံေတြ ၾကားလိုက္ရလို႕ မ်က္လံုး ဖြင္႕ၾကည္႕လိုက္တဲ႕အခါ
ကင္းတဲ၀ါးၾကမ္းေပၚကို လဲက်သြားတဲ႕ ေအာင္မင္းကို ေတြ႕ရသလို တုတ္ၾကီးတေခ်ာင္း ကိုင္ထားတဲ႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။

“ ဟင္....သူ...သူ...သူ...ဘယ္လို ေရာက္လာတာလဲ........”

ပိုးက ကြ်တ္ေနတဲ႕ ထမိန္ကို ဆြဲ၀တ္ရင္း ေမးလိုက္တယ္ ။ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က “ ဟုတ္တယ္....ရုတ္ရုတ္သဲသဲ
ေတြ ၿဖစ္ေနတာ ေတြ႕လို႕ လာၾကည္႕တာ ဒီေကာင္ၾကီး ယုတ္မာေနတာ ေတြ႕တာနဲ႕ ေတြ႕ရာ တုတ္နဲ႕ ႏွိပ္ပစ္
လိုက္တာ..ကဲ..ကဲ......ညီမ.........ဒီေနရာက ဒိုးၾကစို႕...”

“ဟုတ္....အကို....”
ပိုး ကို ဆြဲေခၚလာခဲ႕ေပမယ္႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ ပိုးကို ဘယ္ကို ေခၚသြားရမလဲ ေရေရရာရာ မသိဘူး ။

ပိုးကို ဆားပုလင္းေအာင္မင္းက သိေနေတာ႕ ပိုး သူ႕အိမ္ကို ၿပန္ရင္ ဆားပုလင္း လိုက္လာဖမ္းတာကို ခံရႏိုင္တယ္ ။ ပိုး အိမ္ၿပန္လို႕ မၿဖစ္ေတာ႕ဘူး ။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သူနဲ႕ သြားတိုးတာ ။

ကင္းတဲထဲမွာ လူတေယာက္က ေကာင္မေလး တေယာက္ကို အႏိုင္အထက္ လုပ္ေနလို႕ သူ သြားၾကည္႕တာ ။ ၀င္ပါလိုက္တာ ။ ၀င္ရိုက္တာ ။ ပိုးမွန္း ဆားပုလင္းမွန္း မသိဘူး ။ သူ႕ကို ပိုး ေၿပာၿပမွ

ဒီငတိၾကီးဟာ ရဲတေယာက္ ဆိုတာ သူ သိရတယ္ ။

ပိုးကို အိမ္ကိုဘဲ ေခၚလာလိုက္တယ္ ။ သူ အိမ္ကို ေရာက္ေတာ႕ ကိုေဇာ္ၾကီး ၿပန္မေရာက္ေသးဘူး ။  ပိုးကို ဘိုက္ဆာလား လို႕ ေမးလိုက္ေတာ႕ ပိုးက ေခါင္းညွိမ္႕ၿပတယ္ ။ မီးဖိုထဲ ၀င္ၿပီး မနက္တံုးက

ေၾကာ္ထားတဲ႕ ပဲၿပဳတ္နဲ႕ ထမင္းေၾကာ္ကို ငရုပ္သီးေၾကာ္ ပုလင္းေလးနဲ႕ ခ်ေပးလိုက္တယ္ ..။ ပိုး စားေနတာကို မၾကည္႕ေတာ႕ဘဲ သြပ္ၿပားေဟာင္းေတြနဲ႕ ကာထားတဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းေလး ထဲကို

၀င္ၿပီး ေရခ်ိဳးလိုက္တယ္ ။

ကိုေဇာ္ၾကီး ၿပန္ေရာက္လာတယ္ ။ သူ မိန္းမ ခိုးလာတယ္ ထင္ေနတယ္ ။ မဟုတ္ဘူး..ၿဖစ္ပံုက ဒီလို...အစခ်ီၿပီး ၿဖစ္ပ်က္တာေတြကို ေၿပာၿပလိုက္တယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးက အိုေကပါတယ္ ။

အဆင္ေၿပသလို လုပ္ၾကကြာ...တဲ႕ ။ သူလည္း သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ေၾကာင္႕ အလုပ္တခု လုပ္ဖို႕ လမ္းပြင္႕လာတယ္ လို႕ ေၿပာၿပတယ္ ။ ဘယ္လို အလုပ္လည္း ဆိုတာကိုေတာ႕ သူ မေၿပာၿပဘူး ။

ပိုးက ေၾကာက္ေနတံုးဘဲ ။ ဆားပုလင္း ေအာင္မင္းၾကီး ရဲ႕ ရန္က မေအးေသးဘူး....လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာတယ္ ။

“ ဒီလိုဘဲ အိမ္ထဲ ခဏ ပုန္းေနလိုက္အံုး....ပိုး.....အေၿခအေန ကို ခဏ ေစာင္႕ၾကည္႕ၾကရေအာင္...” လို႕ သူ ပိုးကို ေၿပာလိုက္တယ္ ။ ပိုးကို သူ အိပ္ေနတဲ႕ အခန္းေလးမွာ အိပ္ခိုင္းၿပီး သူက အိမ္ေရွ႕ကို

ထြက္အိပ္လိုက္တယ္ ။

ေနာက္တေန႕မွာ သူ အိပ္ရာက ႏိုးေတာ႕ ကိုေဇာ္ၾကီး မရွိေတာ႕ဘူး ။ ဘယ္ အခ်ိန္က ထသြားလိုက္တယ္ မသိဘူး ။ အိမ္ေနာက္ေဖးက ေမႊးပ်ံ႕တဲ႕ အနံ႕အသက္ေတြ လြင္႕ပ်ံ႕လာလို႕ ပိုး

တခုခု ေၾကာ္ေလွာ္ေနၿပီလို႕ သိလိုက္တယ္ ..။ မီးဖိုခန္းထဲ သြားၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ပိုး ပဲၿပဳတ္နဲ႕ ထမင္းေၾကာ္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။ ပုဂံၿပား တခ်ပ္ထဲမွာ ဘူးသီးေၾကာ္ေတြကိုလည္း ေတြ႕တယ္ ။

“ ႏိုးလာၿပီလား....ထမင္းေၾကာ္ေလးနဲ႕ ဘူးသီးေၾကာ္ စားရမယ္ အကို..ပိုး ေစ်းေလးကို သြားၿပီး ၀ယ္ထားတာ....လဖက္ရည္လည္း ၀ယ္လာတယ္.....”

ပိုး တေယာက္ သနပ္ခါး အေဖြးသားနဲ႕ အရမ္း လွေနတာကို သူ ေငးစိုက္ၾကည္႕ေနမိလို႕..ပိုးက “ ဘာၾကည္႕တာလဲကြာ...” လို႕ ေၿပာရင္း ရွက္သလို ပံုစံေလးနဲ႕ ေခါင္းေလးကို တဖက္ကို

လွည္႕သြားတယ္  ။

သူတို႕ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္စလံုး အလုပ္လက္မဲ႕ေတြ ၿဖစ္ေနသလို ပိုးတေယာက္လည္း အိမ္မွာ ထပ္တိုးလာလို႕ အလုပ္တခုခု ရမွကို ၿဖစ္မယ္  ။ ၿမိဳ႕ထဲကို ဘတ္စကားနဲ႕ ထြက္ခဲ႕တယ္ ။ အလုပ္ရွာမယ္ ။

မနႏၵာတို႕ ဆိုင္မွာ လုပ္ေနတံုးက ကုန္လာလာပို႕တဲ႕ ဦးမ်ိဳးထြန္း ဆိုတဲ႕လူၾကီးဆီကို အရင္ဆံုး သြားလိုက္တယ္ ။ သူက ကုန္လာပို႕ရင္း

 စိတ္ခ်ရတဲ႕ အလုပ္သမား ရမလား..သူ႕ဆိုင္မွာ လူလိုလို႕....လို႕ ေမးဘူးတယ္ ။ ဒီလူၾကီးက ဇီးယိုဇီးေပါင္းထုပ္ေတြ ၿဖန္႕တဲ႕လူၾကီး ။

 သူ႕ဆိုင္မွာ အလုပ္သမား အၿမဲလိုတယ္ တဲ႕ ။

၁၈လမ္းထဲကို သူ ေရာက္သြားတယ္ ။
ထိပ္ေၿပာင္ေၿပာင္နဲ႕ အလုပ္မ်ားေနတဲ႕ အဲဒီလူၾကီးကို ဆိုင္အၿပင္ကေန သူေတြ႕လိုက္တယ္ ။

“ ဦးေလးၾကီး....”

ထိပ္ေၿပာင္ေၿပာင္နဲ႕လူၾကီး လွည္႕ၾကည္႕တယ္ ။

“ ေဟး..မင္း နႏၵာတို႕ ဆိုင္က အကူေကာင္ေလး မဟုတ္လား....”

“ ဟုတ္တယ္..ဦးေလးၾကီး..ဦးေလးၾကီးက လူေကာင္း ရမလား..အလုပ္ေပးႏိုင္တယ္ ဆိုလို႕....”

“ ေအးေလ..မင္းမွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ႕လူ ရွိလို႕လား....”

“ ဟုတ္..လုပ္ခ်င္တာက က်ေနာ္ဘဲ..ဦးေလးၾကီး...ဘာဘဲ လုပ္ရလုပ္ရ......လုပ္ခ်င္တယ္...”

“ ေဟ...မင္းက နႏၵာတို႕ ဆိုင္မွာ မလုပ္ေတာ႕ဘူးလား....”

“ မလုပ္ေတာ႕ဘူး...ဦးေလးၾကီး.....ၿပဳတ္သြားၿပီ.....”

“ ဘာ....မင္းက အဲဒီက ၿပဳတ္ၿပီး ငါ႕ကို အလုပ္လာေတာင္းေနတယ္ ...မင္း ဘာေၾကာင္႕ၿပဳတ္တာလဲ....”

“ မနႏၵာရဲ႕ အေမက ၿဖဳတ္လိုက္တာပါ..ဆိုင္အကူ ေကာင္မေလး နဲ႕ ၾကိဳက္လို႕ ဆိုၿပီး....”

ထိပ္ေၿပာင္ၾကီး မ်က္လံုးၿပဴးသြားတယ္ ။ ဖ်တ္ကနဲ ဆိုင္ဖက္ကို လွည္႕ၾကည္႕တယ္ ။ သူ႕ဆိုင္ထဲမွာ အလုပ္ လုပ္ေနၾကတာကလည္း မိန္းကေလးေတြ ခ်ည္းဘဲ ။ သူ႕သမီးေတြလား..တူမေတြလား..။

“ ေအးကြာ..မင္းကို ငါ႕ဆိုင္မွာေတာ႕ မေပးႏိုင္ဘူး...လတ္တေလာ..လူမလိုဘူးကြ..ဒါေပမယ္႕ မင္းရဲ႕ ပံုပန္းနဲ႕ ေစ်း
ေရာင္းတာေတြ ငါ သေဘာက်ပါတယ္...မင္း ဘာဘဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ လုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ အလုပ္တခု ရဖို႕ ငါ ဆက္
ေပးႏိုင္တယ္....ငါ႕တူက လူလိုေနတယ္....မင္း ငါ႕တူဆီ လုပ္မယ္ ဆိုရင္ ငါ ဆက္ေပးမယ္...”

“ ဘာအလုပ္ လုပ္ရမွာလဲ ဦးေလးၾကီး...လုပ္မယ္ဗ်ာ....ဘာၿဖစ္ၿဖစ္.....”

“ အိုေက..ခဏေစာင္႕...”

ဦးေလးၾကီးက ဖုန္းထုတ္ ဆက္လိုက္တယ္ ။ သံုးမိနစ္ေလာက္ စကားေၿပာေနၿပီး ဖုန္းပိတ္လိုက္ရင္း..“ မင္း ငါ႕တူ
ဆီ သြားလိုက္..သူက လမ္း၃၀ မွာ..အေပၚဘေလာက္...တိုက္နံပါတ္က.....”

“ ဟုတ္..ေက်းဇူးဘဲ ဦးေလးၾကီး....သြားလိုက္ဦးမယ္....”

လမ္း၃၀ အေပၚဘေလာက္က ဦးေလးၾကီးရဲ႕ တူဆီကို ေရာက္သြားေတာ႕ တရုတ္သိုင္းကားထဲက ဇာတ္လိုက္ ပံုစံမ်ိဳး  အရပ္ၿမင္႕ၿမင္႕ ရုပ္ေၿဖာင္႕ေၿဖာင္႕နဲ႕ ဦးေလးၾကီးရဲ႕ တူ “ ရန္ႏိုင္ထြန္း ”က သူ႕ကို ေၿခဆံုးေခါင္းဆံုး အကဲ
ခတ္ၿပီး ေမးခြန္းတခ်ိဳ႕ ေမးတယ္ ..။

သူေမးတာက အေလးအပင္ေတြ သယ္ႏိုင္မလား ဆိုတာ ။ သယ္ႏိုင္ရင္ အလုပ္ေပးမယ္ တဲ႕ ။ လုပ္ရမွာက ေရ
သန္႕ဘူးေတြ ကားနဲ႕ လိုက္ပို႕ရမွာ ။

“ ဘယ္ေတာ႕ အလုပ္ စဆင္းရမလဲ..ဆရာ...”

“ အခုေပါ႕..အခုဘဲ ....”

ရန္ႏိုင္ထြန္းက သူ႕တပည္႔တေယာက္ကို လွမ္းေခၚလိုက္တယ္ ။

“ အံ႕ထူးေမာင္.....”

တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ ကတံုးဆံေတာက္ ဆံပင္နဲ႕ လူထြားၾကီး တေယာက္ ေရာက္လာတယ္ ။ သူလည္း သိုင္းကား
ထဲက လူၾကမ္း ဓါးသမား ပံု ေပါက္ေနတယ္ ။

“ အံ႕ထူးေမာင္..ဒီ ခ်ာတိတ္က မင္းနဲ႕ ေရသန္႕ဘူးေတြ လိုက္ပို႕တာ ကူညီမယ္...မင္း သူ႕ကို ေခၚသြား..အလုပ္
သေဘာ ၿပေပးလိုက္ကြာ....” လို႕ ရန္ႏိုင္ထြန္းက ေၿပာလိုက္တယ္ ။

အံ႕ထူးေမာင္က မၿပံဳးမရယ္ မ်က္ႏွာတည္တည္နဲ႕ သူ႕ကို “ မင္းနံမည္ ဘာလဲ...” လို႕ ေမးလိုက္တယ္ ။
“ ေဇာ္ေလး....” လို႕ သူေၿဖလိုက္တယ္ ။ အံ႕ထူးေမာင္က “ ေအး..လိုက္ခဲ႕...” လို႕ ေၿပာၿပီး လွည္႕ထြက္သြားတာ
နဲ႕ အေနာက္က လိုက္သြားလိုက္ရတယ္ ။

ညေနေစာင္းအထိ ေရဘူးေတြ လိုက္ပို႕အၿပီး သူ႕ကို သူတို႕လမ္းထိပ္နားအထိ အံ႕ထူးေမာင္ကလိုက္ပို႕ေပးတယ္ ။
မနက္ဖန္လည္း ဒီေနရာကဘဲေစာင္႕ဖို႕ ေၿပာသြားတယ္ ။ သူ ၀င္ေခၚမယ္ တဲ႕ ။

အလုပ္ရၿပီ ။
ဘာဘဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္ကေန စရမယ္ ။ ၾကိဳးစားရမယ္ ။

လမ္းထိပ္က ကင္းတဲမွာ ဘယ္ေက်ာ္နဲ႕ ဟာၾကဴလီတို႕ ရပ္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။

“ ဟိတ္..ေဇာ္ေလး....ဘယ္က ၿပန္လာတာလဲ....”

“ ၿမိဳ႕ထဲက....ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ....ခင္ဗ်ားတို႕က...”

ဘယ္ေက်ာ္က “ ဟီး..တိုင္ပင္ေနတာ....ေကတီဗီ သြားမလို႕.....ဟိုဖက္ ၂လမ္းေက်ာ္မွာ အသစ္ဖြင္႕လို႕...ေစာ္ေတြ
ေတာ္ေတာ္ လန္းတယ္.....” လို႕ ေၿဖတယ္ . .။

“ ဟာၾကဴလီ....မင္းက စာအုပ္ဆိုင္မွာ မထိုင္ဘူးလား....” လို႕ သူက ေမးလိုက္တယ္ ။ ဟာၾကဴလီက ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးနဲ႕
“ ငါ႕ညီ မ်ိဳးေဇာ္ကို ထိုင္ခိုင္းထားတယ္....ဘယ္ေက်ာ္က ညႊန္းလြန္းလို႕ လိုက္ၾကည္႕မလို႕....” လို႕ ေၿဖတယ္ ။
သူတို႕နဲ႕ ခဏ ရပ္ၿပီး စကားေၿပာေနၿပီး ရပ္ကြက္ေတြထဲ ဘာၿဖစ္လဲ အၿမဲ စပ္စပ္စုစုနဲ႕ သိတဲ႕ ဟာၾကဴလီ ေၿပာလိုက္တာ တခုေၾကာင္႕ သူ႕မ်က္ႏွာ ပ်က္မသြားေအာင္ မနည္း ဟန္ေဆာင္လိုက္ရတယ္ ။

ဟာၾကဴလီက “ မင္းတို႕ ဆားပုလင္းေအာင္မင္း သိတယ္ မဟုတ္လား.....ဟို ညစ္ကပ္ကပ္ ပုလိပ္ၾကီးေလ....ဒီေကာင္ၾကီးက လူမုန္း တအားမ်ားတာကြ...အခု ဘယ္သူ႕လက္ခ်က္ မိသြားသလဲ မသိဘူး...အရိုက္ခံရၿပီး ေဆးရံုမွာ ခုထိသတိလည္မလာေသးဘူး.....တဲ႕..” လို႕ ေၿပာလိုက္တာကို ၾကားလိုက္ရလို႕ ။

စိတ္ထဲမွာ အေတာ္ တုန္လွဳပ္သြားတယ္ ။ ဟိုညက သူ ႏွိပ္ထည္႕လိုက္တာ...ဒီဘဲၾကီး ခုထိ သတိမရေသးဘူး ။

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႕ ပိုးကို အဲဒီအေၾကာင္း ေၿပာၿပလိုက္တယ္ ။ ၿပီးေတာ႕ အလုပ္ရလာတဲ႕အေၾကာင္း ။ ပိုးက

သူလည္း အလုပ္ရွာမယ္လို႕ ေၿပာတယ္ ။

သူနဲ႕ ပိုး ထမင္းစားေနၾကတံုး ကိုေဇာ္ၾကီးလည္း ၿပန္ေရာက္လာတယ္ ။ အလုပ္တခုေတာ႕ ခ်ိတ္မိၿပီ တဲ႕ ။

ပိုးအေရွ႕မွာေတာ႕ ဘာအလုပ္လဲ ဆိုတာ ေမးတာ မေၿပာဘူး ။ ေနာက္ေတာ႕မွ အိမ္ေရွ႕မွာ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း

 ေတြ႕ေတာ႕..“ ညီေလး....ငါ စိတ္ၾကြေဆး ေရာင္းမလို႕ကြ....” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာၿပတယ္ ။ “ ၿဖစ္ပါ႕မလား...

ေတာ္ၾကာ ေဂ်းေအာင္းေနအံုးမယ္....” လို႕ သူ စိုးရိမ္တၾကီး ေၿပာလိုက္မိတယ္ ။ ကိုေဇာ္ၾကီးက “ မတတ္ႏိုင္ဘူး

ကြာ...ဒီလိုဘဲ စြန္႕ၿပီး လုပ္ၾကည္႕ရမွာေပါ႕....” လို႕ ၿပန္ေၿပာတယ္ ။

မနက္ အေစာၾကီး ကိုေဇာ္ၾကီး အိမ္က ထြက္သြားတယ္ ။

သူ႕ကို  ကားေမာင္းသမား အံ႕ထူးေမာင္ လာေခၚမွာမို႕ လမ္းထိပ္က ထြက္ေစာင္႕ဖို႕ ေရခ်ိဳး ပိုး လုပ္ထားေပးတဲ႕ ထမင္းၾကမ္းေၾကာ္နဲ႕ လဖက္ေၿခာက္ ေမႊးေမႊး ခတ္ထားတဲ႕ ေရေႏြး တခြက္ ေသာက္ၿပီး
အိမ္က ထြက္ဖို႕ ၿပင္ေနတံုး ေရခ်ိဳးခန္းေလးထဲက တဗြမ္းဗြမ္းနဲ႕ ေရခ်ိဳးသံေတြကို ၾကားလိုက္ရတယ္ ။

ပိုး ေရခ်ိဳးေနတာဘဲ ။
သူ႕ရဲ႕ အက်င္႕ဗီဇကို မေဖ်ာက္ႏိုင္ဘူး ။
ပိုးက ထမိန္ရင္လ်ားနဲ႕ ေရခ်ိဳးေနတာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ ကိုယ္တံုးလံုး ေရခ်ိဳးေနတာလည္း ၿဖစ္ေကာင္း ၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ။

စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ သြပ္ၿပားအေဟာင္းေတြ ကာထားတဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္း ထရြနား ကပ္ၿပီး အထဲကို ေခ်ာင္းလိုက္မိတယ္ ။ သူ႕ကံေကာင္းခ်က္က ပိုးသည္ ကိုယ္တံုးလံုး ေရခ်ိဳးေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရလို႕ ။

အို ။
လွလိုက္တဲ႕ ပိုး ...။

ေကာ႕တင္း လံုးေနတဲ႕ ပိုးရဲ႕ ႏို႕ႏွစ္လံုးက သိပ္လည္း မၾကီး..ေသးလည္း မေသး....ေတြ႕ဖူးတဲ႕ မိန္းမ ႏို႕ေတြထဲမွာ အလွဆံုးဘဲ လို႕ ထင္မိတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္႕ကို ခ်ပ္ေနတဲ႕ ၀မ္းပ်င္သားေတြနဲ႕ ခါး
ေသးေသးေလးရဲ႕ ေအာက္ဖက္က စြင္႕၀ိုင္းကား ထြက္ေနတဲ႕ ဖင္တံုးေတြကလည္း အေနေတာ္ ၿဖိဳးၿဖိဳးအိအိနဲ႕ အရမ္း လွေနတယ္ ။ေရကို တဗြမ္းဗြမ္း ေလာင္းခ်ိဳးေနရင္း ပိုးက သူ ေခ်ာင္းေနတဲ႕ ဖက္ကို လွည္႕လိုက္တယ္ ။ ဆပ္ၿပာတိုက္ဖို႕ ။ ပိုးရဲ႕ ေပါင္တန္ ႏွစ္ဖက္ၾကားခလယ္က အဂၤါစပ္ကို အခုမွ ေသေသခ်ာခ်ာ ၿမင္လိုက္ရတယ္ ။ ေဖါင္းမို႕တဲ႕ အဂၤါစပ္ၾကီးကို ၿမင္လိုက္ရတာနဲ႕ သူ႕စိတ္ေတြက ထိန္း
သိမ္းလို႕ မရေအာင္ကို တအား ၾကြထသြားရတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ အလုပ္သစ္ ရတာက မေန႕ကမွ ဆိုေတာ႕ လာၾကိဳေနမယ္႕ အံ႕ထူးေမာင္ဆီကို အခ်ိန္မွီ ေရာက္ဖို႕က ရွိေနလို႕ စိတ္ကို မနည္း ခ်ဳပ္တီး
လိုက္ရတယ္ ။ ပိုးက အဂၤါစပ္ကို ဆပ္ၿပာနဲ႕ ပြတ္သပ္ေနတဲ႕အခ်ိန္ မ်က္လံုးေလး ေမွးစင္းက်ၿပီး ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြက ဟသြားတယ္ ။ သူ႕လိင္တန္လည္း အရမ္းကို ေတာင္မတ္ေနတယ္ ။ ေပါက္ကြဲထြက္
မတတ္ တင္းမာေနတယ္ ။

တအားစိတ္ထိန္းၿပီး အိမ္ကေန ထြက္ခဲ႕လိုက္တယ္ ။
အံ႕ထူးေမာင္က သူ႕ကို ေစာင္႕ေနရတယ္ ။ “ ခ်ာတိတ္...ငါ ေစာင္႕ေနရတာ ငါးမိနစ္ ေက်ာ္တယ္.....” လို႕ မေက်မနပ္ ေၿပာတယ္ ။ “ ေဆာရီးဘဲ ကိုအံ႕..က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္....” လို႕ ေၿပာရင္း
ကားေပၚကို တက္လိုက္တယ္ ။ အံ႕ထူးေမာင္က အိုေကပါတယ္ ။

တေနကုန္ ေရဘူးေတြ လိုက္ပို႕ရတယ္ ။ စက္ရံုတရံုကို ေရဘူးေတြ ပို႕တဲ႕ အခ်ိန္ အဲဒီ စက္ရံုက တာ၀န္ခံ မိန္းမတေယာက္က ေတာ္ေတာ္ ကိုယ္လံုးေတာင္႕တာကို အံ႕ထူးေမာင္က သူ႕ကို ၿပတယ္ ။
ဒီမိန္းမက အံ႕ထူးေမာင္ကို အထာေပးေနတယ္ လို႕ သူ သိလိုက္တယ္ ။ အံ႕ထူးေမာင္က အၿပန္မွာ ကားေမာင္းရင္း “ ခ်ာတိတ္...ႏွိပ္မလား...မိုက္တယ္....” လို႕ ေမးတယ္ ။ “ ကိုအံ႕...ရလုိ႕လား....”
လို႕ သူ ေမးလိုက္ေတာ႕..အံ႕ထူးေမာင္က “ ဘာလဲ..ရရင္ မင္းက ႏွိပ္မယ္ေပါ႕..” လို႕ သူ႕ကို ၿပန္ေမးတယ္ ။ ၿပီးေတာ႕..“ ရတာေပါ႕ကြာ..ငါက မိန္းမနဲ႕ ကေလးေတြနဲ႕ကြ..မင္း လုပ္ခ်င္ရင္ ငါ ဂြ်ိဳင္းေပး
မယ္...” လို႕ ေၿပာလုိက္တယ္ ။ “ သူ႕နံမည္က ေမသင္ဇာ.....” လို႕လည္း ေၿပာလိုက္တယ္ ။

ဒီေန႕ ကိုအံ႕ ဆီက ထပ္သိရတာက သူ႕ကို သည္ အလုပ္ရဖို႕ ကူညီတဲ႕ ဇီးထုပ္ ဒိုင္က ဦးမ်ိဳးထြန္းမွာက အပ်ိဳေပါက္ သမီးေတြေရာ တူမေတြေရာ ရွိတယ္ ဆိုတာဘဲ ။ အင္း..ဦးမ်ိဳးထြန္းလည္း သူက မနႏၵာတို႕ ဆိုင္က ေမၾကင္နဲ႕ ညိလို႕ အလုပ္က ထုတ္ခံရတာမို႕ သူ႕ကို သမီးေတြ တူမေတြနဲ႕ တေနရာထဲ အလုပ္ လုပ္ခိုင္းဖို႕ စိတ္မခ်ဘူး ၿဖစ္မယ္ ။

ဒီေန႕ အလုပ္ၿပီးလို႕ အိမ္ၿပန္ေတာ႕ ကိုအံ႕က သူ႕ကို ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ေတြ ေပးလိုက္တယ္ ။ သူတို႕ ေရဘူး ပို႕ေနက် စားေသာက္ဆိုင္က ေပးလိုက္တာေတြထဲက ခြဲေပးတာ ။

အိမ္ကို ေရာက္ေတာ႕ ပိုးနဲ႕ အတူတူ စားၾကတယ္ ။ ပိုးက အလုပ္သစ္ ထြက္ရွာတဲ႕ အေၾကာင္းလည္း ေၿပာၿပတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ ပိုး စိတ္ပူေနတာက ဆားပုလင္းေအာင္မင္းက မုန္႕တိုက္ပိုင္ရွင္ မိန္းမရဲ႕လက္စြပ္ကို ခိုးတာကို ကင္မရာကေန ေတြ႕ထားတယ္ လို႕ ေၿပတာကိုဘဲ ။ ဆားပုလင္းေအာင္မင္းကေတာ႕ သတိမလည္ေသးဘူး ။ ေခါင္းထိသြားတာ ေတာ္ေတာ္ ၿပင္းပံုရတယ္ ။ ပိုးလည္း ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ႕မွ မခိုးေတာ႕ပါဘူး လို႕ ဂတိေပးတယ္ ။

Unicode

ဗီဇ ( ၂ )

 ပိုး တုန်ရီတဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို ကြိုးစား လှမ်းရင်း အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာတယ် ။
မနေနိုင်လို့ ခိုးမိပြန်တော့ ဆိုင်က ကောင်လေးတယောက်က မြင်လိုက်ပုံရတယ် ။ ဆိုင် အထွက်မှာ စောင့်ပြီး အိတ်ကို ရှာချင်တယ် လို့ ပြောတယ် ။ ပိုးလည်း တကယ်တမ်း လူမိပြီ ဆိုတော့ တအား ကြောက်သွားတယ် ။

မျက်ရည်လည်လာတယ် ။ သူက ပိုးကို သနားသွားတဲ့ပုံ ရှိတယ် ။ လွှတ်ပေးလိုက်တယ် ။ ပိုး ရှက်လည်း ရှက်ကြောက်လည်းကြောက်...သူ့ကို လေသံလေးနဲ့ “ သိုင်းကျူး ” လို့ ပြောခဲ့တယ် ။

အိမ်ရောက်တော့ ဒေါ်လေး အတွက် ဝက်အူချောင်း ကြော်..ငါးခြောက်နဲ့ ကြက်ဥဟင်း ချက်တယ် ။ ဆိုင်က ကောင်လေးကိုဘဲ ပြန် ပြန် မြင်ယောင်နေတယ် ။ နောင်ကျရင်တော့ မခိုးဘဲ မနေနိုင်လို့ ခိုးမိရင် ဒီထက် ပို သတိထားဖို့ စဉ်းစားနေတယ် ။

ဇော်ဇော်အောင်လည်း လူမလစ်လို့ မနန္ဒာကို လိုးဖို့ မပြောနဲ့ ။ စကားတောင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် မပြောဖြစ်ဘူး ။ ပြောဖို့ အခွင့်အရေး မရဘူး ။ မနန္ဒာကလည်း သူ့အဖေကြီး အလစ်မှာ လာလာစတယ် ။ သူ့ဖင်ကို လာညှစ်တယ် ။ တခိခိနဲ့ ။ သူက ပြန်စလို့ မရဘူး ။ မိသွားရင် ကွိုင်တက်မှာ ။

ဒီနေ့ ပွပေါက် တိုးတာ တခုကတော့ မေကြင်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရင်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ပစ္စည်းတွေ ရေတွက်နေတဲ့ မေကြင် အောက်စ လွတ်တာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ ။ မေကြင်လည်း ဒီနေ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း အတွင်းခံပင်တီ ဝတ်မထားဘူး ။ ပေါင်တန် ဖြူဖြူဖွေးဖွေးတွေကို ဖျတ်ကနဲ မြင်ရလို့ သေသေချာချာ ပြန်ကြည့်မိလိုက်တဲ့အခါ ဖေါင်းမို့ ခုံးနေတဲ့ မေကြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ် ။ အမွှေး ရိပ်သင် ရှင်းလင်းထားတဲ့ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်း နီညိုညိုကြီး ။

ရှီး.....လှလိုက်တဲ့ မုန့်ပေါင်းကြီး ။

ဝင်းမှည့်နေတဲ့ မေကြင့် စောက်ဖုတ်ကို တွေ့ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် သူ မေကြင့်ကိုလည်း ကြံစည်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ
ပေါက်လာတယ် ။ မေကြင်ကလည်း တနေ့ထက် တနေ့ ပို ရင်းနှီးလာတော့ ပို ရဲတင်းလာတယ် ။ စလာ နောက်လာတတ်တယ် ။ ပုတ်လားခတ်လား နဲ့ ။

နေ့လည် ထမင်းစားချိန် လောက်မှာ ဦးမော်ကြီး ပြန်သွားတယ် ။ ဒါပေမယ့် ဝယ်သူတွေ များ..အလုပ်များပြီး မမ
နဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ချိန်မရဘူး ။မေကြင်လည်း ရှိနေတာကြောင့်ပေါ့ ။

ဆိုင်သိမ်းခါနီး မေကြင် ပြန်သွားတော့ ဝယ်သူလည်း ပါးလာပြီး မနန္ဒာနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်သွားတဲ့ အခါကျ
တော့မှ မနန္ဒာကို “ မမ....သည်အခွင့်အရေးကို တနေ့လုံး စောင့်လိုက်ရတာဗျာ....” ဆိုပြီး အနောက်ကနေ သိုင်း ဖက်လိုက်မိတယ် ။ မနန္ဒာက....“ ဟုတ်ပါရဲ့ ဇော်လေး ရယ်....အလုပ်ကလည်း များလိုက်တာ.....ကဲ..ဘယ်လိုလဲ...မမလည်း တနေကုန် အလုပ်များထားလို့ ချွေးတွေ သန်တွေနဲ့....ဆိုင်မှာ ရေမချိုးတော့ဘဲ မင်းအိမ်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး
ရေချိုးမလားလို့ မမ စဉ်းစားနေတယ်....ရမလား....” လို့ ပြောလိုက်လို့ သူက စားချင်နေသူ ဆိုတော့ “ ရတယ်
မမ..မမသဘော..အိမ်ကျမှ ချိုးပေါ့...” လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ် ။ မနန္ဒာက “ အဲ့ကျမှ သဘောရှိပေါ့..ဇော်လေးရေ....” လို့ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ် ။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ပွဲကြီးပွဲကောင်း တော့ တွေ့ပြီပေါ့ လို့ ကြုံးဝါးလိုက်တယ် ။ ဒီတခါဖြင့် အပီကို ဆွဲပြီဗျာ.....လို့စိတ်ထဲ စဉ်းစားရင်း ဆိုင်ကို အမြန် သိမ်းတယ် ။ ပိုက်ဆံရေနေတဲ့ မနန္ဒာက “ ဟိတ်..ဖြည်းဖြည်းလုပ်....ခလုပ်တိုက်နေအုံးမယ်....” လို့ ရယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ် ။

ဆိုင်သိမ်း ဆိုင်တံခါးကို သော့ခတ်ပြီးတော့ မနန္ဒာနဲ့ အိမ်ကို အသွား ရောက်ချင်ဇောနဲ့ ဆိုက်ကားတစီးကို လှမ်းတားပြီး စီးလိုက်တယ် ။

သူ တအားထန်ပြီး စိတ်စောနေတယ် ဆိုတာ သိလို့ မနန္ဒာက “ ဇော်လေး....မင်း လိုချင်တာ မကြာခင် ရတော့မှာပါကွာ....သိပ်လည်း စိတ်လောကြီး မနေပါနဲ့..” လို့ နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး
ပြောလိုက်တယ် ။

ဆိုက်ကားဆရာ နင်းနေတာ နှေးကွေးလွန်းတယ်လို့ သူ ထင်မိနေသလို ပေါင်ကြားက ဖွားဖက်တော် လီးတန်က မာကြော တောင်မတ်နေပြီ ။
အိမ်ရောက်တော့ အိမ်ရှေ့တံခါးက သော့ခလောက်ကို ဖွင့်ဖို့ သော့တန်ကို ထိုးထည့်တဲ့ အချိန်မှာလည်း ဇော်ဇော်အောင်ရဲ့ လက်တွေ တုန်နေလို့ သော့ခလောက်က သော့ပေါက်ထဲကို သော့တန်တော်တော်နဲ့ မဝင်လို့ မနန္ဒာက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဆွဲယူပြီး ဖွင့်ပေးလိုက်ရတယ် ။ အိမ်ထဲကို ရောက်တာနဲ့ မနန္ဒာရဲ့ ဖင်တုံးတွေကို လက်နဲ့ အားရပါးရ ဆုပ်ညှစ်လိုက်မိတယ် ။

“ ဟိတ်...ကဲလိုက်တာ...”

မနန္ဒာက တခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်ရင်း သူ့ကို စတဲ့ အနေနဲ့ သူ့ပေါင်ကြားကို လက်ဝါးနဲ့ လှမ်း ရိုက်လိုက်တယ် ။ မာကြောပြီး မတ်မတ်ကြီး ထောင်နေတဲ့ လီးကို ရိုက်မိသွားတော့ မနန္ဒာလည်း တဟားဟား
နဲ့ အော် ရယ်တယ် ..။ သူ့ကို နောက်ပြောင်သရော်နေပေမယ့် မနန္ဒာလည်း သူ့လိုဘဲ တအား ထန်နေတယ် ဆိုတာကို သူ သိလိုက်ရတယ် ။ မနန္ဒာရဲ့ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်ပြီး ပေါင်ကြားဂွဆုံက စောက်ဖုတ်ကြီးကို သူ စမ်းလိုက်တဲ့ အခါ အရည်တွေ ရွှဲရွှဲစိုပေယိုစီးနေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်လေ ။

မနန္ဒာလည်း ဒီအိမ်မှာ အကို ဇော်ရဲအောင်နဲ့ လာလိုးနေကျ ဆိုတော့ အိမ်က စိမ်းမနေဘူး ။ အိပ်ခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်ကို တက်ပြီး လိုးလိုက်ကြတာ တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ။ မနန္ဒာရဲ့ နို့ကြီးတွေကို တပြွတ်ပြွတ် စို့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သူ့ပုခုံး တဖက်တချက်ပေါ် ထမ်းတင်ပြီး တအားကြုံး ဆောင့်လိုးထည့်နေမိတယ် ။ ဆီးခုံချင်း ရိုက်တဲ့ အသံတွေက တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဆူညံနေသလို သူ့ဂွေးစိနှစ်လုံးကလည်း မနန္ဒာရဲ့ ဖင်ကြားထဲကို လိုးဆောင့်တဲ့ ဆီးချက်နဲ့ အညီ ရိုက်ခတ်နေတယ် ။ မနန္ဒာရဲ့ စောက်ဖုတ်က စီးစီးကြပ်ကြပ်နဲ့ လိုးလို့ တအား ကောင်းနေတယ် ။ မနန္ဒာက သူ
လိုးဆောင့်ထည့်သမျှကို ပင့်ကော့ပေးပြီး တုံ့ပြန်နေတယ် ။

“ အား....အား....အား....ကောင်းတယ်........အား.....လိုး....လိုး.....လိုး....ဇော်လေး...လိုး...ဆောင့်......တအား...တအား.......”

မနန္ဒာက တအားဆောင့်ဖို့ တောင်းဆိုနေပြီမို့ ဆက်တိုက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေ ဆောင့်ထည့်ပေးလိုက်တယ် ။ “ ကောင်းတယ်.....ဆောင့်...ဆောင့်...အိုး....ဆောင့်..တအား....တအား..
မနန္ဒာရဲ့ ပင့်ချက်တွေကလည်း အားပါလှတယ် ။ ဖင်ကြီးတွေကို ဝေ့ဝိုက် ရမ်းပေးနေတယ် ။ တကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနစ် စိုနေတယ် ။ မနန္ဒာ ပြီးသွားတဲ့ အချိန် အထိ အားကုန်ဆောင့်လိုက်ပြီး အောင့်ထား တင်းထားတာတွေကို လွှတ်ထည့်ပြီး သူလည်း မနန္ဒာနဲ့ ဆက်တိုက် ဆိုသလိုဘဲ ပြီးလိုက်တယ် ။

မနန္ဒာနဲ့ စွပ်ရက် တပ်ရက်ကြီး အကြာကြီး နေနေပြီးမှ သူ့လတန်လည်း ပျော့ကျသွားလို့ လူချင်းခွာလိုက်ကြတယ် ။ မနန္ဒာက ခဏ အမောဖြေ လှဲနေပေမယ့် “ ဇော်လေး..အိမ်ပြန်ရအုံးမယ်...အမေတို့
စိတ်ပူနေမယ်....” လို့ ဖုန်းကိုလည်း ဖွင့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ် ။ “ မမ..နေပါအုံးဗျာ...အေးဆေးပေါ့....” လို့ သူက ပြောလိုက်ပေမယ့် မနန္ဒာက “ နောက်တော့ တွေ့ကြသေးတာပေါ့ ဇော်လေးရယ်....ဆိုင်မှာလည်း မင်းနဲ့ မမ နေ့တိုင်း အတူတူဘဲ ဥစ္စာ.....ပြန်လိုက်အုံးမယ်ကွာ.....” လို့ ပြောပြီး ပြန်သွားတယ် ။

မနန္ဒာနဲ့ လိုးခဲ့တာတွေကို ပြန်မြင်ယောင် သတိရ နေတဲ့ အချိန် တဒေါက်ဒေါက် တံခါး ခေါက်သံကြောင့် အိမ်ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့လိုက်တယ် ။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သူ အရမ်းကို အံ့သြသွားတယ် ။

“ ဟင်...အကို ဇော်ကြီး.......”

သူ့အကို ဇော်ရဲအောင်သည် တံခါးဝမှာ ရပ်နေတယ် ။ အထုပ်တွေအပိုးတွေနဲ့ ။

“ ငါလည်း မင်းကို အကြောင်းမကြားဖြစ်ဘူး...ဇော်လေး.......”

ဇော်ဇော်အောင်လည်း မနန္ဒာသာ စောစော မပြန်ဘဲ ဆက်နေနေရင် အကိုဇော်ရဲအောင်နဲ့ ပက်ပင်းတိုးနေမှာဘဲ လို့ ရင်တွေ တထုန်းထုန်း ခုံနေရင်း စဉ်းစားလိုက်မိတယ် ။ လက်မတင်လေးဘဲ ။

“ ငါလည်း...အဖေ ထောင်ထဲ ရောက်နေတဲ့ အချိန် မင်းလည်း တယောက်ထဲ ဖြစ်နေလို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်တယ်....ညီလေး......”

ဇော်ဇော်အောင်လည်း အကို ဇော်ရဲအောင်ကို ဘာ ပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ ငေးကြည့်နေမိတယ် ။

ဇော်ဇော်အောင် လည်း မနန္ဒာနဲ့ ပွဲကြီးပွဲကောင်း ဆော်လို့ကောင်းနေခိုက် ပိုင်ရှင် ဇော်ရဲအောင် ပြန်ရောက်လာလို့ တော်တော်လေး စိတ်ပျက်သွားသည် ။ အကို ပြန်ရောက်လာလို့ အားတော့ ရှိသွားသည် ။ လတ်တလော သူ တယောက်ထဲနဲ့ အိမ်စားရိတ်ကော အဖေ့အမှုကိစ္စရော မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေသည်လေ ။
ဇော်ရဲအောင်ကို သူ မနန္ဒာတို့ ဆိုင်မှာ ဝင်လုပ်နေတဲ့ အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည် ။

“ ကောင်းတာပေါ့ကွာ....နန္ဒာက မင်းကို အလုပ်ပေးလို့ တော်သေးတာပေါ့....ဆောရီးဘဲ ညီလေးရာ..အကိုလည်း ချက်ချင်း ပြန်မလာနိုင်ဘူး...အကိုလည်း ရရာ အလုပ် တခုခု လုပ်မယ်....” လို့ ဇော်
ရဲအောင်က ပြောသည် ..။

ညဖက် အိပ်လို့ မပျော် ။ မနန္ဒာနဲ့ ဆော်ပွဲတွေ ရပ်တန့်သွားမှာက သေချာနေသည် ။ အကိုဇော်ကြီး ပြန်ရောက်လာလို့ မနန္ဒာက သူ့ကို အရင်လို ပေးတော့မယ်လို့ မထင်ဘူး ။ နောက်တနေ့ မနက် သူအလုပ်သွားတော့ မနန္ဒာကို ကိုဇော်ကြီး ညက ပြန်ရောက်လာတဲ့အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည် ။ မနန္ဒာက “ ဟယ်....ငါ နဲ့ နဲနဲလေးဘဲ လွဲသွားတာပေါ့....တော်ပါသေးရဲ့..” လို့ ပြောသည် ။ ဇော်ဇော်အောင်လည်း ဆိုင်စဖွင့်တဲ့ အချိန် အကိုဇော်ကြီး ပြန်ရောက်လာလည်း သူ့ကို မနန္ဒာက ဆက်ပြီး ဆော်ခွင့်ပေးမလား ဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်တာနဲ့ ဆိုင် အတွင်းဖက်မှာ ပစ္စည်းတွေ ဝင်ယူရင်း မနန္ဒာကိုအနောက်က သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး မနန္ဒာရဲ့ နို့ကြီး နှစ်လုံးကို ဆုပ်ညှစ်လိုက်သည် ။ မနန္ဒာက တခစ်ခစ် ရယ်ရင်း..“ ဇော်လေးရေ..မမနဲ့ မင်း ဖြစ်တာတွေကို မင်းအကို သိလို့ လုံး၀ မဖြစ်ဖူးနော်...တော့ပ်စီးခရက် ဘဲ....” လို့ ပြောပေမယ့် နို့ကြီးတွေကို နယ်နေတာကို မရုန်းဖယ် မငြင်းဆန်ဘဲ ခံနေသည် ။ ဇော်ဇော်အောင်လည်း အားတက်သွားပြီး ဖင်ကြီးတွေကိုပါ အားရပါးရ ဆုပ်
နယ်သည် ။ လီးကလည်း အစွမ်းကုန် မတ်မတ် ထောင်လာတော့ မနန္ဒာကို ထင်းရှူးသေတ္တာကြီးပေါ်ကို တင်ပြီး လိုးဖို့ ကြံစည်လိုက်သည် ။
“ ဟိတ်..ဇော်လေး..လိုးတော့ မလိုးနဲ့ကွာ..ဆိုင်ထဲကို ဖေဖေမေမေတို့ ရုတ်တရက် ဝင်လာရင် ကွိုင်တက်မယ်.....” လို့ မနန္ဒာက သူ့ကို ပြောလိုက်ပြီး လှန်တင်လိုက်တဲ့ စကပ်ကို ပြန်ဖုံးလိုက်သည် ။
ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် အလစ်မှာတော့ ဆက်ဆော်ခွင့်ရနိုင်သေးတယ် လို့ သူ သိလိုက်သည် ။

ခဏကြာတော့ မေကြင် ရောက်လာသည် ။ ဇော်ဇော်အောင်လည်း မနန္ဒာကိုဘဲ ဆော်ချင်တဲ့စိတ်ကို လျော့ချလိုက်ပြီး မေကြင့်ကို ကြံစည်ဖို့ လမ်းကြောင်း စလိုက်ရင် ကောင်းမည် လို့ တွေးလိုက်မိ
ပြီး မေကြင့်ကို အရင်ကထက် နောက်ပြောင်ကြည်စယ်ပြီး ဝင်ရော ဝင်လုံးလေသည် ။
မေကြင်က အရင်ထဲက သူ့ကို တော်တော်လေး ခင်ခင်မင်မင် ရှိလှတာကြောင့် ဆိုင် ထပ်ခိုးပေါ်မှာ ပစ္စည်းတွေ တက်ယူတဲ့ အခါ တယောက်နဲ့ တယောက် ရိုက်လိုက် ဆိတ်လိုက်နဲ့ စတတ် နောက်
တတ်လို့ ဇော်ဇော်အောင်လည်း မေကြင်ရဲ့ နို့ကြီးတွေကို သွားရည်ယိုနေသလို ခါးသေးသေး အောက်က ဖင်တုံးတွေကိုလည်း ကိုင်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်နေရသည် ။

မနန္ဒာက ကိုဇော်ကြီး ဖုန်းဆက်ကြောင်း..ညဖက်ကျရင် သူနဲ့ ဇော်ဇော်အောင်တို့ အိမ်မှာ ချိန်းတွေ့ကြမည် ဆိုတာတွေကို ပြောပြသည် ။ သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ဆုံကြမှာမို့ အကြီးအကျယ် ဆော်
ကြလိုးကြတော့မယ် ဆိုတာကို ဖော်ဇော်အောင် သိလိုက်သည် ။ မနန္ဒာက “ ဂျက်လက်စီ မဖြစ်နေနဲ့ ဇော်လေး..သူနဲ့ ငါက မင်းထက် အရင် ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ သမီးရည်းစားတွေဟဲ့....” လို့ စပ်ဖြဲဖြဲ ရယ်
ကျဲကျဲနဲ့ ပြောလိုက်သည် ။ ဇော်ဇော်အောင်လည်း မေကြင် သူတို့ အနားကို ရောက်လာလို့ မနန္ဒာကို စကားစ ဖြတ်လိုက်သည် ။ ဆိုင်ရှေ့မှာ ခင်းကျင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထွက်ကြည့်လိုက်သည် ။

“ ဟင်.....”
ဆိုင်ရှေ့မှာ သူ တွေ့လိုက်တာက ဟိုတနေ့က ဆိုင်မှာ ဈေးလာဝယ်ရင်း ခိုးသွားတဲ့ ကောင်မချောလေး ...။

“ မင်း...မင်း.....”
“ ဟုတ်တယ်......ပိုးပါ.....ဒို့ နံမည်က ပိုး .....ယူကရော..နံမည် ဘယ်လို ခေါ်လဲ.....”

“ ဇော်ဇော်အောင်.....”

“ ဟိုနေ့က ပိုးကို မဖမ်းဘဲ လွှတ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ...ဒါ ယူ့မိသားစုရဲ့ ဆိုင်လားဟင်....”

“ မဟုတ်ဖူး...ဒို့က လာ အလုပ်လုပ်တာ....အလုပ်သမားပေါ့....”

“ ဟင်းဟင်း...ယူ့ပုံက အလုပ်သမား နဲ့ မတူဘူး.......”

ဇော်ဇော်အောင်က ရယ်လိုက်ပြီး..“ ဟုတ်လား....ဘာလို့လဲ....” လို့ မေးသည် ။ “ ယူ့အိုက်တင်က ပိုင်ရှင်သားလို ပုံပေါက်နေလို့ ” လို့ ပိုးက ပြောလိုက်ပြီး ရယ်သည် ။ ဇော်ဇော်အောင်က ပိုးကို

သေသေချာချာ ကြည့်ပြီး..“ မင်းကလည်း အရမ်း လှတယ်..မင်း ပုံကလည်း ဆင်းရဲသား ပုံ မပေါက်ဘူး..ဘာလို့ အဲလို....ဟိုဒင်း လုပ်တာလဲ.....” လို့ မေးလိုက်သည် ။ ဘာလို့ ခိုးတာလဲ ဆိုတဲ့

စကားကို ပြောမထွက်လို့ ဘာလို့ ဟိုဒင်း လုပ်တာလဲလို့ ပြောလိုက်တာ ...။

ပိုးက “အဲဒါကို မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး....တနေ့..အချိန်ရရင် ပိုး ဖြစ်တာတွေကို ရှင်းပြောပြချင်တယ်....” လို့ ပြောနေတဲ့ အချိန် မနန္ဒာ ဆိုင် အရှေ့ကို ထွက်လာလို့ ပိုးက “ နောက်မှ တွေ့မယ်...ပိုး

သွားတော့မယ် ” လို့ နုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားသည် ။

မနန္ဒာက “ အဲဒါ ဘယ်သူလဲ ဇော်လေး....” လို့ မေးတော့ ဇော်ဇော်အောင်က “ ဟိုတနေ့က ဆိုင်မှာ ဈေးလာဝယ်တဲ့ တယောက်ပါ....” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ရင်း ဆိုင်ထဲကို ဝင်လိုက်သည် ။

မနန္ဒာက “ ညကျရင် မင်း ငါတို့ကို လာချောင်းအုံးမှာလား..” လို့ ပြုံးစိစိနဲ့ မေးသည် ။

“ ဟင့်အင်း..” လို့ သူ ဖြေသည် ။
ဒါပေမယ့် ညရောက်တော့ မနန္ဒာလည်း အိမ်ကို ရောက်လာရော အကိုဇော်ကြီးက သူ့ကို တချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ် ။ မင်း ဒိုးတော့ ဆိုတဲ့ အထာ ။ သူက “ ကျနော် လမ်းထိပ်က ဂိန်းဆိုင် ခဏ သွားအုံးမယ်...” လို့ပြောပြီး အိမ်က ထွက်လိုက်တယ် ။ သို့ပေမယ့် ကိုဇော်ကြီးနဲ့ မနန္ဒာတို့ လိုးတာကို ချောင်းချင်တဲ့စိတ်က တား
မရဆီးမရ ပေါ်နေတယ် ။

အိမ်နောက်ဖေး ဖက်ကို ပြန်သွားပြီး သူတို့ လိုးကြမယ့် ကိုဇော်ကြီး အိပ်တဲ့ အိပ်ခန်းကို ချောင်းဖို့ ပြင်တယ် ။အပေါက်တွေက အများကြီးမို့ သူတို့ လိုးတဲ့နေရာနဲ့ ကိုက်မယ့် အပေါက်ကို သေချာ ရွေးပြီး ချောင်းလို့ရတယ်။

အရင်တုံးက ချောင်းတုံးက သူတို့ လိုးတာတွေထက် ဒီနေ့ လိုးတာက ပိုပီပြင်တယ် ။ ကိုဇော်ကြီးက အကြာကြီးခွဲထားရတဲ့ ချစ်သူကို ပြန်တွေ့လို့ နွားသိုးကြိုးပြတ် အားနဲ့မာန်နဲ့ လိုးတဲ့ပွဲလေ ။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အိပ်ခန်းထဲက မီးတွေ လင်းထိန်အောင် ဖွင့်ထားတဲ့အောက် ကိုယ်လုံးတီးတွေနဲ့ တယောက်ကို တယောက် ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့နေကြတာကို စတွေ့တာနဲ့ သူ့လီးက မတ်လာရတယ် ။ မနန္ဒာကလည်း ကိုဇော်ကြီး မလေး ရောက်နေတဲ့အချိန် ငတ်ပြတ် ဆာလောင်နေတဲ့ပုံနဲ့ အငမ်းမရ ပုံစံပေါက်နေတယ် ။ ကိုဇော်ကြီးနဲ့ စစ်စတီနိုင်း ပုံစံ အပြန်အလှန် လီးစုတ် စောက်ဖုတ်ယက် လုပ်ကြတာ တပြွတ်ပြွတ် တပြတ်ပြတ်နဲ့ ။

ပလွေသံ ဘာဂျာသံတွေ ဆူညံနေတယ် လို့ ပြောရမှာပေါ့ ။

ချောင်းကြည့်နေရင်း လီးကို ပွတ်ချေပြီး ကွင်းဆောင့်နေမိတယ် ။ ကိုဇော်ကြီးက စစ်စတီနိုင်းကို ကြာကြာ မဆွဲဘူး ။ အရမ်းထန်နေပြီ လိုးချင်လှပြီ ထင်ပါရဲ့ ။ မနန္ဒာရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ဆွဲတော့တာဘဲ ။ မနန္ဒာကလည်း တဟင်းဟင်းနဲ့..“ လိုး...လိုး...တအား..တအား...ဆောင့်..” လို့ အားပေးလိုက် သူ့လည်ဂုတ်ကို ဖမ်းဆွဲဖက်ပြီး ကော့ကော့ပေးလိုက်နဲ့ တုံ့ပြန်နေတာကို တွေ့ရတယ် ။ ကိုယ်တိုင်လိုးရတာထက်တောင် ပိုကောင်းသလိုဘဲ ။ ကြည့်ရင်း တချီ သုတ်လွှတ်ထုတ် ပြီးသွားရတယ် ။

သူတို့ကတော့ ဗျင်းလို့ ကောင်းနေတုံးဘဲ ။ အသင့်ဆောင်ထားခဲ့တဲ့ တစ်ရှူးစက္ကူနဲ့ ပေရေနေတာတွေကို သုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ပြန်ချောင်းလိုက်တဲ့အချိန် မနန္ဒာက ဖင်ကြီး ကုန်းပေး ( ဖင်ပူးတောင်းထောင်) ပြီး ပေးနေတာကို အကိုဇော်ကြီးက အနောက်ကနေ တအားနင်း ဆောင့်လိုးထည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ် ။ မနန္ဒာရဲ့ နို့ကြီးတွေက ဆောင့်ထည့်လိုက်တိုင်း ခါတုန်ရမ်းနေတာကိုလည်း မြင်ရတယ် ။ ဟင်းဟင်း..ရှူးရှူးနဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းနေတယ် ။ တဖတ်ဖတ် အသံတွေ ဖွတ်ဖပ်အသံတွေလည်း ထွက်နေတယ် ။

တချီ သုတ်ထုတ်ထားတဲ့ သူ့လီးလည်း ပြန်မတ်လာပြန်တယ် ။ ကိုဇော်ကြီးက ပက်လက် အိပ်ပေးပြီး မနန္ဒာကအပေါ်က တက်တယ် ။ သည်အချိန်မှာ မနန္ဒာရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေက အများကြီး စီးယိုထွက်နေတာပေါင်တလျောက် အရည်စီးကြောင်းတွေကို တွေ့နေရတယ် ။ ကိုဇော်ကြီးရဲ့ လီးတုတ်တုတ် ပေါ်ကို တက်ခွထိုင်ပြီး
ဆောင့်ချနေတဲ့ မနန္ဒာရဲ့ စောက်ဖုတ်နဲ့ ကိုဇော်ကြီးရဲ့ လီး တပ်ရက်စွပ်ရက် ဝင်ထွက်နေတာကို သေသေချာချာမြင်နေရတယ် ။

“ အား.....အား......ကောင်းတယ်.......လိုး......လိုး.....တအား.....တအားဆောင့်...အို....ဆောင့်ပါဆို....အိုး......

အီး......လိုး...လိုး......ဆောင့်လိုး.....”

“ အင်း..အင်း....ဟင်း....ရှီး.....”

သူတို့ တအားနင်း ဆောင့်ထည့်လိုးနေပြီး မကြာခင် သူတို့ ပြီးသွားကြတဲ့ အချိန် သူလည်း သုတ်တွေ ပန်းထွက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ပြီးသွားရတယ် ။

“ ဟူး...........အား..........ကောင်းလိုက်တာ........” လို့ ကိုဇော်ကြီး ရဲ့ ညည်းသံကြီး ကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန် သူ အိမ်ဝင်းထဲက ထွက်ဖို့ ပြင်နေပြီ ။

ပိုး သည်အိမ်မှာ မနေချင်တော့ ။ ညည ဒေါ်လေးမီဖက်က ကာမပွဲကြမ်းတွေရဲ့ အသံဘလံတွေက ဆူညံလွန်းပြီး ပိုးလို အပျိုမလေး တဖက်ခန်းမှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို လုံး၀ ဂရုမစိုက်သလို လုပ်ချင်တာ

တွေကို လုပ်နေတာ ။ ပိုးကို စော်ကားသလိုဘဲ လို့ ခံစားမိတယ် ။

ဒါကြောင့် ပိုက်ဆံစုနေတာ ကြာပြီ ။ ပိုး မိန်းကလေး အဆောင်တခုမှာ သွားနေမလို့ ။ ဒါကြောင့် ပိုး အလုပ်ရှာခဲ့တာ အခု ပိုး အလုပ်ရသွားပြီ ။ ပိုး ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမလား ။ မိန်းမတယောက်

ဦးစီး လုပ်နေတဲ့ မုန့်ဆိုင်တဆိုင်..အဲ..ကိတ်မုန့်တိုက် ပေါ့...အဲဒီမှာ အလုပ်သွားလျှောက်တာ ပိုင်ရှင် သူဌေးမက ပိုးကို မြင်တာနဲ့ သဘောကျပြီး အလုပ်ခန့်လိုက်တယ်လေ ။

တခုဘဲ ပိုး တအားကြီး သတိထားနေရတာက ပိုး လုပ်နေတဲ့ မုန့်တိုက်မှာ ဘာမှ မခိုးမိစေဖို့ဘဲ ။ ခိုးတတ်တဲ့ ဗှဇက ဘယ်လိုမှ ဖျောက်ပစ်လို့ မရသေးဘူး ။ မခါတွန် ဆီကို ခိုးရာပါ ပစ္စည်းတွေ သွား

ရောင်းတာလည်း ရပ်လိုက်ပြီ ။ သည် ရပ်ကွက် အပိုင်က ဆားပုလင်း နယ်ထိန်းကြီးက ပိုး လာလာရောင်းတာကို သတိထားမိပြီး ပိုးကို သင်္ကာမကင်း ဖြစ်နေပြီ လေ ။

ပိုး အိပ်မရတဲ့ ကြားထဲ သေးက ပေါက်ချင်လာတော့ အိမ်အနောက်ဖက်က အိမ်သာဆီကို ထလာခဲ့တယ် ။ စောစောက တဖုန်းဖုန်း လိုးနေကြတဲ့ ဒေါ်လေးမီတို့ စုံတွဲလည်း ပြီးသွားကြပြီ ထင်တယ် ။

ဘာသံမှ မကြားတော့ဘူး ။ ငြိမ်သွားကြပြီ ။

ပိုး အိမ်သာထဲ သေးထိုင် ပေါက်နေတဲ့ အချိန် အသံတခု ကြားလိုက်တယ် ။ ခြေသံလိုလို အသံ ။ အိမ်သာခန်းထဲက အထွက် ဗြုံးကနဲ မြင်လိုက်ရတာက ဒေါ်လေးနဲ့ လိုးနေတဲ့ လူကြီး ။ အို.....။

သူ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး...။ လီးတန်းလန်းကြီးနဲ့ ။ ပိုးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးနေတဲ့ ပုံက တမျိုးကြီးဘဲ ။ ပိုးလည်း သူကားဆီးထားတာကြောင့် သူ့ကို ကွင်းပြီး ကိုယ့်အခန်းဖက်ကို ပြန်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တဲ့

အချိန် သည်လူကြီးရဲ့ လက်တဖက်က ပိုးရဲ့ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တာကို ခံရတယ် ။

“ ဟိတ်..လာစမ်း..နင့်ကို အလကား မလုပ်ပါဘူး..နင် တောင်းသလောက် ငါပေးမှာ....” လို့ ပြောလိုက်တာ သူ့ပါးစပ်က အရက်နံ့တွေ တထောင်းထောင်း ထွက်နေတာ ရှုမိလိုက်တယ် ။

“ လွှတ်..ကျမ အဲလို အစား မဟုတ်ဖူး.....”

ပိုး တအား ရုန်းလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက လွတ်သွားတယ် ။ ပိုး တအား ငိူမိတယ် ။ ဒေါ်လေးမီ အသံ ဘာမှ မကြားရဖူး ။ အိပ်ပျော်နေတာလား မသိဘူး ..။ ပိုးလည်း အိပ်ခန်းတံခါးကို အထဲကနေ ဂျက်

ထိုးလိုက်တယ် ။ သည်လူကြီးက ပိုး သဘောမတူလို့ ထင်တယ် ။ လိုက်တော့ မလာဘူး ။ ပိုးလည်း မနက်ဖန်မှာ သည်အိမ်ကနေ ထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ။

ဇော်ဇော်အောင်လည်း နောက်တနေ့ အလုပ်ကို ရောက်တော့ မနန္ဒာ ဆိုင်လာ မဖွင့်ဘဲ သူ့အမေကြီး လာဖွင့်တာကို တွေ့လိုက်ရလို့..“ မနန္ဒာ..မလာဘူးလား..အန်တီ...” လို့ မေးလိုက်တယ် ။

“ အေး..နေလို့ သိပ်မကောင်းလို့ နောက်ကျမယ်..ဒါကြောင့် ငါလာဖွင့်တာ..မင်း ကြည့်လုပ်ထားလိုက်..ငါက ဝက်သားဆိုင်ဖက် ပြေးရဦးမယ်.....” လို့ အဖွားကြီးက ပြောတယ် ။ သူက “ စိတ်ချ

ပါ အန်တီ..ကျနော် အားလုံး ကြည့်လုပ်ထားပါမယ်..” လို့ ပြောလိုက်တယ် ။ တကယ်လည်း ဆိုင်ကို သူ ကောင်းကောင်း တာဝန်ယူပြီး လုပ်နိုင်နေပြီ လေ ။

ခဏကြာတော့ မေကြင်လည်း ရောက်လာတော့ မနန္ဒာရဲ့ အမေကြီးလည်း သူတို့ကို နုတ်ဆက်ပြီး ဝက်သားဆိုင်ကို ထွက်သွားလိုက်တော့ ဆိုင်မှာ သူနဲ့ မေကြင်တို့ နှစ်ယောက်ဘဲ ကျန်တော့

တယ် ။ ဒီနေ့ ဆိုင်ကလည်း နည်းနည်း အရောင်းပါးတယ် ။ မနန္ဒာကလည်း မရှိဘူး ဆိုတော့ သူ မေကြင်ကို ထိကပါးရိကပါးတွေ လုပ်ဖို့ ပိုပြီး အခွင့်အရေး ရတယ် ။ မေကြင်ကလည်း ဆတ်စလူး

ခါပြီး သူလုပ်တာကို တခိခိနဲ့ သဘောကျပြီး သူ့ကိုလည်း ပြန်ဆိတ်လိုက် ရိုက်လိုက်နဲ့မို့ အိုးချင်းထား အိုးချင်းထိဖို့ အတော်လေးကို အလားအလာ ကောင်းနေတယ် ။

သူ့စိတ်တွေကလည်း မေကြင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ နီးစပ်နေတာကြောင့် တအား ကြွနေတယ် ။ ထန်နေတယ် ။ ဆိုင်ထဲမှာ ဝယ်သူ မရှိတဲ့ အချိန် ပစ္စည်းတွေ ဈေးနှုံးကပ်နေတဲ့ မေကြင်ကို သူ သွားသွား

စတယ် ။ နောက်တယ် ။ မေကြင်ကလည်း သူ့ကို ပြန်နောက်တယ် ။ “ မေကြင်..ငါ နငါ့ကို ကြိုက်တယ်ဟာ..နင် တအားမိုက်တယ်...ငါ့ကို ပြန်ကြိုက်ပါလား....” လို့ စသလိုလိုနဲ့ ပြောလိုက်တော့

မေကြင်က “ ယုံပါဘူး..ကိုဇော်လေးက မနန္ဒာနဲ့ ကြိုက်နေကြတာ မဟုတ်ဖူးလား..မေကြင် ရိပ်မိပါတယ်နော်..ဟင်း....သိလွန်းလို့..” လို့ ပြန်ပြောလိုက်လို့ သူ အံ့သြသွားတယ် ။

“ အာ..နင်ကလည်း မဟုတ်တာကြီး..သူက ငါ့အကိုနဲ့ ကြိုက်နေတာ...မလုပ်ပါနဲ့ဟာ..တော်ကြာ ငါ့အကိုက နင်ပြောတာ ကြားသွားလို့ ငါ့ကို အထင်လွဲနေပါ့မယ်.....” လို့ ပြောလိုက်ပြီး ဟာသ

ဖေါက်ပြီး..“ ငါကြိုက်တာက နင်..နင့်ကို တဖက်သပ် ကြိုက်နေလို့ ငါ့အသဲတွေ နာကျင်နေပြီ မေကြင်ရယ်....ငါ့ကို သနားပါဟာ...နော်...နော်.....” လို့ ပြောရင်း မေကြင့်ကို အတင်း ဝင်ဖက်တယ်။

“ အိုး...ကိုဇော်လေး..မလုပ်နဲ့..အို..ဆိုးလိုက်တာ......”

မေကြင်က ရယ်ပြီး သူ့ကို တွန်းလွှတ်တာ ။ စိတ်မဆိုးမှန်း သိလို့ သူက လုပ်ရဲနေတယ် ။ မေကြင့်ကို တအားဖက်လိုက်ပြီး ပါးလေးကို နမ်းလိုက်တယ် ။

“ ဟိတ်..ကိုဇော်လေးနော်....မကဲနဲ့.....နောက်သလိုလိုနဲ့.....”

မျက်စောင်းလေး ပစ်ထိုးရင်း မေကြင်က ပြောလိုက်တော့..“ နောက်တာ မဟုတ်ဖူး မေကြင်..နင့်ကို ငါ ချစ်တယ်ဟာ..ပြန်ချစ်ပါ...” လို့ ပြောရင်း ထပ်ဖက် ဖပ် နမ်းလိုက်တယ် ။ မေကြင်က ပထမ

ရုန်းဖယ်နေပေမယ့် နောက်ပိုင်း သူ့ကို ပြန်စိုက်ကြည့်ပြီး..“ တကယ် ပြောတာလား...” လို့ မေးလိုက်တယ် ။ သူ့စိတ်ထဲ ပျော်သွားတယ် ။ မေကြင် သူ့ကို ပြန်ကြိုက်တော့မယ် လို့ ထင်မိသွားတယ် ။

“ တကယ်ပေါ့ မေကြင်....မေကြင့်ကို စတွေ့ကထဲက ချစ်မိသွားတာ..တကယ်....ဘုရားစူးရစေရဲ့.....တအား ချစ်တယ်.....” လို့ ပြောလည်းပြော သူ့ကိုလည်း ဖက်နမ်းလိုက်တယ် ။

သည် အချိန်မှာ ဆိုင်ထဲကို ဝယ်သူ မိန်းမကြီး တယောက် ဝင်လာလို့ လူချင်း ခွာလိုက်ကြရတယ် ။

“ မယ်၀ သစ်သီးယိုစုံ ရှိလား.....”

“ ရှိတယ်ဗျ..ဟိုရှေ့က ဘန်းထဲမှာ.....” လို့ ဖြေရင်း ပြလိုက်တဲ့ သူ့ပုဆိုးကြားက တန်ဆာချောင်းက ငေါငေါကြီး ထိုးထွက်နေတယ် ။ မိန်းမကြီး တွေ့သွားသလားတောင် မသိဘူး ။ မြန်မြန်ဝယ် မြန်မြန်

ပြန်သွားစေချင်လို့ ရှာနေတဲ့ ယိုထုပ်တွေကို မေကြင်ကို သွားပြခိုင်းလိုက်တယ် ။ မေကြင်က သည် မိန်းမကြီးကို ယိုထုပ်တွေကို ပြနေတုံး မေကြင့်ရဲ့ တင်ပါးတွေကို သူ ငေးစိုက် ကြည့်ပြီး စိတ်တွေ

တအား ထန်သထက် ထန်လာတယ် ။ တင်ပါးတွေက တင်းတောင့်လွန်းလို့ ။ ဝှူး......မေကြင်က သူ့ထက် လပိုင်းဘဲ ငယ်တဲ့ အခုလမှ ဆယ့်ရှစ်နှစ်.ပြည့်တဲ့ အပျိုနုနုထွတ်ထွတ်လေး .။

တအားကို အလှတွေ ဝင့်ကြွားနေတဲ့ အချိန် ။

မိန်းမကြီး ငွေရှင်းပေးတာကို မေကြင်ကဘဲ လက်ခံယူလိုက်တယ် ။ မိန်းမကြီး ဆိုင်ထဲက ပြန်ထွက်သွားတော့ ကောင်တာ အနောက်ဖက်မှာ ရှိနေတဲ့ သူ့အနားကို မေကြင် ပြန်လည်း ရောက်လာရော

ခါးလေးကနေ ဆွဲဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဖူးလုံးလုံးလေးတွေကို စုတ်ယူ နမ်းပစ်လိုက်မိတယ် ။ ရုတ်တရက် ဆိုတော့ မေကြင် လန့်ပြီး သူ့ကို တွန်းထုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် သူက မေကြင့်ကို တအား

ဖက်ထားပြီး ဆက်နမ်းနေတယ် ။ မေကြင့် တွန်းနေတဲ့ လက်တွေ မတွန်းတော့ဘူး ။ မျက်လုံးတွေလည်း ပိတ်သွားတယ် ။

နှုတ်ခမ်းချင်းအခွာမှာ “ အရမ်းချစ်တယ်ဟာ...ချစ်တယ် မဟုတ်လား...” လို့ သူ မေးလိုက်တယ် ။ မေကြင်က မဖြေဘူး ။ သူ ထပ် စုတ်နမ်းလိုက်ပြန်တယ် ။ မေကြင်က သူ့ကို ပြန် ဖက်သိုင်းလာတယ် ။

ဒီတခါ နှုတ်ခမ်းချင်း အခွာမှာ သူက “ ချစ်လား..ပြော...” လို့ ထပ်မေးတယ် ။ မေကြင်က “ အင်း..” လို့ ဖြေတယ် ။ ချစ်တယ် လို့ သေသေချာချာဖြေဟာ...လို့ ထပ်ပြောလိုက်တော့ မေကြင်က “ ချစ်

တယ်...” လို့ ပြုံးစိစိနဲ့ ဖြေတယ် ။ သူတို့ နှုတ်ခမ်းချင်း ပြန်စုတ်မိကြပြန်တယ် ။

သူ့လက်တွေက မေကြင့် ဖင်တုံးတွေကို ကိုင်လိုက်မိတယ် ။ မေကြင်က ဘာမှ မတား ။ သူ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်မိနေတယ် ။ အား..ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖင်တုံးတွေ...။ “ ဖင်ကိုင်တာ အရသာ ရှိလို့လား....”

လို့ မေကြင်က မေးတယ် ။ “ အင်း..ရှိတယ်..မေကြင်လည်း ကိုင်ကြည့်ပါလား...” လို့ သူက ပြောပြီး မေကြင့် လက်တဖက်ကို သူ့ပေါင်ကြားက ထောင်ထနေတဲ့ သူ့တန်ဆာချောင်းကို ကိုင်ခိုင်းလိုက်

တယ်။ မေကြင်က လက်ကလေးကို ပြန်ရုပ်ပြီး...“ ဟင့် ဖင်လည်း ဟုတ်ဘဲနဲ့...” လို့ ကြောက်လန့်တကြားလေး ပြောလိုက်လို့ မေကြင့်လက်ပေါ်ကနေ သူ့လက်နဲ့ အုပ်ပြီး တန်ဆာကို အတင်း

ကိုင်ခိုင်းလိုက်တယ် ။ “ ကိုင်ကြည့်.....အရသာ ကောင်းတယ်....မေကြင် သေသေချာချာ ဆုပ်နယ်ကြည့်လိုက်......” လို့ သူက ခိုင်းတယ် ။

နေကြင်လည်း “ အီး..အကြီးကြီးဘဲ....” လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး သူခိုင်းသလိုဘဲ တန်ဆာချောင်းကြီးကို သေသေချာချာ ဆုပ်နယ်ကြည့်နေသည် ။ သူကလည်း မေကြင့် ဖင်တုံးတွေကို ဆုပ်ဖျစ်

နေရာက မေကြင့် မိန်းမကိုယ်နေရာကို ဖမ်းစမ်းလိုက်တယ် ။

“ အို့....”

မို့ဖေါင်းတဲ့ အင်္ဂါစပ် အုံအိအိကြီးကို ပွတ်သပ်ကြည့်နေတယ် ။

သူ့လက်ချောင်းတွေက မေကြင်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ဆော့ကစား ပွတ်သပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဆိုင်ထဲကို ဝယ်သူ တ
ယောက် ဝင်လာလို့ ချက်ချင်း လူချင်း ခွာလိုက်ကြရတယ် ။

သူ့တန်ဆာချောင်းကြီးက တအားမတ်ထောင်နေလို့ ပုဆိုးကို ပြင်ဝတ်လိုက်ရတယ် ။ မေကြင်က “ ဘာရှာလဲ..
အန်တီ.... ” လို့ မေးလိုက်ရင်း ကောင်တာအနောက်ကနေ ဆိုင်ရှေ့ကို ထွက်လိုက်တယ် ။ ဝယ်သူကို မေကြင်က
ဘဲ ရောင်းလိုက်တယ် ။

သူ မေကြင့်ကို ထပ်လုပ်ချင်ပေမယ့် နောက်ထပ် ဆိုင်ထဲကို လူတွေ ဝင်လာတာနဲ့ ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်တော့ ။

နေ့လည် လောက်မှ မနန္ဒာ ရောက်လာတယ် ။ မေကြင်ရဲ့ အလစ်မှာ မနန္ဒာကို “ ညက တော်တော် ပွဲကြမ်း
သွားသလား...မမ...ဆိုင်တောင် လာမဖွင့်နိုင်ဘူး..” လို့ ရယ်ပြီး မေးလိုက်တယ် ။ မနန္ဒာက “ ရှူးတိုးတိုး....ကောင်
မလေး ကြားသွားအုံးမယ်...” လို့ ပြောပေမယ့် ပြုံးစိစိနဲ့ ။

မနန္ဒာရဲ့ အိုးကြီးတွေကို အနီးကပ် ရှိုးရင်း ရာဂစိတ်တွေ ပြင်းပြနေသလို ဆိုင်အတွင်းထဲ ပစ္စည်းရှာရင်း မေကြင့် ကို ဖမ်းဆွဲ နမ်းပစ်ရတာကလည်း သူ့စိတ်တွေကို ကြွစေတယ် ။ ညနေလည်း ရောက်ရော မနန္ဒာက သူနဲ့ မေကြင့်ကို ခေါ်ပြီး ဆိုင်ကို မင်းတို့နှစ်ယောက် ပိတ်ကြ..မမ...သွားစရာ ရှိတယ်....လို့ ပြောတယ် ။ ကြည့်ရတာ
ကိုဇော်ကြီးနဲ့ ချိန်းထားပုံရတယ်....။

သူကတော့ တအား ပျော်သွားတာပေါ့ ။ မမ မရှိရင် မေကြင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်လား ။

မနန္ဒာ မပြန်ခင် မေကြင် ရှေ့မှာ ဈေးရောင်းနေတုံး..“ မမ..ကိုဇော်ကြီးနဲ့ ချိန်းတာလား...” လို့ မေးလိုက်တော့ မနန္ဒာက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့..“ နင်ကလည်း သိသားနဲ့ မေးနေသေးတယ် ဇော်လေးရယ်...” လို့ ပြောလိုက်တယ် ။ သူက
“ ကိုဇော်ကြီး ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ကျနော်လည်း မမနဲ့ မတွေ့ရတော့ဘူး....” လို့ ညည်းသလို ပြောလိုက်တယ်။
မနန္ဒာက ရယ်တယ် ။ ပိုင်ရှင် အစစ် ပြန်ရောက်လာတာကိုး...လို့ တိုးတိုးလေး ပြောတယ် ။

မနန္ဒာ ပြန်သွားပြီးပေမယ့် သူ့မိဘတွေ ရောက်လာနိုင်တာကြောင့် သိပ်ကြီး ပေါ်တင် မကဲရဲဘူး ။မေကြင်ကို
ကောင်တာအကွယ်မှာ နို့ကိုင် ဖင်နှိုက်တွေတော့ လုပ်တာပေါ့ ။

ဆိုင်သိမ်း တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးမှ မေကြင့်ကို အပီကိုင်တာ ။ အကျၤ ီကို ချွတ်..ဘရာကိုပါ ချွတ်ပြီး မေကြင့် နို့ကြီး
နှစ်လုံးကို အပီအပြင် ကိုင်..စို့တယ် ။ နို့သီးလေးတွေက တအားထောင်ထွက် မာကြောနေတယ် ။ ပေါင်ကြားကို
စမ်းလိုက်တော့ အရည်တွေက ရွှဲရွှဲစိုနေတယ် ။ မနက်ကလို ပင်တီ ဝတ်မထားတော့ဘူး ။ မေကြင်က သူ ကိုင်
တော့မယ် ဆိုတာ သိလို့ ပင်တီကို ချွတ်ထားပေးတာ ။ တော်တော် အလိုက်သိ လိမ္မာတဲ့ ချစ်သူလေး ။

စောက်ဖုတ်ကို ကောင်းကောင်း ကိုင်ပေးတာ မေကြင် ထွန့်ထွန့်လူးနေတယ် ။ အရည်တွေကတော့ ဘာထွက်သလဲ မမေးနဲ့ ။ သူ့လက်ပါ စိုစိုရွှဲနေရတယ် ။ မေကြင်က သူ့အနှုးအဆွတွေကြောင့် တအားကို ထန်
နေပြီ ။ မေကြင့်ကို ဆိုင်အနောက်ထဲက ပုံးတွေပေါ် လှဲချပြီး ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းထိုးအပ်လိုက်ရင်း စောက်ဖုတ်ကို
လျာနဲ့ ယက်ပေးလိုက်တယ် ။ မေကြင်က ဘာမှ မပြောဘဲ သူ ယက်ပေးတာတွေကို မျက်စိပိတ် ပါးစပ်လေး ဟ
ပြီး တအင်းအင်း ညည်း၇င်း ခံနေတယ် ။ စောက်စိလေးကို လျာထိပ်နဲ့ ထိုး ကလိလိုက်..တခါတခါ စုတ်ယူလိုက် လုပ်ပေးတော့ တအားကို တုန်ခါ လူးနေတော့တာဘဲ ။

သည် အချိန်မှာ မေကြင်လည်း တအား လိုချင်နေပြီ ။ သဘာ၀ ချောကျိရည်တွေကလည်း တအားကို ထွက် နေ
စိုနေတယ် ။ မွှန်ထွန်နေတာမှ ဘာဂျာမှုတ် ရပ်လိုက်တာတောင် တအီးအီး ညည်းပြီး လူးလွန့်နေတယ် ။ ပုဆိုး
က စောစောထဲက ကွင်းလုံး ကျွတ်ကျနေပြီမို့ မတ်တောင်လွန်းပြီး တင်းမာနေတဲ့ သူ့ဖွားဖက်တော်ချောင်းကို
မေကြင့် စောက်ဖုတ်မှာ တေ့လိုက်ပြီး မေကြင့်နို့တလုံးကို လက်နဲ့ ဖမ်းဆွဲကိုင်ရင်း နို့သီးလေးကို စို့လိုက်
တယ် ။ မေကြင်လည်း ဖွားဖက်တော် ထိပ်ခေါင်းကြီး အပေါက်၀ လာတေ့လိုက်လို့ တွန့်ကနဲ တုန်သွားပေမယ့်
တအား ယားပြီး ခံချင်နေပြီမို့လားမသိ ။ သူ့ကို မတားဆီး ။ သူကလည်း တအား ထန်နေပြီ ။ စောက်ဖုတ်ထဲကို
တန်ဆာချောင်း ဖိသွင်းလိုက်တယ် ။ အရည်တွေ တအားကို ရွှဲနေတာမို့ အပျိုမ စောက်ဖုတ်ပေမယ့် တင်းတင်း
ကြပ်ကြပ်နဲ့ ထိပ်ခေါင်း မြုပ်ရုံ တိုးဝင်သွားတယ်။

မေကြင်က အင်..အင်....အင်နဲ့ ခွေးပေါက်လေးတကောင် နို့တောင်းလို့ ညည်းသလို ညည်းရင်း သူ့ကို တအားဖက်တယ် ။ သူက နောက်ဆုတ်လိုက် ရှေ့တိုးလိုက်နဲ့ သူ့တန်ဆာချောင်းကြီးကို အထဲကို ဖိဖိသွင်းတယ် ။
ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ကျင့်ပေးရင်း တဖြည်းဖြည်း နဲ့ အထဲကို တိုးဝင်သွားနိုင်တယ် ။

အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ အပျိုစင်မလေးကို တက်လိုးနေ၇ပါလား ဆိုတဲ့ အသိက သူ့ကို ကြက်သီးတွေ တဖျန်း
ဖျန်းထစေတယ် ။ ကြပ်တည်းတဲ့ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက သဘာ၀ အရည်တွေကြောင့်နူးညံ့လွန်းနေတယ် ။ မေကြင့်စောက်ဖုတ်ထဲကို လီးတချောင်းလုံး မြုပ်ဝင်သွားတဲ့ အချိန် မေကြင်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အငမ်းမ
ရ ပြန်စုတ်နမ်းလာတာကို တွေ့ရတယ် ။ သူကလည်း မေကြင့်နို့ကြီးနှစ်လုံးကို တဖက်ပြီး တဖက် အပီအပြင်ကို
နယ်ပေးနေတယ် ။ နို့သီးခေါင်းနီရဲရဲလေးတွေကိုလည်း သူ့နှုတ်ခမ်းကြီးတွေနဲ့ ဆွဲဆွဲယူတယ် ။ စို့လည်းစို့တယ်။
လျာထိပ်နဲ့လည်း ကလိပေးတယ် ။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခပ်မှန်မှန်လေး လိုးဆောင့်ထည့်လာနိုင်တယ် ။ “ လိုးခြင်း ” ဆိုတဲ့ အရသာကို မေကြင်သိသွား
ရပြီ ။ ယောကျ်ားလီးကို လက်တွေ့ကြုံရပြီလေ ။

စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ထည့်တာ တဖတ်ဖတ်နဲ့ ။ မေကြင်ကလည်း အူးအား....အီးဟင်း အသံစုံ ညည်းအော်နေရင်း
သူဆောင့်သမျှ ခံနေတယ် ။

မကြာခင် တအားကောင်းတက်လာပြီး မေကြင်လည်း တုန်ခါပြီး သူ့ကို တအားဆွဲညှစ်လိုက် ကုတ်လိုက် လုပ်လာတာမို့ မေကြင်လည်း ကောင်းလာနေပြီ ဆိုတာကို သူ သိလိုက်တယ် ။ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆက်တိုက် ဆောင့်ထည့်တာ မေကြင် ကော့လန်ပြီး တအားအော်သွားတော့ မေကြင်တယောက် ပြီးသွားပြီ ဆိုတာကို သူ
သိလိုက်တယ် ။ ဆက်ဆောင့်တာ ခဏအတွင်း သူလည်း တအာကောင်းပြီး သုတ်ရည်တွေ တပြွတ်ပြွတ် ပန်း
ထွက်ကုန်တယ် ။ မေကြင့်စောက်ဖုတ်ထဲ လီးတဆုံး ထိုးမြုပ်လိုက်မိတယ် ။ သုတ်ရည်တွေက ဆက်တိုက် ပန်း
ထွက်နေတယ် ။

ဟူး...ချွေးတွေ တကိုယ်လုံး ရွှဲနစ်နေတယ် ။ ဟူး..........မောဟိုက်လွန်းလို့ မျက်လုံးတွေကို ပိတ်ထားတယ် ။ သူ့လတန်က မေကြင့် စောက်ဖုတ်ထဲမှာ တပ်ရက်ကြီး ။

ထောက်ကနဲ နောက်ဖေးခန်း မီးခလုပ် နှိပ်သံနဲ့အတူ မျက်နှာကျက်က မီးချောင်းရဲ့ ထိန်လင်းတဲ့ အလင်းရောင်က
ရုတ်တရက် ဖျာကျလာတယ် ။ စောစောက မှောင်နေတဲ့ တခန်းလုံး လင်းသွားတယ် ။
ချာကနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မနန္ဒာရဲ့ အမေ ဖြစ်နေတယ် ။ သူတို့ကို ဒေါသကြီးစွာနဲ့ စူးစိုက်ကြည့်နေပါ
လား...။
ဟာ..သွားပြီ...။

“ ဟဲ့ ကောင်..ဒါ ဘာလုပ်နေတာလဲ..တော်သလင်းဇာတ်ခင်းနေတာလား.....”

“ ဗျာ..ဟို..ဟို......ဆော....ဆောရီး....”

တပ်ရက် ဖြစ်နေတာကို ဆွဲထုတ်ရလည်း အခက် ။ ဖင်အပြောင်သားနဲ့ မေကြင့်ကိုယ်ပေါ်မှာ မှောက်ရက်ကြီး ။

“ ခွေးတွေ.....နင်တို့ကို အလုပ်ဖြုတ်လိုက်ပြီ..နင်တို့ အခု ချက်ချင်း ငါ့ဆိုင်က ထွက်သွားကြ...”

အဖွားကြီးရဲ့ အော်သံက ကျယ်လောင်လှတယ် ။
“ ကျနော်တော့ အလုပ်ပြုတ်သွားပြီ ..အကို..အလုပ်တခု အမြန်ရှာရမယ်....”
အဖေ့ကို ထောင်ဝင်စာ သွားတွေ့ဖို့ အသွား လမ်းမှာ ဇော်ဇော်အောင်က ဇော်ရဲအောင်ကို ပြောလိုက်တာ ။

ဇော်ရဲအောင်က ဘာကြောင့် အလုပ်ပြုတ်သွားသလဲ မမေးဘူး ။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မနေ့က နန္ဒာနဲ့ တွဲသွား
တဲ့အချိန် နန္ဒာ့အဖေ ဦးမော်ကြီးနဲ့ လမ်းမှာ ပက်ပင်းတိုးလို့ ဦးမော်ကြီးက သူ့ကို မောက်မောက်မာမာတွေ ပြော
တာကို ခံခဲ့ရတယ် ။ သူ မလေးရှားသွားခဲ့ပေမယ့် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘဲ ပြန်လာတယ် ဆိုတာကိုလည်း ဦးမော်ကြီးက
သိတယ် ။ အင်း..စီးပွားရေးသမား လူလည်တွေဘဲလေ ။ အကဲခတ်တတ်တာပေါ့ ။

အဖေ ထောင်ထဲမှာ အနေချောင်ဖို့လည်း သူတို့ ညီအကိုက တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပေးကြရလို့ ဇော်ရဲအောင်က “ ငါလည်း အလုပ် ရှာနေတယ်..ဇော်လေး....” လို့ ပြောတယ် ။ အဖေကတော့ ထောင်ထဲ နေတာ
အပြင်ထက်တောင် ပိုဝလာသလိုဘဲ ။

ဇော်ဇော်အောင်လည်း အဖေနဲ့သွားတွေ့ပြီး ပြန်လာတဲ့ အချိန်က စပြီး အလုပ် လိုက်ရှာတယ် ။ တဆိုင်ဝင် တဆိုင်ထွက် အလုပ်ရမလား လိုက်မေးတယ် ။

ဇော်ရဲအောင်လည်း အလုပ်ရှာမယ် ဆိုပြီး သူနဲ့ လမ်းခွဲထွက်သွားတယ်...။ ညမှ အိမ်မှာပြန်ဆုံကြမယ်..ညီလေး လို့
ပြောသွားတယ် ။ မေကြင်လေးပါ အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတာတော့ သူ စိတ်မကောင်းဘူး ။

တာမွေ လမ်းဆုံက ကုန်တိုက်ကြီးမှာ ဇော်ဇော်အောင် ရောက်နေတယ် ။ အလုပ်လစ်လပ်တဲ့နေရာတွေများ ရှိမ
လားလို့ ။

ည ရှစ်နာရီ ။
အလုပ်က ပြန်လာတဲ့ ပိုး သူတို့နေတဲ့ လမ်းထဲကို ချိုးဝင်လိုက်တဲ့အချိန် သူ့အနားကို ရုတ်တရက် လူတယောက် တိုးကပ် လာတာ တွေ့လိုက်လို့ အရမ်း လန့်သွားတယ် ။

“ ဟင်.....”

လွယ်အိတ်ကြီး လွယ်ထားတဲ့ ဆားပုလင်းအောင်မင်းကြီး ။
ကွမ်းစားထားတဲ့ ပါးစပ်ကြီးနဲ့ အရက်နံ့ကလည်း ထောင်းနေတယ် ။

“ ကောင်မလေး....နင့်ကို ငါ စောင့်နေတာ..ကြာပြီ.....”

“ ဘာ..ဘာလို့လဲ..ဘာကိစ္စလဲ......”

“ နင့်ကို စခန်းခေါ်သွားမလို့...”

“ အို...ဘာကြောင့်လဲ..ဘာကိစ္စလဲ....ကျမ....ကျမ.....ကျမ....ဘာ...ဘာ....ဘာလုပ်လို့လဲ....”

လူဆိုးထိန်းဆားပုလင်းကြီးရဲ့ သန်မာတဲ့ လက်ကြီးတဖက်က ပိုးရဲ့ လက်မောင်းလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ် ။

“ မလုပ်ဘဲနဲ့ ငါက ခေါ်ပါ့မလား...မင်းရဲ့ အိတ်ကို ပေးစမ်း..ငါ ရှာမယ်....”

ဆားပုလင်းအောင်မင်းကြီးက ပိုး လွယ်ထားတဲ့ အိတ်ကို ရုတ်ရက် ဆွဲယူလိုက်တယ် ။ ပိုးရဲ့ အိတ်လေး သူ့လက်
ထဲကို ပါသွားတယ် ။

“ အို....မလုပ်ပါနဲ့....”

“ ကောင်မလေး.....နင့်ကို ငါ မသက်ာနေတာ ကြာပြီ....ဒီတခါတော့ လက်ပူးလက်ကြပ်ဘဲ....ဟွန်း....နင် ဒီညနေ
နင့်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ချွတ်ထားတဲ့ စိန်လက်စွပ်ကို ခိုးလိုက်တာ ဆိုင်ရဲ့ ကင်မရာမှာ ဒို့ တွေ့လိုက်ရတယ်...မင်း အိတ်
ထဲမှာ ဒီ စိန်လက်စွပ် ရှိတယ် မဟုတ်လား.....”

ပိုး အရမ်းးကို တုန်လှုပ်သွားတယ် ။
ကင်မရာ တပ်ထားမှန်း ပိုး မသိဘူး ။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ရုံးခန်းထဲကို ငွေအပ်ဖို့ အသွား ဆိုင်ပိုင်ရှင်မမ က အိမ်သာထဲ
ဝင်နေတဲ့အချိန် ချွတ်ထားတဲ့ စိန်လက်စွပ်ကို ပိုး မနေနိုင်ဘဲ ခိုးလိုက်မိတယ် ။

အခုတော့ ဆားပုလင်းအောင်မင်းကြီး နဲ့ တိုးနေပြီ ။ ခက်ပြီ ။

ဆားပုလင်းအောင်မင်းကြီး က ပိုးကို အနားက ကင်းတဲလေး ဆီကို ဆွဲခေါ်သွားတယ် ။ ကင်းတဲလေးမှာ ဘယ်သူမှ
ရှိမနေဘူး ။ ဓါတ်မီးတိုင်ကလည်း မီးပျက်နေလို့ ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံးက မှောင်မဲနေတယ် ။

“ ကဲ..ကောင်မလေး...ရေ..သူခိုးမလေး....နင် ခိုးမှန်း ခါတွန်ဆိုတဲ့ ကုလားမဆီက ငါ သိပြီးသား..နင် ခိုးရာပါ ပစ္စည်း
တွေ လာလာရောင်းတာတွေကို ခါတွန်က ငါ့ကို ပြောပြပြီးသားဟ....နင် သိထားဖို့က ခါတွန်ကို ငါ အမြဲ သွားသွား
လိုးနေတာ.....ကဲ ဒီတခါတော့ နင့်ကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် မိပြီ....”

အိတ်ကို ဖွင့်နှိုက်ရှာတယ် ။ ဘာမှ မတွေ့လို့ အိတ်ထဲရှိတာတွေကို ကင်းတဲ ဝါးကြမ်းပြင်ပေါ်ကို သွန်ချလိုက်ပြီး
ထပ်ရှာတယ် ။ ထမင်းဘူး...ရေပုလင်း..မိတ်ကပ်ဘူး.....ဘဲ တွေ့တယ် ။ စိန်လက်စွပ် ကို မတွေ့ဘူး ။

“ နင် ဘယ်မှာ ဖွက်ထားလဲ..ကောင်မလေး....ကဲ..လက်စွပ်ကို ထုတ်ပေး.....”

ဆားပုလင်းအောင်မင်း က ပိုးကို ကင်းတဲပေါ်ကို ဆွဲခေါ် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရင်း လက်မောင်းလေး နှစ်ဖက်ကို သူ့လက်ကြီးတွေနဲ့ ဆုပ်ကိုင် ယမ်းခါလိုက်ရင်း အသံမာမာနဲ့ ဟောက်လိုက်တယ် ။

“ ကျမ..ကျမ...မခိုးပါဘူး......မရှိပါဘူး......”

ပိုးရဲ့ မျက်လုံးရွဲကြီးတွေဆီက မျက်ရည်ပေါက်ကြီးတွေ တပေါက်ပေါက် ကျလာပြီ ။

“ အိုး...ဗြောင်လိမ်နေပြီ....ဗြောင်လိမ်နေပြန်ပြီ.....စောက်ကောင်မ..သူခိုးမ.......ပေါ်တင်ကြီး ကင်မရာမှာ ခိုးသွားတာ
တွေ့တာတောင် ဗြောင်လိမ်နေတယ်.....ကဲ နင် ဘယ်ထဲ ဖွက်ထားလဲ..နင့် ဘရာစီယာထဲလား...နင့်ပေါင်ကြား
ထဲက ပင်တီထဲလား....ထုတ်ပေး..မပေးရင် နင့်ကို အဝတ်တွေ ချွတ်ပြီး ရှာရမယ်....စခန်းကို လိုက်ခဲ့တော့..”

ပိုးရဲ့ ကိုယ်အနှံ့ကို သူ့လက်ကြီးနဲ့ စမ်းသပ်နေပြီ ။

“ အို..မလုပ်နဲ့...”

ဆားပုလင်းအောင်မင်းက တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်တယ် ။

“ ကောင်မ...နင်...ထောင်ထဲ သွားရတော့မယ်.....သိလား...ဟင်..နင်..ထောင်ထဲသွားချင်သလား.....ပြော....”

ပိုရဲ့ ရင်စိုင်တွေကို အကျၤ ီပေါ်ကနေ ဆုပ်ညှစ်ရင်း မေးတယ် ။

“ မသွားချင်ဘူး.....”

“ အေး....နင့်စောက်ကျင့်ကြောင့် နင် ထောင်ကျတော့မယ်......နင့်ကို စခန်းခေါ်သွားမယ်....လာ..လိုက်ခဲ့...”

ပိုးရဲ့ ပေါင်တန်သွယ်တွေကို သူ ပွတ်နေရင်း ပြောလိုက်တာ ။

“ မပို့ပါနဲ့...မလိုက်ချင်ဘူး.....”

“ အော်.....အိုကေလေ...ရတယ်...နင် ငါနဲ့ အပေးအယူ လုပ်မလား.....ငါ နင့်ကို လွှတ်ပေးမယ်...စိန်လက်စွပ်တော့
ပြန်ပေးရလိမ့်မယ်......”

“ ဘာ အပေးအယူ လုပ်ရမှာလဲ......”

“ နင့်ကို ငါလိုးမယ်.....ဒါဆို အမှုမဖွင့်တော့ဘဲ ပြန်လွှတ်ပေးမယ်...စိန်လက်စွပ်ကတော့ ပြန်မပေးလို့ မရဘူး...
ပိုင်ရှင် ကျေနပ်အောင်.....”

ပိုး ဘာပြန်ဖြေရမလဲ မသိဘဲ ငိုင်နေတုံး ဆားပုလင်းအောင်မင်း က လက်မြန်ခြေမြန်နဲ့ ပိုး ထမိန်လေးကို ဆွဲဖြေ
လိုက်ပြီး ပိုးပေါင်ကြားကို သူ့လက်ဝါးကြီးနဲ့ စမ်းလိုက်တယ် ။

“ အို..”

ပိုးရဲ့ ခုံးမို့အိနေတဲ့ စောက်ဖုတ်အုံကြီးကို ဆားပုလင်းအောင်မင်းရဲ့လက်ကြီးက မိမိရရကြီး အုပ်ကိုင်လိုက်မိနေပြီ။

ပိုး ကြက်သီးဖျန်းဖျန်းထသွားရသလို ကိုင်လိုက်တဲ့ အောင်မင်းကြီးလည်း အထိအတွေ့ကြောင့် ကာမစိတ်တွေ တ
အားထကြွသွားတယ် ။ သူ့လက်ခလယ်က ပိုးစောက်ဖုတ်ရဲ့ အကွဲကြောင်းကို စမ်းပွတ်လိုက်တယ် ။

“ အာ့....”

အောင်မင်းကြီးလည်း ပိုးရဲ့ ဘလောက်စ်ပွပွလေး အောက်ကို လက်လျှိုပြီး နို့တွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း စမ်းပစ်လိုက်
တယ် ။ ဘရာစီယာအပေါ်က ဖြစ်ပေမယ့် ပိုး တကိုယ်လုံး တုန်သွားရတယ် ။ အောင်မင်းကြီး တအား ထန်သွားပြီး
စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပိုးကို ကင်းတဲပေါ်မှာဘဲ ဆွဲလှဲချပြီး ကျင့်ဖို့ တက်ခွလိုက်တယ် ။

အောင်မင်းကြီးရဲ့ ပုဆိုးက မြေကြီးပေါ်မှာ ကျွတ်ကျနေပြီ ။
ခပ်ဝေးဝေး အိမ်တအိမ်က မီးရောင်နဲ့ ကင်းတဲပေါ်မှာ ပက်လက်လေး ဖြစ်နေတဲ့ ပိုးဟာ အောင်မင်းကြီးရဲ့ ထိုးထိုး
ထောင်ထောင်နဲ့ တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေတဲ့ တန်ဆာမဲမဲကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ် ။ ပိုးလည်း အောင်မင်း ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်ထုတ်ရင်း အနောက်ကို ခြေကန်ပြီး ဆုတ်ပြေးတယ် ။
အောင်မင်းက “ ဟိတ်..အေးအေးဆေးဆေး ခံစမ်း....မင်း ရုန်းရင် မင်းဘဲ နာမယ်......အပေးအယူ အေးဆေး လုပ်စမ်းပါဟာ.....” လို့ ပြောလိုက်ရင်း ပိတ်ရိုက်ဖို့ လက်ဝါးကြီးနဲ့ ရွယ်လိုက်တယ် ။

ပိုးလည်း ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးတွေ မှိတ်လိုက်တယ် ။ ဖြောင်းကနဲ နားရင်းရိုက်လိုက်ပြီလို့ ထင်လိုက်တဲ့အချိန် ဖြောင်းကနဲ အသံ အီးကနဲ အော်သံတွေ ကြားလိုက်ရလို့ မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ
ကင်းတဲဝါးကြမ်းပေါ်ကို လဲကျသွားတဲ့ အောင်မင်းကို တွေ့ရသလို တုတ်ကြီးတချောင်း ကိုင်ထားတဲ့ ဇော်ဇော်အောင် ကို တွေ့လိုက်ရတယ် ။

“ ဟင်....သူ...သူ...သူ...ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ........”

ပိုးက ကျွတ်နေတဲ့ ထမိန်ကို ဆွဲဝတ်ရင်း မေးလိုက်တယ် ။ ဇော်ဇော်အောင်က “ ဟုတ်တယ်....ရုတ်ရုတ်သဲသဲ
တွေ ဖြစ်နေတာ တွေ့လို့ လာကြည့်တာ ဒီကောင်ကြီး ယုတ်မာနေတာ တွေ့တာနဲ့ တွေ့ရာ တုတ်နဲ့ နှိပ်ပစ်
လိုက်တာ..ကဲ..ကဲ......ညီမ.........ဒီနေရာက ဒိုးကြစို့...”

“ဟုတ်....အကို....”
ပိုး ကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ပေမယ့် ဇော်ဇော်အောင် ပိုးကို ဘယ်ကို ခေါ်သွားရမလဲ ရေရေရာရာ မသိဘူး ။

ပိုးကို ဆားပုလင်းအောင်မင်းက သိနေတော့ ပိုး သူ့အိမ်ကို ပြန်ရင် ဆားပုလင်း လိုက်လာဖမ်းတာကို ခံရနိုင်တယ် ။ ပိုး အိမ်ပြန်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူနဲ့ သွားတိုးတာ ။

ကင်းတဲထဲမှာ လူတယောက်က ကောင်မလေး တယောက်ကို အနိုင်အထက် လုပ်နေလို့ သူ သွားကြည့်တာ ။ ဝင်ပါလိုက်တာ ။ ဝင်ရိုက်တာ ။ ပိုးမှန်း ဆားပုလင်းမှန်း မသိဘူး ။ သူ့ကို ပိုး ပြောပြမှ

ဒီငတိကြီးဟာ ရဲတယောက် ဆိုတာ သူ သိရတယ် ။

ပိုးကို အိမ်ကိုဘဲ ခေါ်လာလိုက်တယ် ။ သူ အိမ်ကို ရောက်တော့ ကိုဇော်ကြီး ပြန်မရောက်သေးဘူး ။ ပိုးကို ဘိုက်ဆာလား လို့ မေးလိုက်တော့ ပိုးက ခေါင်းညှိမ့်ပြတယ် ။ မီးဖိုထဲ ဝင်ပြီး မနက်တုံးက

ကြော်ထားတဲ့ ပဲပြုတ်နဲ့ ထမင်းကြော်ကို ငရုပ်သီးကြော် ပုလင်းလေးနဲ့ ချပေးလိုက်တယ် ..။ ပိုး စားနေတာကို မကြည့်တော့ဘဲ သွပ်ပြားဟောင်းတွေနဲ့ ကာထားတဲ့ သူတို့ရဲ့ ရေချိုးခန်းလေး ထဲကို

ဝင်ပြီး ရေချိုးလိုက်တယ် ။

ကိုဇော်ကြီး ပြန်ရောက်လာတယ် ။ သူ မိန်းမ ခိုးလာတယ် ထင်နေတယ် ။ မဟုတ်ဘူး..ဖြစ်ပုံက ဒီလို...အစချီပြီး ဖြစ်ပျက်တာတွေကို ပြောပြလိုက်တယ် ။ ကိုဇော်ကြီးက အိုကေပါတယ် ။

အဆင်ပြေသလို လုပ်ကြကွာ...တဲ့ ။ သူလည်း သူငယ်ချင်း တယောက်ကြောင့် အလုပ်တခု လုပ်ဖို့ လမ်းပွင့်လာတယ် လို့ ပြောပြတယ် ။ ဘယ်လို အလုပ်လည်း ဆိုတာကိုတော့ သူ မပြောပြဘူး ။

ပိုးက ကြောက်နေတုံးဘဲ ။ ဆားပုလင်း အောင်မင်းကြီး ရဲ့ ရန်က မအေးသေးဘူး....လို့ တိုးတိုးလေး ပြောတယ် ။

“ ဒီလိုဘဲ အိမ်ထဲ ခဏ ပုန်းနေလိုက်အုံး....ပိုး.....အခြေအနေ ကို ခဏ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်...” လို့ သူ ပိုးကို ပြောလိုက်တယ် ။ ပိုးကို သူ အိပ်နေတဲ့ အခန်းလေးမှာ အိပ်ခိုင်းပြီး သူက အိမ်ရှေ့ကို

ထွက်အိပ်လိုက်တယ် ။

နောက်တနေ့မှာ သူ အိပ်ရာက နိုးတော့ ကိုဇော်ကြီး မရှိတော့ဘူး ။ ဘယ် အချိန်က ထသွားလိုက်တယ် မသိဘူး ။ အိမ်နောက်ဖေးက မွှေးပျံ့တဲ့ အနံ့အသက်တွေ လွင့်ပျံ့လာလို့ ပိုး

တခုခု ကြော်လှော်နေပြီလို့ သိလိုက်တယ် ..။ မီးဖိုခန်းထဲ သွားကြည့်လိုက်တော့ ပိုး ပဲပြုတ်နဲ့ ထမင်းကြော်နေတာကို တွေ့ရတယ် ။ ပုဂံပြား တချပ်ထဲမှာ ဘူးသီးကြော်တွေကိုလည်း တွေ့တယ် ။

“ နိုးလာပြီလား....ထမင်းကြော်လေးနဲ့ ဘူးသီးကြော် စားရမယ် အကို..ပိုး ဈေးလေးကို သွားပြီး ဝယ်ထားတာ....လဖက်ရည်လည်း ဝယ်လာတယ်.....”

ပိုး တယောက် သနပ်ခါး အဖွေးသားနဲ့ အရမ်း လှနေတာကို သူ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိလို့..ပိုးက “ ဘာကြည့်တာလဲကွာ...” လို့ ပြောရင်း ရှက်သလို ပုံစံလေးနဲ့ ခေါင်းလေးကို တဖက်ကို

လှည့်သွားတယ် ။

သူတို့ ညီအကို နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်လက်မဲ့တွေ ဖြစ်နေသလို ပိုးတယောက်လည်း အိမ်မှာ ထပ်တိုးလာလို့ အလုပ်တခုခု ရမှကို ဖြစ်မယ် ။ မြို့ထဲကို ဘတ်စကားနဲ့ ထွက်ခဲ့တယ် ။ အလုပ်ရှာမယ် ။

မနန္ဒာတို့ ဆိုင်မှာ လုပ်နေတုံးက ကုန်လာလာပို့တဲ့ ဦးမျိုးထွန်း ဆိုတဲ့လူကြီးဆီကို အရင်ဆုံး သွားလိုက်တယ် ။ သူက ကုန်လာပို့ရင်း

 စိတ်ချရတဲ့ အလုပ်သမား ရမလား..သူ့ဆိုင်မှာ လူလိုလို့....လို့ မေးဘူးတယ် ။ ဒီလူကြီးက ဇီးယိုဇီးပေါင်းထုပ်တွေ ဖြန့်တဲ့လူကြီး ။

 သူ့ဆိုင်မှာ အလုပ်သမား အမြဲလိုတယ် တဲ့ ။

၁၈လမ်းထဲကို သူ ရောက်သွားတယ် ။
ထိပ်ပြောင်ပြောင်နဲ့ အလုပ်များနေတဲ့ အဲဒီလူကြီးကို ဆိုင်အပြင်ကနေ သူတွေ့လိုက်တယ် ။

“ ဦးလေးကြီး....”

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နဲ့လူကြီး လှည့်ကြည့်တယ် ။

“ ဟေး..မင်း နန္ဒာတို့ ဆိုင်က အကူကောင်လေး မဟုတ်လား....”

“ ဟုတ်တယ်..ဦးလေးကြီး..ဦးလေးကြီးက လူကောင်း ရမလား..အလုပ်ပေးနိုင်တယ် ဆိုလို့....”

“ အေးလေ..မင်းမှာ အလုပ်လုပ်ချင်တဲ့လူ ရှိလို့လား....”

“ ဟုတ်..လုပ်ချင်တာက ကျနော်ဘဲ..ဦးလေးကြီး...ဘာဘဲ လုပ်ရလုပ်ရ......လုပ်ချင်တယ်...”

“ ဟေ...မင်းက နန္ဒာတို့ ဆိုင်မှာ မလုပ်တော့ဘူးလား....”

“ မလုပ်တော့ဘူး...ဦးလေးကြီး.....ပြုတ်သွားပြီ.....”

“ ဘာ....မင်းက အဲဒီက ပြုတ်ပြီး ငါ့ကို အလုပ်လာတောင်းနေတယ် ...မင်း ဘာကြောင့်ပြုတ်တာလဲ....”

“ မနန္ဒာရဲ့ အမေက ဖြုတ်လိုက်တာပါ..ဆိုင်အကူ ကောင်မလေး နဲ့ ကြိုက်လို့ ဆိုပြီး....”

ထိပ်ပြောင်ကြီး မျက်လုံးပြူးသွားတယ် ။ ဖျတ်ကနဲ ဆိုင်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်တယ် ။ သူ့ဆိုင်ထဲမှာ အလုပ် လုပ်နေကြတာကလည်း မိန်းကလေးတွေ ချည်းဘဲ ။ သူ့သမီးတွေလား..တူမတွေလား..။

“ အေးကွာ..မင်းကို ငါ့ဆိုင်မှာတော့ မပေးနိုင်ဘူး...လတ်တလော..လူမလိုဘူးကွ..ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ပုံပန်းနဲ့ ဈေး
ရောင်းတာတွေ ငါ သဘောကျပါတယ်...မင်း ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် လုပ်မယ် ဆိုရင်တော့ အလုပ်တခု ရဖို့ ငါ ဆက်
ပေးနိုင်တယ်....ငါ့တူက လူလိုနေတယ်....မင်း ငါ့တူဆီ လုပ်မယ် ဆိုရင် ငါ ဆက်ပေးမယ်...”

“ ဘာအလုပ် လုပ်ရမှာလဲ ဦးလေးကြီး...လုပ်မယ်ဗျာ....ဘာဖြစ်ဖြစ်.....”

“ အိုကေ..ခဏစောင့်...”

ဦးလေးကြီးက ဖုန်းထုတ် ဆက်လိုက်တယ် ။ သုံးမိနစ်လောက် စကားပြောနေပြီး ဖုန်းပိတ်လိုက်ရင်း..“ မင်း ငါ့တူ
ဆီ သွားလိုက်..သူက လမ်း၃၀ မှာ..အပေါ်ဘလောက်...တိုက်နံပါတ်က.....”

“ ဟုတ်..ကျေးဇူးဘဲ ဦးလေးကြီး....သွားလိုက်ဦးမယ်....”

လမ်း၃၀ အပေါ်ဘလောက်က ဦးလေးကြီးရဲ့ တူဆီကို ရောက်သွားတော့ တရုတ်သိုင်းကားထဲက ဇာတ်လိုက် ပုံစံမျိုး အရပ်မြင့်မြင့် ရုပ်ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ ဦးလေးကြီးရဲ့ တူ “ ရန်နိုင်ထွန်း ”က သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အကဲ
ခတ်ပြီး မေးခွန်းတချို့ မေးတယ် ..။

သူမေးတာက အလေးအပင်တွေ သယ်နိုင်မလား ဆိုတာ ။ သယ်နိုင်ရင် အလုပ်ပေးမယ် တဲ့ ။ လုပ်ရမှာက ရေ
သန့်ဘူးတွေ ကားနဲ့ လိုက်ပို့ရမှာ ။

“ ဘယ်တော့ အလုပ် စဆင်းရမလဲ..ဆရာ...”

“ အခုပေါ့..အခုဘဲ ....”

ရန်နိုင်ထွန်းက သူ့တပည့်တယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တယ် ။

“ အံ့ထူးမောင်.....”

တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် ကတုံးဆံတောက် ဆံပင်နဲ့ လူထွားကြီး တယောက် ရောက်လာတယ် ။ သူလည်း သိုင်းကား
ထဲက လူကြမ်း ဓါးသမား ပုံ ပေါက်နေတယ် ။

“ အံ့ထူးမောင်..ဒီ ချာတိတ်က မင်းနဲ့ ရေသန့်ဘူးတွေ လိုက်ပို့တာ ကူညီမယ်...မင်း သူ့ကို ခေါ်သွား..အလုပ်
သဘော ပြပေးလိုက်ကွာ....” လို့ ရန်နိုင်ထွန်းက ပြောလိုက်တယ် ။

အံ့ထူးမောင်က မပြုံးမရယ် မျက်နှာတည်တည်နဲ့ သူ့ကို “ မင်းနံမည် ဘာလဲ...” လို့ မေးလိုက်တယ် ။
“ ဇော်လေး....” လို့ သူဖြေလိုက်တယ် ။ အံ့ထူးမောင်က “ အေး..လိုက်ခဲ့...” လို့ ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားတာ
နဲ့ အနောက်က လိုက်သွားလိုက်ရတယ် ။

ညနေစောင်းအထိ ရေဘူးတွေ လိုက်ပို့အပြီး သူ့ကို သူတို့လမ်းထိပ်နားအထိ အံ့ထူးမောင်ကလိုက်ပို့ပေးတယ် ။
မနက်ဖန်လည်း ဒီနေရာကဘဲစောင့်ဖို့ ပြောသွားတယ် ။ သူ ဝင်ခေါ်မယ် တဲ့ ။

အလုပ်ရပြီ ။
ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် တစ်ကနေ စရမယ် ။ ကြိုးစားရမယ် ။

လမ်းထိပ်က ကင်းတဲမှာ ဘယ်ကျော်နဲ့ ဟာကြူလီတို့ ရပ်နေတာကို တွေ့ရတယ် ။

“ ဟိတ်..ဇော်လေး....ဘယ်က ပြန်လာတာလဲ....”

“ မြို့ထဲက....ဘာလုပ်နေကြတာလဲ....ခင်ဗျားတို့က...”

ဘယ်ကျော်က “ ဟီး..တိုင်ပင်နေတာ....ကေတီဗီ သွားမလို့.....ဟိုဖက် ၂လမ်းကျော်မှာ အသစ်ဖွင့်လို့...စော်တွေ
တော်တော် လန်းတယ်.....” လို့ ဖြေတယ် . .။

“ ဟာကြူလီ....မင်းက စာအုပ်ဆိုင်မှာ မထိုင်ဘူးလား....” လို့ သူက မေးလိုက်တယ် ။ ဟာကြူလီက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့
“ ငါ့ညီ မျိုးဇော်ကို ထိုင်ခိုင်းထားတယ်....ဘယ်ကျော်က ညွှန်းလွန်းလို့ လိုက်ကြည့်မလို့....” လို့ ဖြေတယ် ။
သူတို့နဲ့ ခဏ ရပ်ပြီး စကားပြောနေပြီး ရပ်ကွက်တွေထဲ ဘာဖြစ်လဲ အမြဲ စပ်စပ်စုစုနဲ့ သိတဲ့ ဟာကြူလီ ပြောလိုက်တာ တခုကြောင့် သူ့မျက်နှာ ပျက်မသွားအောင် မနည်း ဟန်ဆောင်လိုက်ရတယ် ။

ဟာကြူလီက “ မင်းတို့ ဆားပုလင်းအောင်မင်း သိတယ် မဟုတ်လား.....ဟို ညစ်ကပ်ကပ် ပုလိပ်ကြီးလေ....ဒီကောင်ကြီးက လူမုန်း တအားများတာကွ...အခု ဘယ်သူ့လက်ချက် မိသွားသလဲ မသိဘူး...အရိုက်ခံရပြီး ဆေးရုံမှာ ခုထိသတိလည်မလာသေးဘူး.....တဲ့..” လို့ ပြောလိုက်တာကို ကြားလိုက်ရလို့ ။

စိတ်ထဲမှာ အတော် တုန်လှုပ်သွားတယ် ။ ဟိုညက သူ နှိပ်ထည့်လိုက်တာ...ဒီဘဲကြီး ခုထိ သတိမရသေးဘူး ။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ပိုးကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်တယ် ။ ပြီးတော့ အလုပ်ရလာတဲ့အကြောင်း ။ ပိုးက

သူလည်း အလုပ်ရှာမယ်လို့ ပြောတယ် ။

သူနဲ့ ပိုး ထမင်းစားနေကြတုံး ကိုဇော်ကြီးလည်း ပြန်ရောက်လာတယ် ။ အလုပ်တခုတော့ ချိတ်မိပြီ တဲ့ ။

ပိုးအရှေ့မှာတော့ ဘာအလုပ်လဲ ဆိုတာ မေးတာ မပြောဘူး ။ နောက်တော့မှ အိမ်ရှေ့မှာ နှစ်ယောက်ချင်း

 တွေ့တော့..“ ညီလေး....ငါ စိတ်ကြွဆေး ရောင်းမလို့ကွ....” လို့ တိုးတိုးလေး ပြောပြတယ် ။ “ ဖြစ်ပါ့မလား...

တော်ကြာ ဂျေးအောင်းနေအုံးမယ်....” လို့ သူ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်မိတယ် ။ ကိုဇော်ကြီးက “ မတတ်နိုင်ဘူး

ကွာ...ဒီလိုဘဲ စွန့်ပြီး လုပ်ကြည့်ရမှာပေါ့....” လို့ ပြန်ပြောတယ် ။

မနက် အစောကြီး ကိုဇော်ကြီး အိမ်က ထွက်သွားတယ် ။

သူ့ကို ကားမောင်းသမား အံ့ထူးမောင် လာခေါ်မှာမို့ လမ်းထိပ်က ထွက်စောင့်ဖို့ ရေချိုး ပိုး လုပ်ထားပေးတဲ့ ထမင်းကြမ်းကြော်နဲ့ လဖက်ခြောက် မွှေးမွှေး ခတ်ထားတဲ့ ရေနွေး တခွက် သောက်ပြီး
အိမ်က ထွက်ဖို့ ပြင်နေတုံး ရေချိုးခန်းလေးထဲက တဗွမ်းဗွမ်းနဲ့ ရေချိုးသံတွေကို ကြားလိုက်ရတယ် ။

ပိုး ရေချိုးနေတာဘဲ ။
သူ့ရဲ့ အကျင့်ဗီဇကို မဖျောက်နိုင်ဘူး ။
ပိုးက ထမိန်ရင်လျားနဲ့ ရေချိုးနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ။ ကိုယ်တုံးလုံး ရေချိုးနေတာလည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ် ။

စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သွပ်ပြားအဟောင်းတွေ ကာထားတဲ့ ရေချိုးခန်း ထရွနား ကပ်ပြီး အထဲကို ချောင်းလိုက်မိတယ် ။ သူ့ကံကောင်းချက်က ပိုးသည် ကိုယ်တုံးလုံး ရေချိုးနေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ။

အို ။
လှလိုက်တဲ့ ပိုး ...။

ကော့တင်း လုံးနေတဲ့ ပိုးရဲ့ နို့နှစ်လုံးက သိပ်လည်း မကြီး..သေးလည်း မသေး....တွေ့ဖူးတဲ့ မိန်းမ နို့တွေထဲမှာ အလှဆုံးဘဲ လို့ ထင်မိတယ် ။ တော်တော့်ကို ချပ်နေတဲ့ ဝမ်းပျင်သားတွေနဲ့ ခါး
သေးသေးလေးရဲ့ အောက်ဖက်က စွင့်ဝိုင်းကား ထွက်နေတဲ့ ဖင်တုံးတွေကလည်း အနေတော် ဖြိုးဖြိုးအိအိနဲ့ အရမ်း လှနေတယ် ။ရေကို တဗွမ်းဗွမ်း လောင်းချိုးနေရင်း ပိုးက သူ ချောင်းနေတဲ့ ဖက်ကို လှည့်လိုက်တယ် ။ ဆပ်ပြာတိုက်ဖို့ ။ ပိုးရဲ့ ပေါင်တန် နှစ်ဖက်ကြားခလယ်က အင်္ဂါစပ်ကို အခုမှ သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရတယ် ။ ဖေါင်းမို့တဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ သူ့စိတ်တွေက ထိန်း
သိမ်းလို့ မရအောင်ကို တအား ကြွထသွားရတယ် ။ ဒါပေမယ့် အလုပ်သစ် ရတာက မနေ့ကမှ ဆိုတော့ လာကြိုနေမယ့် အံ့ထူးမောင်ဆီကို အချိန်မှီ ရောက်ဖို့က ရှိနေလို့ စိတ်ကို မနည်း ချုပ်တီး
လိုက်ရတယ် ။ ပိုးက အင်္ဂါစပ်ကို ဆပ်ပြာနဲ့ ပွတ်သပ်နေတဲ့အချိန် မျက်လုံးလေး မှေးစင်းကျပြီး နှုတ်ခမ်းလေးတွေက ဟသွားတယ် ။ သူ့လိင်တန်လည်း အရမ်းကို တောင်မတ်နေတယ် ။ ပေါက်ကွဲထွက်
မတတ် တင်းမာနေတယ် ။

တအားစိတ်ထိန်းပြီး အိမ်ကနေ ထွက်ခဲ့လိုက်တယ် ။
အံ့ထူးမောင်က သူ့ကို စောင့်နေရတယ် ။ “ ချာတိတ်...ငါ စောင့်နေရတာ ငါးမိနစ် ကျော်တယ်.....” လို့ မကျေမနပ် ပြောတယ် ။ “ ဆောရီးဘဲ ကိုအံ့..ကျနော် တောင်းပန်ပါတယ်....” လို့ ပြောရင်း
ကားပေါ်ကို တက်လိုက်တယ် ။ အံ့ထူးမောင်က အိုကေပါတယ် ။

တနေကုန် ရေဘူးတွေ လိုက်ပို့ရတယ် ။ စက်ရုံတရုံကို ရေဘူးတွေ ပို့တဲ့ အချိန် အဲဒီ စက်ရုံက တာဝန်ခံ မိန်းမတယောက်က တော်တော် ကိုယ်လုံးတောင့်တာကို အံ့ထူးမောင်က သူ့ကို ပြတယ် ။
ဒီမိန်းမက အံ့ထူးမောင်ကို အထာပေးနေတယ် လို့ သူ သိလိုက်တယ် ။ အံ့ထူးမောင်က အပြန်မှာ ကားမောင်းရင်း “ ချာတိတ်...နှိပ်မလား...မိုက်တယ်....” လို့ မေးတယ် ။ “ ကိုအံ့...ရလို့လား....”
လို့ သူ မေးလိုက်တော့..အံ့ထူးမောင်က “ ဘာလဲ..ရရင် မင်းက နှိပ်မယ်ပေါ့..” လို့ သူ့ကို ပြန်မေးတယ် ။ ပြီးတော့..“ ရတာပေါ့ကွာ..ငါက မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေနဲ့ကွ..မင်း လုပ်ချင်ရင် ငါ ဂျွိုင်းပေး
မယ်...” လို့ ပြောလိုက်တယ် ။ “ သူ့နံမည်က မေသင်ဇာ.....” လို့လည်း ပြောလိုက်တယ် ။

ဒီနေ့ ကိုအံ့ ဆီက ထပ်သိရတာက သူ့ကို သည် အလုပ်ရဖို့ ကူညီတဲ့ ဇီးထုပ် ဒိုင်က ဦးမျိုးထွန်းမှာက အပျိုပေါက် သမီးတွေရော တူမတွေရော ရှိတယ် ဆိုတာဘဲ ။ အင်း..ဦးမျိုးထွန်းလည်း သူက မနန္ဒာတို့ ဆိုင်က မေကြင်နဲ့ ညိလို့ အလုပ်က ထုတ်ခံရတာမို့ သူ့ကို သမီးတွေ တူမတွေနဲ့ တနေရာထဲ အလုပ် လုပ်ခိုင်းဖို့ စိတ်မချဘူး ဖြစ်မယ် ။

ဒီနေ့ အလုပ်ပြီးလို့ အိမ်ပြန်တော့ ကိုအံ့က သူ့ကို ခေါက်ဆွဲကြော်တွေ ပေးလိုက်တယ် ။ သူတို့ ရေဘူး ပို့နေကျ စားသောက်ဆိုင်က ပေးလိုက်တာတွေထဲက ခွဲပေးတာ ။

အိမ်ကို ရောက်တော့ ပိုးနဲ့ အတူတူ စားကြတယ် ။ ပိုးက အလုပ်သစ် ထွက်ရှာတဲ့ အကြောင်းလည်း ပြောပြတယ် ။ ဒါပေမယ့် ပိုး စိတ်ပူနေတာက ဆားပုလင်းအောင်မင်းက မုန့်တိုက်ပိုင်ရှင် မိန်းမရဲ့လက်စွပ်ကို ခိုးတာကို ကင်မရာကနေ တွေ့ထားတယ် လို့ ပြေတာကိုဘဲ ။ ဆားပုလင်းအောင်မင်းကတော့ သတိမလည်သေးဘူး ။ ခေါင်းထိသွားတာ တော်တော် ပြင်းပုံရတယ် ။ ပိုးလည်း နောက်ကို ဘယ်တော့မှ မခိုးတော့ပါဘူး လို့ ဂတိပေးတယ် ။